Tag Archives: σφαγή προξένων

Το εκπληκτικό βιβλίο του Γιάννη Μέγα για τη Σφαγή των Προξένων στη Θεσσαλονίκη το 1876

Σάρωση_20190109

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Η σφαγή των προξένων – Θεσσαλονίκη 1876

Συγγραφέας: Γιάννης Μέγας

Έκδοση: University Studio Press (2018)

ISBN: 978-960-12-2413-8

Τιμή: Περίπου €20

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Νέα χρονιά μπήκε, νέα βιβλία για τη Θεσσαλονίκη θα κυκλοφορήσουν, νέα πράγματα θα μάθουμε για το παρελθόν της πόλης μας, νέες ιστορίες θα εμπνευστούν οι λογοτέχνες από το γκρίζο τοπίο της ομίχλης και τον ήχο του Βαρδάρη στα στενά. Η Vivlioniki θα προσπαθήσει να παρουσιάσει όσο το δυνατόν περισσότερες δουλειές και θα ψάξει να βρει παλαιότερα έργα, τα οποία θα μιλάνε για αυτόν τον τόπο. Ως πρώτη παρουσίαση για το 2019 επέλεξα το τελευταίο έργο του Γιάννη Μέγα, το οποίο κυκλοφόρησε λίγο πριν τις γιορτές και είναι και αυτό, όπως και τα υπόλοιπα βιβλία του συγγραφέα, μια εξαιρετική δουλειά.

Η έκδοση είναι άριστη. Μου άρεσε πολύ το εξώφυλλο, μια γκραβούρα, που περιγράφει, με τη φαντασία του δημιουργού της βέβαια, το γεγονός της σφαγής των δύο προξένων, της Γαλλίας και της Γερμανίας, το Μάιο του 1876 στη Θεσσαλονίκη. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει γλωσσάριο, η πλούσια βιβλιογραφία και το ευρετήριο. Σε κάποια σημεία υπάρχουν σημειώσεις και επεξηγήσεις στο κάτω μέρος της σελίδας. Το φωτογραφικό υλικό είναι μοναδικό, πλουσιότατο, σε πολύ καλή ανάλυση και μεγάλο μέρος φαντάζομαι θα ανήκει στη συλλογή του συγγραφέα. Εξαιρετική δουλειά, άξια της ποιότητας του περιεχομένου και των βιβλίων, που υπογράφει ο Μέγας.

Όπως είναι ευνόητο, ο Μέγας καταπιάστηκε με τη σφαγή του Γάλλου και του Γερμανού πρόξενου στις 6 Μαΐου του 1876, ένα γεγονός, που σημάδεψε την ιστορία της Θεσσαλονίκης και, ως έναν βαθμό, επέφερε εξελίξεις ακόμη και στην ίδια την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο μύθος και η πραγματικότητα για τα όσα συνέβησαν εκείνες τις μέρες μπλέκονται σε πολλά σημεία, οι πληροφορίες μας για μερικά πράγματα είναι ασαφείς ή και ανύπαρκτες και το πρώτο επίτευγμα του Μέγα είναι ότι ξεμπλέκει το κουβάρι και μας φανερώνει και το μύθο, αλλά και την ιστορική αλήθεια μέσα από ντοκουμέντα. που προέρχονται από διάφορες πηγές.

Όποιος έχει διαβάσει κάποια παλαιότερα βιβλία του Μέγα (όπως για παράδειγμα αυτό για τους Βαρκάρηδες της Θεσσαλονίκης ή αυτό για την απελευθέρωση της πόλης το 1912 ή αυτό για το κίνημα των Νεότουρκων), θα αναγνωρίσει τη δομή, που έχει επιλεχτεί για το βιβλίο και είναι αυτή της παράθεσης των γεγονότων με βάση τη χρονική σειρά. Το άριστα ταξινομημένο υλικό χωρίζεται σε 8 κεφάλαια, ενώ υπάρχει στο τέλος και ένα επίμετρο.

  • Το πρώτο κεφάλαιο είναι η εισαγωγή, με κάποια γενικά στοιχεία για τους δολοφονηθέντες, το γεγονός, ενώ γίνεται και αναφορά στις σημαντικότερες πηγές πληροφοριών, οι οποίες είναι συμπληρωματικές στα βιβλιογραφικά στοιχεία, που αναφέρονται στο τέλος.
  • Το δεύτερο κεφάλαιο έχει τίτλο «Η Θεσσαλονίκη το 1876» και δίνει την εικόνα της πόλης εκείνη την χρονική περίοδο. Ξεχωρίζω την επιστολή, που παρουσιάζεται, από κάποιον ανώνυμο Αθηναίο, η οποία είχε δημοσιευτεί το 1875 στην εφημερίδα «Ερμής» της Θεσσαλονίκης.
  • Το τρίτο κεφάλαιο έχει τίτλο «Ιστορικό υπόβαθρο» και είναι από τα πιο ενδιαφέροντα του βιβλίου, καθώς η ανάλυση, που γίνεται βοηθά τον αναγνώστη να καταλάβει και να ξεχωρίσει την ιστορική πραγματικότητα, η οποία οδήγησε στο τραγικό γεγονός της σφαγής των Προξένων. Ο Μέγας γράφει απλά και κατανοητά, χωρίς όμως να μειώνει την αξία του κειμένου ως ιστορικό έργο.
  • Το τέταρτο κεφάλαιο έχει τίτλο «Η αρχή του κακού (3-5 Μαΐου 1876)» και εδώ περιγράφονται τα γεγονότα της αφορμής, που οδήγησε στη δολοφονία των Προξένων, δηλαδή την προσπάθεια αποτροπής εξισλαμισμού της νεαρής Στεφάνας. Με ύφος μεταξύ μυθιστορηματικής και ιστορικής γραφής, ο Μέγας καταφέρνει να παρουσιάσει ένα εξαιρετικό κείμενο, στο οποίο ο αναγνώστης θα διαβάσει πολλά πράγματα, που ήδη ίσως γνωρίζει, καθώς και πολύ περισσότερα, που θα του είναι άγνωστα.
  • Το πέμπτο κεφάλαιο έχει τίτλο «Η σφαγή (6 Μαΐου 1876)» και εδώ περιγράφονται με πάρα πολλές λεπτομέρειες τα όσα συνέβησαν τη μέρα της σφαγής, ενός γεγονότος, το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί, αλλά φαίνεται πως όλα λειτουργούσαν, είτε τυχαία, είτε εσκεμμένα, ώστε να συμβεί αυτό το τραγικό γεγονός. Το φωτογραφικό υλικό στο κεφάλαιο αυτό είναι μοναδικό.
  • Το έκτο κεφάλαιο έχει τίτλο «Τα παρεπόμενα της σφαγής (7 Μαΐου-21 Αυγούστου 1876)» και εδώ περιγράφονται όσα ακολούθησαν, από τα δικαστήρια, που έγιναν, την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, τις κηδείες των δύο αξιωματούχων, τις εκτελέσεις των «υπευθύνων» και πολλά άλλα. Γίνεται δε λόγος για το Γάλλο συγγραφέα Πιέρ Λοτί, του οποίου το έργο «Αζιγιαντέ» μιλάει για τη Σφαγή των Προξένων και πιο συγκεκριμένα για τις εκτελέσεις, που έγιναν.
  • Το έβδομο κεφάλαιο έχει τίτλο «Επίλογος-Επιπτώσεις» και ουσιαστικά κλείνει το κυρίως θέμα του βιβλίου. Οι επιπτώσεις της Σφαγής των Προξένων παρουσιάστηκαν τόσο σε τοπικό, όσο και σε ευρύτερο επίπεδο. Ουσιαστικά από τότε θα αρχίσει ο κατακερματισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο οποίος θα ολοκληρωθεί περίπου 40 χρόνια μετά, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι η δολοφονία των δύο Προξένων προκάλεσε αυτές τις εξελίξεις.
  • Το όγδοο κεφάλαιο είναι και το τελευταίο και μιλάει για τους απόγονους των δύο προξένων σήμερα.

Όπως είπαμε και στην αρχή, υπάρχει και ένα επίμετρο, το οποίο δίνει πληροφορίες για τη γιορτή του Hidirellez, μουσουλμανική γιορτή, που εορτάζονταν τη μέρα του Αγίου Γεωργίου.

Το βιβλίο είναι εξαιρετικό. Μιλάει για ένα γεγονός, που στιγμάτισε την πόλη και δίνει πολλές και σημαντικές λεπτομέρειες. Όπως και με το βιβλίο του για τους Βαρκάρηδες, ο Μέγας καταφέρνει να μας παρουσιάσει ένα έργο, το οποίο σίγουρα θα συναντήσουμε σε πολλές βιβλιογραφίες στο μέλλον. Κυκλοφόρησε μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων και για μένα είναι ίσως το σημαντικότερο ιστορικό βιβλίο, που κυκλοφόρησε μέσα στο 2018.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΕΓΑΣ, Γιάννης, Συγγραφείς

Ένα ακόμη ιστορικό μυθιστόρημα, για την Θεσσαλονίκη στα τέλη του 19ου αιώνα

vivlioniki028

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Las Incantadas, αταξίδευτη μαγεμένη

Συγγραφέας: Μανώλης Γκουνάγιας

Έκδοση: Αφοί Κυριακίδη (2012)

ISBN: 978-960-467-406-0

Τιμή: Περίπου €8

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Όπως έχουμε πει και σε άλλες παλαιότερες αναρτήσεις, η ιστορία της Θεσσαλονίκης είναι τέτοια, που έχει εμπνεύσει πολλούς συγγραφείς να γράψουν μια σειρά από λογοτεχνικά κείμενα. Συνήθως η φόρμα των έργων αυτών, είναι να υπάρχει ένας πρωταγωνιστής και να παρακολουθούμε την ζωή του, παράλληλα με τις αλλαγές που συμβαίνουν στην Θεσσαλονίκη. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και αυτό για το οποίο θα μιλήσουμε σε αυτήν την ανάρτηση.

Η έκδοση είναι συμπαθητική, καλή θα την έλεγα. Υπάρχει ένα όμορφο πλαστικοποιημένο εξώφυλλο, διάφορες φωτογραφίες εποχής και κείμενο ευανάγνωστο. Στο τέλος υπάρχει βιβλιογραφία και πηγές, που βοήθησαν τον συγγραφέα στο να γράψει το κείμενο.

Πρωταγωνιστής του βιβλίου αυτού είναι ο Αστέρης, ένας Έλληνας της Θεσσαλονίκης. Το χρονικό πλαίσιο στο οποίο κινείται η ιστορία, είναι από την ημέρα που έφτασε στην Θεσσαλονίκη ο Miller, ο Γάλλος που απέσπασε τις μορφές των «Μαγεμένων» και τις μετέφερε στην Γαλλία, μέχρι την ημέρα απελευθέρωσης της πόλης, το 1912. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, παρακολουθούμε πολλά, σπουδαία γεγονότα, που επηρέασαν ως ένα βαθμό, άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο, την ιστορία της πόλης. Από την αφαίρεση των Ειδώλων, όπως είπαμε, μέχρι των αναβρασμό των Βουλγάρων ενάντια στο Πατριαρχείο, το φαινόμενο της ληστείας στους ορεινούς όγκους, την αποτυχημένη επανάσταση στο Λιτόχωρο, την σφαγή των Προξένων, την επανάσταση των Νεότουρκων και τον τορπιλισμό του θωρηκτού Φετχί-Μπουλέντ και τέλος την απελευθέρωση της πόλης. Τον Αστέρη τον γνωρίζουμε αρχικά παιδί και στο τέλος είναι οικογενειάρχης με 4 παιδιά και πολλά εγγόνια.

Σύμφωνα με τον πρόλογο του βιβλίου, ο συγγραφέας έχει πάρει το ερέθισμα για να γράψει αυτό το έργο, από ένα βιβλίο του Άρη Παπάζογλου, μια μελέτη αφιερωμένη στις Μαγεμένες, για την οποία έχουμε μιλήσει στο παρελθόν στην Vivlioniki. Μεγάλο μέρος του βιβλίου περιγράφει τα γεγονότα, από την άφιξη του Miller μέχρι την ημέρα που έφυγε από την Θεσσαλονίκη με τα γλυπτά. Οι σελίδες αυτές είναι βγαλμένες από το βιβλίο του Παπάζογλου, καθώς στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτές. Στη συνέχεια φαίνεται ότι ο συγγραφέας κατάλαβε ότι το κείμενό του ήταν μικρό, οπότε προσπάθησε να βάλει στην ιστορία και άλλα γεγονότα, όπως πχ το κεφάλαιο για τον Αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέων Γ’ Βοναπάρτη, το οποίο μοιάζει να είναι εντελώς άσχετο.

Ακολουθεί η ζωή του Αστέρη στα βουνά ως ληστής, η επιστροφή του στην Θεσσαλονίκη και η δημιουργία της οικογένειάς του. Τα ιστορικά γεγονότα για τα οποία μιλήσαμε νωρίτερα, δεν κυλάνε ομαλά μέσα στην ιστορία, όπως γίνεται για παράδειγμα στην Μεγάλη Πλατεία του Μπακόλα, αλλά μοιάζουν να «σπρώχνονται» με βία να κολλήσουν στην πλοκή του έργου. Επίσης κάποια από τα όσα αναφέρονται είναι ιστορικά λανθασμένα (πχ τα όσα αναφέρονται για τον τορπιλισμό του Φετχί-Μπουλέντ).

Το ύφος γραφής είναι απλό και κατανοητό σε όλους. Ο έκδηλος ερασιτεχνισμός, προσωπικά δεν με απογοητεύει, πιστεύω ότι καλό είναι να προσπαθεί κάποιος να γράψει ένα βιβλίο και ας μην βγει αριστούργημα το κείμενό του. Από εκεί και πέρα, σίγουρα έχουν γραφτεί πολύ καλύτερα και πολύ πιο ενδιαφέροντα μυθιστορήματα.

Όταν αγόρασα το βιβλίο, νόμιζα ότι το κείμενο θα ήταν όλο για τις Μαγεμένες. Μετά που το διάβασα, πιστεύω ότι είναι ένα καλό βιβλίο για εφήβους, μια πρώτη προσέγγιση στα γεγονότα εκείνης της εποχής, που αναφέρονται στο βιβλίο. Αν κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για αυτά τα γεγονότα, υπάρχουν πολλά ιστορικά βιβλία, πάρα πολύ καλογραμμένα. Το έργο αυτό του Γκουνάγια είναι ένα ξεκούραστο κείμενο, σύντομο, εύκολο στο διάβασμά του, το οποίο προφανώς και δεν θα διδάξει ιστορία της πόλης.

Εν κατακλείδι, είναι μια προσπάθεια, που θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη.

2 Σχόλια

Filed under ΓΚΟΥΝΑΓΙΑΣ, Μανώλης, Συγγραφείς

Η Θεσσαλονίκη στα τέλη του 19ου αιώνα: Εμπειρίες ξένων επισκεπτών της πόλης

vivlioniki202

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Η Θεσσαλονίκη στα χρόνια 1875-1912

Συγγραφέας: Πολυχρόνης Ενεπεκίδης

Έκδοση: Αφοί Κυριακίδη (1988)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €18

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της Οθωμανικής Θεσσαλονίκης, χαρακτηρίζονται από μία σειρά αλλαγών, οι οποίες θα αλλάξουν για πάντα το πρόσωπο της πόλης. Οι μεταρρυθμίσεις των Τανζιμάτ, η μεγάλη πυρκαγιά του 1890, η Σφαγή των Προξένων, το γκρέμισμα των τειχών, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και τέλος η απελευθέρωση της πόλης από τον Ελληνικό στρατό, αφήνουν το στίγμα τους τόσο στην τοπογραφία, όσο και στην πληθυσμιακή συγκρότηση της πόλης. Στο βιβλίο αυτό, παρουσιάζεται η έρευνα του καθηγητή Πολυχρόνη Ενεπεκίδη, ο οποίος έψαξε και μετέφρασε υλικό από Γερμανούς συγγραφείς, οι οποίοι έζησαν στα χρόνια μεταξύ 1875-1912 στην Θεσσαλονίκη. Οι μαρτυρίες τους είναι πάρα πολύ σημαντικές για την κατανόηση της εικόνας και της «ψυχολογίας» της πόλης σε αυτήν την περίοδο.

Η έκδοση είναι απλή, λιτή, με πολλές φωτογραφίες και σχέδια, τα οποία προέρχονται από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, ένα φωτογραφικό αρχείο στην Αθήνα και την προσωπική συλλογή του συγγραφέα. Δυστυχώς δεν υπάρχει ευρετήριο όρων, το οποίο νομίζω σε ένα τέτοιο βιβλίο θα βοηθούσε αρκετά.

Ο συγγραφές αντλεί υλικό για την έρευνά του, από κείμενα των Καρλ Μπράουν (Γερμανός βουλευτής), Φρειδερίκου Σβαν (Αυστριακός πρόξενος στην Θεσσαλονίκη), Δρ. Ραντβάνερ (προξενικός γιατρός στο Αυστριακό προξενείο), Άνταλμπερτ φον Λάντενμπεργκ (Γερμανός νομικός), Πάουλ Λίνταου (Πρώσσος δημοσιογράφος) και Κλεάνθης Νικολαΐδης (δημοσιογράφος, διδάσκαλος Νεοελληνικών στην Βιέννη). Στο παρελθόν έχουν παρουσιαστεί από την Vivlioniki και άλλα βιβλία από περιγραφές ξένων για την πόλη (των Γρηγορίου-Χεκίμογλου, του Σάκη Σερέφα και της Marcelle Tinayre).

Ευνόητο είναι, πως οι πηγές αυτές δεν διεκδικούν το αλάθητο και πρόκειται κυρίως για προσωπικές εμπειρίες και εκτιμήσεις, κάποιες από τις οποίες διέψευσε στο μέλλον η ιστορική έρευνα. Πέρα όμως από αυτό, αποτελούν πρωτογενές υλικό, αφού οι πρωταγωνιστές έζησαν στην Θεσσαλονίκη, είδαν και περιέγραψαν ή αφηγήθηκαν όσα αντίκρισαν, σίγουρα υποκειμενικά, αλλά παρέχοντας σε μας κάποια ντοκουμέντα, τόσο για την τοπογραφία της πόλης, όσο και για τις πολιτικές, τα προβλήματα και τον τρόπο ζωής των Θεσσαλονικέων εκείνης της εποχής.

Το βιβλίο έχει χωριστεί σε 27 κεφάλαια από τον Ενεπεκίδη. Κατά την διάρκεια της αφήγησης των πρωταγωνιστών, υπάρχουν δικά του σχόλια διάσπαρτα. Το κείμενο γενικά διαβάζεται αρκετά εύκολα.

Τα πρώτα 19 κεφάλαια έχουν να κάνουν με αφηγήσεις του Καρλ Μπράουν, ο οποίος επισκέφτηκε την Θεσσαλονίκη το 1875 και το 1876. Οι περιγραφές του είναι ιδιαίτερα λεπτομερείς, σε κάποια σημεία υπάρχει χιούμορ, ενώ σημαντικές είναι και οι αναλύσεις και οι εξηγήσεις που δίνει για κάποια γεγονότα. Ασχολείται με τους τοπικούς διοικητές, την καθημερινότητα της πόλης, σχολιάζει την πολυεθνικότητα της Θεσσαλονίκης, αναλύει σε βάθος την σφαγή των Προξένων (γεγονός που έφερε την πόλη στο κέντρο της προσοχής της Ευρώπης), παρουσιάζει τις κύριες φυλές της πόλης (Τούρκους, Εβραίους, Έλληνες, Βούλγαρους), αναφέρεται στη θεωρία του Φαλμεράγιερ (υποστήριζε ότι το Ελληνικό έθνος δεν υπάρχει, διότι καταστράφηκε από επιδρομές Σλάβων και Αλβανών). Επειδή είναι πολιτικός, τον ιντριγκάρει να βλέπει πίσω από τα γεγονότα και προσπαθεί να εξηγήσει τον ανθελληνισμό των Βουλγάρων με πολιτικούς όρους. Και μόνο αυτό να ήταν το βιβλίο, θα ήταν υπερπλήρες, καθώς μας παρέχει αμέτρητα στοιχεία για την Θεσσαλονίκη εκείνης της εποχής.

Το 20ο και το 21ο κεφάλαιο βασίζονται σε κείμενα του Αυστριακού προξένου Φρειδερίκου Σβαν, ο οποίος έμεινε στην πόλη μεταξύ 1875-1878. Επίσης παρουσιάζει την Θεσσαλονίκη της εποχής και κάνει και αυτός λόγο για την Σφαγή των Προξένων, παρουσιάζοντας κάπως διαφορετικά τα γεγονότα και χωρίς να κάνει την ανάλυση του Μπράουν.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον το 22ο κεφάλαιο, που μιλάει για την δημόσια υγεία της πόλης. Πρόκειται για άρθρο που είχε γράψει κάποιος Δρ. Ράντβανερ και το οποίο εκδόθηκε σε Αυστριακό περιοδικό. Η κατάσταση που παρουσιάζει είναι δραματική για το μεγαλύτερο μέρος της πόλης.

Το 23ο κεφάλαιο φεύγει από την Θεσσαλονίκη και πάει στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Άντελμπερτ φον Λάντενμπεργκ αφηγείται την επιδημία πανούκλας, που άφησε 30000 νεκρούς στην Πόλη.

Από το 24ο κεφάλαιο έως το τέλος, υπάρχουν οι αναμνήσεις του Πρώσου Πάουλ Λίνταου. Αυτός επισκέφτηκε την Θεσσαλονίκη με αφορμή την σιδηροδρομική της ένωση με το Βελιγράδι, το 1888. Αυτό ήταν το βήμα της πόλης προς την Ευρώπη. Εδώ περιγράφονται κυρίως η μεγαλοαστική τάξη της Θεσσαλονίκης, η καθημερινότητα της πόλης και των κατοίκων, ενώ γίνεται μεγάλη αναφορά στον Εβραϊκό πληθυσμό της πόλης μας. Στο τελευταίο κεφάλαιο υπάρχει η αφήγηση του Κλεάνθη Νικολαΐδη, ο οποίος γράφει για την συνάντηση του Βασιλέα Κωνσταντίνου, μετά την απελευθέρωση, με τον τότε αρχιρραβίνο της πόλης.

Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται το βιβλίο είναι πολλά και ιδιαίτερα σημαντικά. Υπάρχει μια φιλοτουρκική στάση των πρωταγωνιστών, η οποία όμως δεν εκδηλώνεται σε ακραία μορφή και πιθανότατα έχει να κάνει σχέση κυρίως με την ιδέα που είχαν αυτοί για την Ανατολή, παρά με την εικόνα της πόλης ή την ικανότητα της διοίκησης. Ο Ενεπεκίδης βέβαια έχει κάνει επιλογή τμημάτων των βιβλίων και των αφηγήσεων των πρωταγωνιστών, η οποία όμως δεν νομίζω να αλλοιώνει την γενική εικόνα που σχηματίζεται. Για αυτούς τους επισκέπτες της πόλης, κυριαρχεί ένας μύθος γύρω από την πόλη, ο οποίος επηρεάζει σίγουρα τα όσα βλέπουν και το πώς τα αξιολογούν.

Νομίζω ότι το βιβλίο του Ενεπεκίδη είναι από τα σημαντικότερα που κυκλοφορούν για την ιστορία της πόλης, αφού φωτίζουν με πολλές λεπτομέρειες μια περίοδο για την οποία οι πηγές μας είναι σχετικά λίγες. Παρά την, όπως είπαμε και πριν, υποκειμενικότητα των κειμένων, οι πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι απλοί θεατές των γεγονότων, επισκέπτες της πόλης ή τουρίστες αν θέλετε και η άποψή τους μετράει αρκετά, καθώς δεν έχουν προσωπικά συμφέροντα στις κρίσεις τους. Δεν διεκδικούν το αλάθητο του Πάπα μεν, αλλά τα όποια λάθη είναι νομίζω χωρίς σκοπιμότητα και οφείλονται σε λανθασμένη πληροφόρηση. Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν πράγματα για την ιστορία της πόλης, νομίζω ότι πρόκειται για ένα ιδανικό βιβλίο και απαραίτητο.

1 σχόλιο

Filed under ΕΝΕΠΕΚΙΔΗΣ, Πολυχρόνης, Συγγραφείς