Tag Archives: πρώτο βιβλίο

Το πρώτο έργο του Αντώνη Σουρούνη

%cf%83%ce%ac%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7_20170220

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ένα αγόρι γελάει και κλαίει

Συγγραφέας: Αντώνης Σουρούνης

Έκδοση: Δωρικός (1969)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πέρσι τον Οκτώβρη έφυγε από τη ζωή ο Αντώνης Σουρούνης σε ηλικία 74 ετών. Από τους σπουδαιότερους συγγραφείς, που έβγαλε η πόλη μας μεταπολεμικά, παιδί του Κουλέ Καφέ και της Άνω Πόλης, με μια ζωή συναρπαστική και ασυνήθιστη. Το βιβλίο του «Το μονοπάτι στη θάλασσα» ήταν από τα πρώτα, που είχα διαβάσει όταν ξεκίνησα να μαζεύω βιβλία για την πόλη μας, το διάβασα δεύτερη φορά και το απόλαυσα ακόμη περισσότερο. Η σημερινή ανάρτηση μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, στο 1969, όπου ο 27χρονος τότε Σουρούνης τύπωνε «δια λογαριασμό του συγγραφέως» το πρώτο του βιβλίο.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή, συμβαδίζει με την αισθητική πολλών βιβλίων στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70. Φαντάζομαι ότι τα έξοδα της έκδοσης βάρυναν τον Σουρούνη. Η φωτογραφία στο εξώφυλλο μου φαίνεται άσχετη με το θέμα και με τον τίτλο. Χάρτινο εξώφυλλο.

Το βιβλίο το προλογίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, ενημερώνοντάς μας ότι τα κείμενα έχουν γραφτεί σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους. Φαντάζομαι τον νεαρό συγγραφέα (27 ετών ήταν όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό) να έχει μαζέψει κάποια σκόρπια κείμενα, που είχε γράψει στο παρελθόν και να πηγαίνει με λαχτάρα στον εκδοτικό οίκο να τα τυπώσει, ώστε να κάνει πραγματικότητα το όνειρο των παιδικών του χρόνων, το να γίνει συγγραφέας.

Στο διαδίκτυο θα δείτε σε πολλά sites να γράφουν ότι πρόκειται για ένα μυθιστόρημα, αλλά το βιβλίο έχει 9 σύντομα διηγήματα και μια μικρή νουβέλα με τίτλο «Ο Κένταυρος (εγώ κι ο εαυτούλης μου)»:

  • Τα διηγήματα τα περισσότερα είναι αφηγηματικά. Εμπνευσμένος σε μεγάλο βαθμό από τα όσα είδε και έζησε στην παιδική του ηλικία ο Σουρούνης, χτίζει ιστορίες, που θα μπορούσαν ίσως να είναι και αυτοβιογραφικές, αφού τα όρια της πραγματικότητας και του μύθου δεν διακρίνονται. Η μελαγχολία και το χιούμορ δένουν στην αφήγηση με ωραίο τρόπο. Ξεχωρίζω το αριστουργηματικό κατά τη γνώμη μου «Επιστρέφοντας στον κόσμο μου», το συγκινητικό «Οι μεγάλες Κυριακές των μικρών ανθρώπων», καθώς και τα «Η πρώτη αποτυχία», «Όνειρα και προδότες» και «Ο Κεφαλάκιας».
  • Η νουβέλα αποτελεί το μισό σχεδόν βιβλίο. Πρόκειται για την εξιστόρηση της συμβίωσης του συγγραφέα με τον κρυμμένο του εαυτό, που άλλοι ορίζουν ως ψυχή, άλλοι ως εσωτερική φωνή κοκ. Τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του αφηγητή έχουν στιγματιστεί από αυτόν τον δεύτερο εαυτό. Αφήγηση γρήγορη, έξυπνη, με χιούμορ, αυτοσαρκασμό, ρεαλισμό, κινηματογραφική σε πολλά σημεία. Το τέλος του είναι ευφυέστατο και απρόσμενο.

Η Θεσσαλονίκη είναι παρούσα σε πολλά σημεία, αν και δεν είναι πρωταγωνίστρια. Το Κουλέ Καφέ και οι άνθρωποί του, καθημερινοί μεροκαματιάρηδες, προσφυγικής καταγωγής, που ζούνε στον μικρόκοσμό τους, που έχει τους δικούς του κανόνες. Για όσους έχουν διαβάσει «Το μονοπάτι στη θάλασσα» θα βρούνε ίσως ομοιότητες μεταξύ των πρωταγωνιστών.

Προσωπικά απόλαυσα το βιβλίο. Όχι μόνο γιατί ένιωσα ιδιαίτερα τυχερός, που βρήκα το πρώτο βιβλίο του Σουρούνη (το επόμενο άργησε 8 χρόνια να κυκλοφορήσει), αλλά γιατί πρόκειται για ένα καλογραμμένο έργο, που παρουσίαζε σε μεγάλο βαθμό το συγγραφικό χαρακτήρα του Σουρούνη, που θαυμάσαμε στα επόμενα χρόνια. Δεν κυκλοφόρησε ξανά από κάποιον εκδοτικό οίκο, αν το βρείτε σε παλαιοβιβλιοπωλείο, να το αποκτήσετε οπωσδήποτε.

11 Σχόλια

Filed under Συγγραφείς, ΣΟΥΡΟΥΝΗΣ, Αντώνης