Tag Archives: ποίηση

Μια συλλογή ποιημάτων για δρόμους της Θεσσαλονίκης

 

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Οι φωνές των δρόμων

Συγγραφέας: Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Έκδοση: Τα τραμάκια (1991)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €3

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στη Vivlioniki έχουν παρουσιαστεί ελάχιστα βιβλία σχετικά με ποίηση, η οποία αναφέρεται στη Θεσσαλονίκη. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης αποτελεί όμως ένα ξεχωριστό έργο, μια ποιητική συλλογή, που είναι στο σύνολό της σχεδόν αφιερωμένη στην πόλη μας και πιο συγκεκριμένα σε δρόμους της, τωρινούς ή και κάποιας άλλης εποχής.

Η έκδοση είναι η κλασσική από τα Τραμάκια, τα οποία δεν ήταν εκδοτικός οίκος, αλλά σειρά των εκδόσεων Τραμ, που έβγαζε ο Γιώργος Κάτος. Λόγω του μικρού μεγέθους των βιβλίων, ονομάστηκαν «Τραμάκια». Υπάρχει στο τέλος μια φωτογραφία του συγγραφέα, από τις λίγες, που έχουμε, ενώ η τελευταία σελίδα γράφει σε ποιους αφιερώνονται κάποια από τα ποιήματα. Η πρώτη έκδοση του έργου είχε γίνει από τις εκδόσεις της Διαγωνίου το 1971.

Ο Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους υπήρξε από τις πιο ιδιόμορφες προσωπικότητες της πόλης μας. Ποιητής, πεζογράφος, μελετητής και συλλέκτης, ρομαντικός και βαθιά ερωτευμένος με τη Θεσσαλονίκη και την εικόνα της πόλης, όπως αυτή ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα, με τα μεγάλα αρχοντικά, τα προσεγμένα κτίρια και τους Θεσσαλονικείς, που χαρακτηρίζονταν από έναν κοσμοπολιτισμό και μια διαφορετική κουλτούρα σε σχέση με τη Νεοελληνική. Στο παρελθόν είχαμε παρουσιάσει στη Vivlioniki το εξαιρετικά ενδιαφέρον και ιδιαίτερα σπάνιο βιβλίο του «Η μυστική ιστορία της Θεσσαλονίκης«. Το τεράστιο αρχείο του με φωτογραφίες, slides και ταινίες, αν βρισκόταν, θα φώτιζε πολλές πτυχές της πόλης και η τύχη του έχει γίνει ένας μύθος, όπως ακριβώς μύθος είναι και πολλά πράγματα γύρω από τη ζωή του και τον χαρακτήρα του.

Η συλλογή περιέχει 27 ποιήματα σύντομα. Το ύφος του ποιητή είναι έντονα νοσταλγικό και ρομαντικό. Ο Χαραλάμπους τα γράφει μάλλον στα τέλη της δεκαετίας του ’60, όταν και η αντιπαροχή και η οικοδομική ανάπτυξη έχει αρχίσει να αλλοιώνει τις συνοικίες της πόλης και αυτές να χάνουν τον χαρακτήρα τους, είτε τον λαϊκό πχ στην Άνω Πόλη, είτε τον αρχοντικό πχ στην περιοχή των Εξοχών. Τα περισσότερα γεωγραφικά εντάσσονται σε μια μεγάλη περιοχή από το Ντεπό έως την Βασιλέως Γεωργίου, ενώ κάποια έχουν ως επίκεντρο την περιοχή των Φράγκων, δηλαδή τη συνοικία γύρω από τη σημερινή οδό Φράγκων και την Καθολική Εκκλησία. Ο ποιητής είναι σαν να περπατά στους δρόμους αυτούς του σήμερα (όταν γράφτηκαν αυτά τα ποιήματα) και να ανακαλύπτει μέσα στην ερήμωση ή την αλλαγή του χρόνου το παρελθόν, το οποίο εμφανίζεται με διάφορες μορφές. Ο τίτλος της συλλογής, που είναι και τίτλος ενός ποιήματος, έχει να κάνει με τις ιστορίες, που διηγούνται αυτοί οι δρόμοι στον Χαραλάμπους.

Έντονη δεν είναι μόνο η νοσταλγία του ποιητή, αλλά και η βαθύτατη αγάπη του για την Θεσσαλονίκη, που είναι διάχυτη σχεδόν σε όλα τα ποιήματα και κυρίως στο «Passage Lombardo» και «Απολογισμός». Ξεχωρίζει επίσης το ποίημα «Γιούτα Κοέν», αφιερωμένο στη μνήμη μιας Εβραίας φίλης του συγγραφέα, που χάθηκε στο Ολοκαύτωμα (από τα λίγα ποιήματα, που εκείνη την εποχή αναφέρονταν στο θέμα). Πέρα από αυτά τα τρία, ξεχωρίζω προσωπικά και τα «Ζήσαμε εν ευτυχία», «Στάσις Μισραχή», «Οι ερασταί της Γεωργίου», «Τα είδωλα», «Άνοιξη 70», «Lycee Francais» (που το αφιερώνει στον Αλέξη Νίκο Ασλάνογλου), «Ο Φράγκος Παπάς», «Στις παλιές αγορές», «Οι φωνές των δρόμων» και «Επταπύργιο».

Βρήκα το βιβλίο εξαιρετικό. Πιθανότατα η θεματολογία του να μην συνεπάρει κάποιον, ο οποίος δεν έχει ζήσει στη Θεσσαλονίκη και δεν ξέρει αυτούς τους δρόμους και την ιστορία τους. Αλλά εγώ βρήκα το πάντρεμα των τόπων και των στίχων πολύ ενδιαφέρον. Αν το βρείτε σε κάποιο παλαιοβιβλιοπωλείο αγοράστε το, διαβάστε το και στη συνέχεια περπατήστε κι εσείς στους ίδιους δρόμους, πολύ πιθανόν να ακούσετε κι εσείς αυτές τις φωνές, που τόσα έχουν και θέλουν να διηγηθούν σε όσους θέλουν να ακούσουν.

Σχολιάστε

Filed under ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Μάριος Μαρίνος, Συγγραφείς