Tag Archives: Μαγδαληνή

Μια αυτοβιογραφία του Δημήτρη Τσιάλα

Σάρωση_20181127

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Μαγδαληνή, η αγία κουμουνίστρια

Συγγραφέας: Δημήτρης Τσιάλας

Έκδοση: Κώδικας (2002)

ISBN: 960-7332-89-X

Τιμή: Περίπου €9

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε το τελευταίο βιβλίο του ζεύγους Οφλίδη, το οποίο χρονικά μας μετέφερε στην μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, από τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια έως τη σημερινή εποχή. Σε ανάλογα χρονικά πλαίσια κινείται και το έργο αυτής της ανάρτησης, το οποίο κυκλοφόρησε πριν 16 χρόνια.

Η έκδοση είναι απλή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε το εξώφυλλο αν και κοσμείται από χαρακτικό του Τάσσου. Ευανάγνωστο κείμενο, δεν υπάρχουν κεφάλαια σαφώς καθορισμένα.

Τον συγγραφέα τον γνωρίσαμε στη Vivlioniki μέσα από ένα άλλο του έργο, μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Τα αλάνια του Βαρδαρίου«, παρεξηγημένο για μένα, καθώς ενώ προσωπικά μου άρεσε, δεν φαίνεται να γνώρισε την επιτυχία σε πωλήσεις, καθώς βρίσκεται μόνιμα στα ράφια των διαφόρων παζαριών βιβλίου, που διοργανώνονται.

Ο τίτλος του βιβλίου μάλλον είναι άστοχος, καθώς ο Τσιάλας περισσότερο γράφει για τον εαυτό του και τη ζωή του, παρά για τη Μαγδαληνή, υπαρκτό πρόσωπο, αδερφή της μητέρας του. Ίσως η Μαγδαληνή να είναι η αφορμή για να ξεκινήσει τη διήγηση, αλλά πολύ μεγάλο μέρος του βιβλίου, ίσως το μεγαλύτερο, κινείται γύρω από την προσωπική και επαγγελματική ζωή του συγγραφέα.

Η Μαγδαληνή, όπως είπαμε, ήταν υπαρκτό πρόσωπο, συγγενής του Τσιάλα, παιδίατρος, η οποία ζούσε επί της Εγνατίας, στο 102. Για τις πολιτικές της πεποιθήσεις βασανίστηκε και εξορίστηκε. Χαρακτηρίζεται «αγία» γιατί ήταν καλοκάγαθη, δεν κρατούσε κακίες, είχε φιλότιμο και σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη και τον ανθρώπινο πόνο. Η παρουσία της επηρέασε μάλλον ως έναν βαθμό και τον συγγραφέα και πολλά από τα όσα περιγράφονται στο βιβλίο συνδέονται με κάποιο τρόπο με πράγματα, που είχε πει ή ζήσει η Μαγδαληνή.

Ο Τσιάλας χρησιμοποιεί γλώσσα ρεαλιστική και άμεση, δύσκολα άλλωστε θα μπορούσε να περιγράψει με διαφορετικό τρόπο τις προσωπικές του εμπειρίες. Γεννημένος λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τσιάλας θα περάσει τα εφηβικά του χρόνια στην μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, με τα τραύματα του Εμφυλίου ανοιχτά και ένα κλίμα τρομοκρατίας για όσους δεν ήταν «εθνικόφρονες». Στο βιβλίο θα συναντήσουμε εικόνες της πόλης, περιστατικά από τη ζωή στο ΑΠΘ, στη Φιλοσοφική Σχολή κυρίως, την οποία τελείωσε ο Τσιάλας. Ειδικά κάποιες περιγραφές του για τη Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του ’50 και ’60 έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Από εκεί και πέρα, η ζωή του μοιάζει να είναι ένα συνεχόμενο πέρα-δώθε στη Θεσσαλονίκη, τη μια ερχόταν με μετάθεση σε κάποιο σχολείο της πόλης, μετά τον έστελναν σε κάποιο χωριό ή σε κάποια επαρχιακή πόλη και ξανά πίσω στη Θεσσαλονίκη μέχρι την επόμενη μετάθεση. Ο Τσιάλας βγήκε στη σύνταξη μετά από 25ετία και έκτοτε είναι συνταξιούχος. Μετά πάντως τη συνταξιοδότησή του αρχίζει ουσιαστικά το λογοτεχνικό του έργο με τη βοήθεια του Ντίνου Χριστιανόπουλου, για τον οποίο μάλλον έχει αρνητική άποψη. Προς το τέλος του βιβλίου αναφέρει για κάποιες συναντήσεις, που γίνονταν στον Τόττη της Αριστοτέλους από τον κύκλο του Χριστιανόπουλου και δεν μπορώ να φανταστώ ποιοι είναι αυτοί, που τους θεωρεί ακροδεξιούς και ανήκαν σε αυτόν τον κύκλο.

Έγραψα πριν για τις αναφορές, που γίνονται για τη Θεσσαλονίκη στο βιβλίο, που είναι πολλές και έχουν να κάνουν με τοποθεσίες, μαγαζιά και πρόσωπα της πόλης. Χρονικά το βιβλίο κινείται κυρίως μεταπολεμικά, από τη δεκαετία του 1950 έως τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990.

Χωρίς να με ενθουσιάσει, μπορώ να πω ότι το διάβασα άνετα. Σε κάποια σημεία αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον, σε κάποια άλλα οι προσωπικές εμπειρίες του συγγραφέα με άφησαν αδιάφορο. Αν πέσει στα χέρια σας, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΤΣΙΑΛΑΣ, Δημήτρης