Tag Archives: Θεσσαλονίκη

Η ιστορία του Μπες Τσινάρ: Ένας κήπος, που έγινε λιμάνι

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: «Στο Μπεχτσινάρι σε φίνο ακρογιάλι» – Η ιστορία του Κήπου του Μπεχ Τσινάρ στη Θεσσαλονίκη

Συγγραφέας: Παρασκευάς Σαββαΐδης

Έκδοση: Κυριακίδη (2019)

ISBN: 978-960-599-292-7

Τιμή: Περίπου €39

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Κάθε χρόνο από τις εκατοντάδες νέων τίτλων που κυκλοφορούν και έχουν κάποια σχέση με τη Θεσσαλονίκη, υπάρχουν κάποια, που ξεχωρίζουν και θα μνημονεύονται για πολλά χρόνια, είτε στο χώρο της λογοτεχνίας, είτε σε αυτόν της ιστορίας. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι ένα από αυτά και έχει θέμα μία τοποθεσία, η οποία σήμερα δεν υπάρχει, αλλά πριν κάποιες δεκαετίες αποτελούσε σημαντικό αξιοθέατο της πόλης μας, τόσο πολύ δε, ώστε να μείνει στη μνήμη μέσα από τους στίχους ενός τραγουδιού του Τσιτσάνη και από παλιές φωτογραφίες. Μιλάμε για το νέο βιβλίο του Παρασκευά Σαββαΐδη σχετικά με το Μπεχ Τσινάρ ή πιο σωστά Μπες Τσινάρ (η τούρκικη και επικρατούσα ονομασία, που στα ελληνικά σημαίνει «πέντε πλατάνια») ή λόγω της εξελληνιστικής μας μανίας, ο Κήπος των Πριγκήπων.

Η έκδοση είναι άριστη. Εξαιρετικό χάρτινο εξώφυλλο, πάρα πολλές φωτογραφίες, έγχρωμες και ασπρόμαυρες. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου υπάρχουν οι απαραίτητες σημειώσεις, ενώ η πλούσια βιβλιογραφία βρίσκεται στο τέλος του βιβλίου. Πάρα πολύ καλή δουλειά στο σύνολό της.

Τον Σαββαΐδη τον έχουμε ξαναδεί στη Vivlioniki μέσα από δύο βιβλία της σειράς «Η Θεσσαλονίκη στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (μπορείτε να τα δείτε εδώ και εδώ), ενώ μέρος της συλλογής του είχε δημοσιευτεί στο εξαιρετικό βιβλίο για τους χάρτες της Θεσσαλονίκης. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο συγγραφέας δεν είναι ιστορικός, αλλά τοπογράφος μηχανικός και το σπουδαίο έργο του προέρχεται κυρίως από το μεράκι και την αγάπη του για την πόλη. Μαζί με τον Γιάννη Μέγα νομίζω είναι οι σημαντικότεροι «ερασιτέχνες» μελετητές του παρελθόντος της Θεσσαλονίκης.

Οι περισσότεροι πιστεύω πως ξέρουν το τραγούδι, που αναφέραμε νωρίτερα, του Τσιτσάνη, με τίτλο «Μπαξέ Τσιφλίκι», όπου αναφέρεται ο στίχος «…κι από κει στο Μπεχτσινάρι, σε φίνο ακρογιάλι», το οποίο δανείστηκε και ο συγγραφέας για τον τίτλο του βιβλίου του. Πολύ λιγότεροι βέβαια θα ξέρουν πού ακριβώς βρισκόταν αυτό το Μπεχτσινάρι ή Μπεξ Τσινάρ ή πιο σωστά Μπες Τσινάρ. Ο Τσιτσάνης στο τραγούδι προτείνει στην καλή του να κάνουν μια μεγάλη βόλτα για τα δεδομένα εκείνης της εποχής, από το Καραμπουρνάκι, εκεί, που είναι σήμερα το Παλατάκι και η Ναυτική Διοίκηση Βόρειας Ελλάδας, προς την απέναντι μεριά του κόλπου, εκεί, που ο σημερινός κάτοικος της πόλης, αν σταθεί στο Καραμπουρνάκι, θα δει απέναντι τους γερανούς του λιμανιού. Ελάχιστοι δε ίσως θα θυμούνται την ακριβή τοποθεσία και θα έχουν επισκεφτεί την περιοχή, όταν εκεί υπήρχε ένας υπέροχος κήπος με την παραλία για να κάνει ο κόσμος μπάνιο, πριν εγκατασταθεί εκεί πέρα το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και χαθούν και τα ακρογιάλια και οι κήποι.

Μετά τον σύντομο πρόλογο, που υπογράφει ο ίδιος ο συγγραφέας, το υλικό του βιβλίου χωρίζεται σε 16 κεφάλαια, τα οποία ακολουθούν χρονολογική σειρά, ξεκινώντας από το παρελθόν και φτάνοντας ως την εποχή, που ο όμορφος κήπος χάθηκε, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’40 και τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Εν αντιθέσει με ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι, η ονομασία της περιοχής δεν είναι από τον 19ο αιώνα όταν και δημιουργήθηκε ο πρώτος οργανωμένος κήπος, αλλά είναι πολλούς αιώνες παλαιότερη. Από εκεί ξεκινάει και το ταξίδι του ο Σαββαΐδης και προσφέροντας στον αναγνώστη πάρα, μα πάρα πολλές λεπτομέρειες, περιγράφει την πορεία και την εξέλιξη αυτής της περιοχής, από έναν ονειρεμένο κήπο στην εικόνα, που είχαμε δει πριν κάποια χρόνια σε ένα μικρό λεύκωμα.

Αξίζει νομίζω να επιμείνω στο πλήθος των φωτογραφιών και την εξαιρετική και σε βάθος έρευνα του συγγραφέα. Δεν νομίζω να έχει μείνει πτυχή, που να μην εξετάστηκε, από τις αναφορές σχετικών γεγονότων, τη ρυμοτομία, τη χαρτογραφική απεικόνιση, τις δραστηριότητες, τις προσωπικότητες, που συνδέθηκαν με αυτόν τον Κήπο και τους ιδιοκτήτες των διαφόρων μαγαζιών, δεν βρήκα τίποτα, που να λείπει. Αν και η μελέτη αυτή είναι ιστορική κατά βάση, ο Σαββαΐδης αντιλαμβάνεται ότι το αναγνωστικό κοινό δεν θα είναι πανεπιστημιακοί και ιστορικοί, αλλά αναγνώστες από αυτό, που αποκαλούμε «ευρύ κοινό». Η γλώσσα του είναι απλή, μεστή, με δόσεις νοσταλγίας σε κάποια μέρη, γεγονός περίεργο από τη μια, καθώς ο συγγραφέας δεν είναι τόσο ηλικιωμένος ώστε να έχει προλάβει τον Κήπο του Μπες Τσινάρ, αλλά λογικό από την άλλη, καθώς η ζωντάνια των όσων γράφονται μεταφέρουν τον αναγνώστη στην εποχή την παλιά με ευκολία. Όταν έφτασα στο τέλος του βιβλίου, στο τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο «Και τι μένει» ένιωσα μια πίκρα, λες και έχασα κάτι, που το είχα βιώσει και είχα και εγώ εμπειρίες από εκεί, ενώ αυτό, που πρόλαβα και έζησα εγώ είναι η δυσωδία της περιοχής όταν γυρνούσαμε στη Θεσσαλονίκη από κάποιο ταξίδι και μπαίναμε στην πόλη από την παλιά δυτική είσοδο.

Προσωπικά βρήκα το βιβλίο εξαιρετικό. Ένα από τα καλύτερα και σημαντικότερα, που θα δούμε στο 2019. Είναι τέτοια η ύλη του, που στο μέλλον θα το συναντήσουμε και σε πολλές βιβλιογραφίες άλλων έργων. Το Μπεχτσινάρι πλέον δεν είναι μια απλή ανάμνηση, αλλά βρήκε το αφιέρωμα, που του άξιζε και η πόλη εμπλουτίστηκε με ένα μοναδικό έργο. Οπωσδήποτε να το διαβάσετε.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΑΒΒΑΪΔΗΣ, Παρασκευάς

Μία σύντομη αναφορά στα καραβάκια του Θερμαϊκού

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Πρόσω ολοταχώς

Συγγραφέας: Στράτος Σιμιτζής

Έκδοση: Μέθεξις (2019)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πριν λίγα χρόνια είχε γίνει θυμάμαι μεγάλος ντόρος λόγω της έναρξης δρομολογίων με καραβάκι από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης προς την Περαία και το Μπαξέ Τσιφλίκι. Αν πάμε βέβαια κάποιες δεκαετίες πίσω, οι παλαιότεροι θα θυμούνται τις ουρές, που σχηματίζονταν από τον κόσμο καθώς περίμενες στην Παλιά Παραλία να επιβιβαστεί σε κάποιο από τα καραβάκια εκείνης της εποχής, να διασχίσει τον Θερμαϊκό Κόλπο και να βρεθεί στις υπέροχες παραλίες και τις πλαζ της περιοχής πέρα από τη Μίκρα. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης, αν και πολύ μικρό και σύντομο, μας μεταφέρει σε εκείνες τις παλιές δεκαετίες και μιλάει για αυτά τα καραβάκια, που τόσο αγάπησαν οι Θεσσαλονικείς.

Η έκδοση είναι απλή και όμορφη. Σε αντίθεση με κάποιες τελευταίες δουλειές του οίκου Μέθεξις, αυτή μου φάνηκε πιο καλαίσθητη και προσεγμένη. Ωραίο χάρτινο εξώφυλλο, κείμενο ευανάγνωστο. Το βιβλιαράκι αυτό διατίθεντο δωρεάν στην παρουσίαση ενός άλλου έργου του Σιμιτζή (είτε αυτό, είτε αυτό), αλλά αυτό το άκουσα απλά χωρίς να μπορώ να το επιβεβαιώσω.

Στις μόλις 12 σελίδες του βιβλίου, ο Σιμιτζής θυμάται και μοιράζεται μαζί μας στιγμές από την εποχή, που ο κόσμος έπαιρνε αυτά τα καραβάκια για να πάει στις ακτές της Περαίας ή της Αγίας Τριάδας για να κάνει τα μπάνια του, όταν ακόμη η Χαλκιδική ήταν ένας απομακρυσμένος τόπος. Πέρα όμως από τις μνήμες υπάρχουν και πληροφορίες ιστορικές, όπως για παράδειγμα πότε ξεκίνησαν τα δρομολόγια και από ποιον, τα ονόματα των μικρών πλεούμενων και πολλές άλλες λεπτομέρειες. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 θα αρχίσει να σβήνει η αίγλη τους καθώς το οδικό δίκτυο έχει βελτιωθεί και πολύς κόσμος έχει ανακαλύψει πλέον τη Χαλκιδική.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Με σύντομο, αλλά πλήρη τρόπο ο Σιμιτζής περιγράφει αυτό το κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας της Θεσσαλονίκης. Λογικά θα μπορέσετε να το βρείτε μόνο από τον εκδοτικό οίκο Μέθεξις, καθώς δεν είναι βιβλίο προς πώληση.

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΙΜΙΤΖΗΣ, Στράτος

Θρύλοι και μύθοι της Θεσσαλονίκης σε comics

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ A’ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Urban Mysteries

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: AddArt (2015)

ISBN: 978-618-81721-3-5

Τιμή: Περίπου €4

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Β’ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Urban Mysteries (Second Book)

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: AddArt (2016)

ISBN: 978-618-81721-7-3

Τιμή: Περίπου €4

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ

Πριν λίγες μέρες είδαμε ένα ενδιαφέρον βιβλιαράκι comics με αναφορές στην πόλη της Θεσσαλονίκης, μια ιστορία, η οποία δυστυχώς δεν συνεχίστηκε και έμεινε στο πρώτο τεύχος της. Σε αυτήν την ανάρτηση θα μιλήσουμε για δύο άλλα μικρά βιβλιαράκια comics, στα οποία επίσης οι καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν σε μεγάλο βαθμό από ιστορίες και θρύλους σχετικούς με τη Θεσσαλονίκη. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερο και τα δύο να παρουσιαστούν σε μία ανάρτηση, καθώς αποτελούν το πρώτο και το δεύτερο τεύχος μιας σειράς, η οποία επίσης δεν προχώρησε σε δημιουργία περισσότερων τευχών.

Η έκδοση είναι όμορφη. Τα χρώματα και τα σχέδια μου άρεσαν, όπως και οι ιστορίες και τα εξώφυλλα. Καλή και η ποιότητα χαρτιού, δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι παραπάνω, καθώς οι γνώσεις μου για τα comics είναι περιορισμένες.

Σε όλες τις ιστορίες το σενάριο το υπογράφει ο Δημήτρης Σαββαΐδης, ενώ οι σχεδιαστές είναι πολλοί και διάφοροι.

  • Στο πρώτο βιβλίο υπάρχουν συνολικά 6 ιστορίες, εκ των οποίων οι 4 έχουν να κάνουν με την πόλη μας. Πιο συγκεκριμένα η πρώτη με τίτλο «Το συντριβάνι» το υπογράφει σχεδιαστικά ο Βαγγέλης Ματζίρης και είναι μια ιστορία για το πώς έγινε το γνωστό άγαλμα με το παιδί, που κατουράει στην Πλατεία Ναυαρίνου. Η τρίτη έχει τίτλο «Η βάπτιση», την υπογράφει πάλι ο Βαγγέλης Ματζίρης και μιλάει για έναν πιτσιρικά, που δούλευε στον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό της πόλης στις αρχές του 20ου αιώνα. Η τέταρτη έχει τίτλο «Η στήλη των όφεων» σε σχέδιο της Δέσποινας Βάττη και μιλάει για τη γνωστή μαρμάρινη στήλη, που βρίσκεται σήμερα επί της Αγίου Δημητρίου έξω από τη ΔΕΗ και υπάρχουν για αυτήν μια σειρά από θρύλοι. Τέλος η πέμπτη ιστορία έχει τίτλο «Επί πτωμάτων…» και τη σχεδίασε ο Σάββας Λαμπούδης και είναι μια συγκινητική ιστορία σχετικά με τη μοίρα δύο πτωμάτων δύο αδερφών.
  • Στο δεύτερο βιβλίο και οι 6 ιστορίες έχουν σχέση με τη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη έχει τίτλο «Η δοκιμασία» σε σχέδιο της Αλεξίας Λουγιάκη, μια ιστορία σχετικά με τα φαντάσματα του νεκροταφείου της Ευαγγελίστριας. Η δεύτερη έχει τίτλο «Χαμάμ και πεθερές» σε σχέδιο του Νικόλαου Στεφανδούρου, μια κωμική ιστορία με επίκεντρο τη Σαλονικιά πεθερά και την έγνοια της για τον γιο της και τη λεγάμενη, που θέλει να τον τυλίξει. Η τρίτη ιστορία με τίτλο «Άμα σου βγει το όνομα» είναι σε σχέδιο του Γιάννη Θεοδωρίδη και μας πάει πίσω στα χρόνια, όπου η Θεσσαλονίκη αργούσε Παρασκευές, Σάββατα και Κυριακές. Η τέταρτη ιστορία με τίτλο «Η γοργόνα του Θερμαϊκού» σε σχέδιο του Νίκου Καμπασέλε φέρνει τη γνωστή γοργόνα, που ρωτάει αν ζει ο Μέγας Αλέξανδρος, στα νερά του Θερμαϊκού Κόλπου. Η πέμπτη ιστορία με τίτλο «Η λευκή» είναι σε σχέδιο της Έφης Θεοδωροπούλου και έχει θέμα ένα ξωτικό-φάντασμα, που κυριαρχεί στο χώρο των Κάστρων. Τέλος η έκτη ιστορία έχει τίτλο «Ο καφές μας» και είναι σε σχέδιο του Σταύρου Κιουτσούκη, με θέμα έναν πραγματικό θρύλο της πόλης μας, τον Δημήτρη Βακόνδιο, ο οποίος έφτιαξε τον πρώτο φραπέ, ο οποίος γνώρισε τεράστια επιτυχία και μετά από κάποιες δεκαετίες η πόλη μας ονομάστηκε «Φραπεδούπολη» (όχι φυσικά επειδή εδώ έγινε ο πρώτος φραπέ).

Οι ιστορίες διαβάζονται εύκολα και ξεκούραστα. Σχεδιαστικά υπάρχει ποικιλία, αλλά οι γνώστες των comics θα μπορέσουν να κρίνουν καλύτερα. Ιστορικά δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να τονιστούν κάποια λαθάκια, τα βιβλία δεν είναι ιστορικά άλλωστε. Ο αναγνώστης μπορεί να μάθει κάποια πράγματα σχετικά με ιστορίες και θρύλους της πόλης και αν θέλει να εμβαθύνει μπορεί να διαβάσει το βιβλίο της Μαρίας Ράπτη, το οποίο πιστεύω θα δώσει έμπνευση για νέα σχέδια ή νέες ιστορίες.

Προσωπικά τα διάβασα άνετα, δεν ξετρελάθηκα, αλλά ούτε και ξίνισα. Κάποιες ιστορίες τις απόλαυσα περισσότερο, όπως για παράδειγμα αυτή με το Συντριβάνι ή η άλλη με τα φαντάσματα της Ευαγγελίστριας. Φαντάζομαι θα ενδιαφέρουν κυρίως άτομα, που αγαπάνε πολύ τα comics, αλλά παίρνουν και αυτά τη θέση τους στη βιβλιογραφία της Θεσσαλονίκης.

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Ένα βιβλίο-ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη νυχτερινή Θεσσαλονίκη του ρεμπέτικου τραγουδιού με την υπογραφή του Θωμά Κοροβίνη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Όμορφη Νύχτα

Συγγραφέας: Θωμάς Κοροβίνης

Έκδοση: Άγρα (2009)

ISBN: 978-960-325-778-3

Τιμή: Περίπου €22

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τον Θωμά Κοροβίνη τον γνωρίζουμε κυρίως για το λογοτεχνικό του έργο. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες πεζογράφους της σύγχρονης γενιάς και το έργο του έχει βραβευτεί πολλές φορές από διάφορους φορείς, το δε μυθιστόρημά του «Ο γύρος του θανάτου» είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου και ήταν μάλιστα και το πρώτο βιβλίο, που είχε παρουσιαστεί στη Vivlioniki. Στη σημερινή ανάρτηση θα δούμε μία χρονογραφία-μυθιστόρημα, όπως γράφει στο εξώφυλλο, του Κοροβίνη, που σχετίζεται με το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι και πώς αυτό εκφράστηκε μέσα από μια σειρά μαγαζιών και ανθρώπων της νύχτας κατά την εικοσαετία 1985-2005.

Η έκδοση είναι πολύ όμορφη, τυπική δουλειά του εκδοτικού οίκου Άγρα. Τα γράμματα μου φάνηκαν μικρά, αλλά ίσως να είναι η πρωτοεμφανιζόμενη πρεσβυωπία μου. Πάρα πολλές φωτογραφίες, οι περισσότερες από το προσωπικό αρχείο του Κοροβίνη, μερικές με εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς απεικονίζουν γνωστές και άγνωστες προσωπικότητες, οι οποίες πρωταγωνίστησαν στη νυχτερινή ζωή της πόλης για αρκετά χρόνια. Το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2008, εγώ έχω την πρώτη ανατύπωση, που έγινε το 2009. Συνολικά άλλη ένα πολύ καλό βιβλίο του Άγρα.

Ο Κοροβίνης σε αυτό το βιβλίο συνδυάζει τη λογοτεχνική του μαεστρία με τις προσωπικές μνήμες και τα βιώματά του. Βοηθοί σε αυτό το έργο πρόσωπα πολλά, τα οποία συνεισφέρουν σε αυτή τη μελέτη ή περιγραφή ή καταγραφή γεγονότων. Αρχή της έρευνας αυτής το μαγαζί «Όμορφη Νύχτα», το οποίο βρισκόταν επί της Παπάφη. «ναός» για τους φανατικούς του επισκέπτες, στέκι όπου ακούγονταν κυρίως ρεμπέτικα τραγούδια. Σε αρκετά σημεία με εντόνως νοσταλγικό χρώμα, το βιβλίο δεν κουράζει καθόλου, καθώς ο Κοροβίνης το παρουσιάζει υποδειγματικά, μία μίξη πεζογραφίας με ρεπορτάζ και μαρτυρίες, ένα ντοκιμαντέρ σε σελίδες.

Το υλικό έχει χωριστεί σε μικρά κεφάλαια, τα οποία διαβάζονται πολύ εύκολα και ενώ μιλάνε για πολλά διαφορετικά πρόσωπα και γεγονότα, κουμπώνουν ταιριαστά μεταξύ τους. Κάποια από αυτά είχαν παρουσιαστεί σε προηγούμενα χρόνια σε κάποια περιοδικά. Το ονόματα των μαγαζιών είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα, ώστε να ξεχωρίζουν οι αναφορές σε αυτά. Ίσως ένα ευρετήριο ονομάτων στο τέλος του βιβλίου να ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο.

Από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις με το υλικό. Στις σελίδες υπάρχουν είτε μέσω «συνεντεύξεων», είτε μέσα από αναμνήσεις άνθρωποι πολλοί και σημαντικοί του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, αλλά και μερικοί παλαιότεροι. Ορφέας Περίδης, Νίκος Παπάζογλου, Σωκράτης Μάλαμας, Μελίνα Κανά, Λιζέτα Καλημέρη, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μανώλης Ρασούλης, αλλά και Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Βασίλης Τσιτσάνης. Από ανθρώπους της λογοτεχνίας επίσης έχουμε πολλές αναφορές, όπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Γιώργος Ιωάννου, ο Μανώλης Αναγνωστάκης κα. Και μαζί με αυτούς οργανοπαίχτες, ιδιοκτήτες μαγαζιών, γνωστές μούρες και φάτσες εκείνης της νυχτερινής ζωής και περιόδου. Όλοι αυτοί και πολλοί άλλοι έδρασαν σε κάποιες δεκάδες μαγαζιά, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων σήμερα δεν υπάρχει. Ο Κοροβίνης τα διασώζει και τα βάζει σημάδια στον χάρτη της πόλης, όχι μόνο όμως ως τοπωνύμια, αλλά με σχολιασμό για το κοινό τους, τους καλλιτέχνες, που δούλεψαν εκεί, συμβάντα και χαρακτηριστικά του κάθε χώρου. Ονόματα μαγαζιών όπως η Τήνελλα, το Πλατώ, η Τουμπουρλίκα, ο Τζότζος, το Χάραμα και πάρα πολλοί άλλοι μνημονεύονται και ξαναζωντανεύουν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, όσο φυσικά είναι αυτό δυνατόν αν ο αναγνώστης δεν τα έχει ζήσει. Για κάποιον, που βίωσε αυτά τα μέρη, το βιβλίο αποτελεί μια επιστροφή στο παρελθόν και μια ανάσυρση μνήμεων, για κάποιον, που δεν τα πρόλαβε, του μένει η αφήγηση του Κοροβίνη βγαλμένη από ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τη νυχτερινή Θεσσαλονίκη.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Πρώτον δίνει πληροφορίες για κάποια πράγματα σχετικά με τη Θεσσαλονίκη, που δύσκολα θα τα διαβάσει κάποιος κάπου αλλού. Δεύτερον πρόλαβα κάποια από αυτά τα μαγαζιά, όταν ως φοιτητής είχα έρθει σε επαφή με τα ρεμπέτικα και την φοιτητική κουλτούρα, αλλά σίγουρα δεν είμαι ο ειδικός για να τα κρίνω και να εμβαθύνω στο τι αυτά πρέσβευαν. Όσοι είστε λίγο μεγαλύτεροι από μένα και τα θυμάστε καλύτερα ή οι λάτρεις του ρεμπέτικου ή όσοι ξοδέψατε αρκετές ώρες τις ζωής σας μέσα σε αυτά τα μέρη, πιστεύω ότι πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε.

Σχολιάστε

Filed under ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ, Θωμάς, Συγγραφείς

Μια σαλονικιώτικη ιστορία μυστηρίου σε comics

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Mysterion

Συγγραφέας: Βάττη Δέσποινα, Δημήτρης Σαββαΐδης

Έκδοση: AddArt (2015)

ISBN: 978-618-81721-2-8

Τιμή: Περίπου €5

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε για ένα παιδικό βιβλίο με σκίτσα και εικόνες, μια πρώτη επαφή των νεαρών αναγνωστών με την ιστορία της Θεσσαλονίκης. Σε αυτήν εδώ την ανάρτηση θα μας απασχολήσει ένα βιβλίο κόμιξ για αναγνώστες μεγαλύτερων ηλικιών και για άτομα, που λατρεύουν αυτόν τον χώρο, ο οποίος έχει φανατικούς θαυμαστές (με πιο γνωστούς ίσως όλων την παρέα από το Big Bang Theory). Μια ιστορία, που εξελίσσεται στη Θεσσαλονίκη.

Η έκδοση είναι όμορφη. Ομολογώ πως δεν έχω διαβάσει πολλά έντυπα τέτοιου τύπου για να έχω άποψη σχετικά με την αισθητική τους, αλλά προσωπικά το σχήμα και το εξώφυλλο μου άρεσαν, όπως και η ποιότητα του χαρτιού.

Πρόκειται για το πρώτο τεύχος μίας σειράς, η οποία όμως δεν φαίνεται να ολοκληρώθηκε, καλά καλά δεν έχει βγει το δεύτερο τεύχος, από όσο γνωρίζω και έχουν περάσει 4 χρόνια. Η ιστορία ξεκινάει με έναν νεαρό, ο οποίος ξυπνάει στην σκεπή της Ροτόντας. Δεν θυμάται τίποτα για τον εαυτό του, αλλά συνειδητοποιεί ότι έχει κάποιες υπερφυσικές δυνάμεις. Κινείται μέσα στην πόλη και φαίνεται να μπορεί να αντιλαμβάνεται τόσο πράγματα, που έγιναν στο παρελθόν, όσο και πράγματα, που θα γίνουν στο μέλλον. Γίνεται μάρτυρας δε μιας ληστείας, κάποιος τον πυροβολεί και καταλήγει σε ένα νοσοκομείο. Εδώ τελειώνει το πρώτο τεύχος και φαντάζομαι οι αναγνώστες του θα περίμεναν τη συνέχεια με αγωνία, η οποία όμως δεν ήρθε ποτέ.

Κρίνοντας αποκλειστικά και μόνο με τα πιο απλά κριτήρια, αυτά του προσωπικού μου γούστου, καθώς δεν γνωρίζω τεχνοτροπίες των κόμιξ, ούτε τι πρέπει κάποιος να προσέχει και τι όχι, βρήκα αυτό το πρώτο τεύχος ενδιαφέρον. Μου άρεσαν τα σχέδια και η ιστορία, αλλά αυτή, όπως είπαμε, κόβεται απότομα με αποτέλεσμα να είναι ημιτελής όλη η προσπάθεια. Δεν μπορώ να μπω στο μυαλό των δημιουργών και να ξέρω γιατί δεν έγινε το δεύτερο τεύχος.

Προσωπικά μου άρεσε, παρά το απότομο τέλος του. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον αποφασίσουν να το συνεχίσουν.

1 σχόλιο

Filed under ΒΑΤΤΗ, Δέσποινα, Συγγραφείς, ΣΑΒΒΑΪΔΗΣ, Δημήτρης

Η ιστορία της Θεσσαλονίκης μέσα από ένα παιδικό βιβλίο

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Θεσσαλονίκη, πόλη στο σταυροδρόμι δύο κόσμων

Συγγραφέας: Φίλιππος Μανδηλαράς

Έκδοση: Παπαδόπουλος (2018)

ISBN: 978-960-569-824-9

Τιμή: Περίπου €7

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Έχοντας τρία μικρά παιδιά, συχνά πυκνά ρίχνω ματιές σε παιδικούς τίτλους, που να έχουν σχέση με τη Θεσσαλονίκη, την ιστορία της ή τα μνημεία της. Χθες λοιπόν βρήκα το μικρό αυτό βιβλίο, το οποίο μας μιλάει για την πόλη μας

Η έκδοση είναι όμορφη, με πολλά χρώματα. Σκληρό εξώφυλλο, όμορφα σχέδια, τα οποία είναι έργο της Ναταλίας Καπατσούλια. Στο τέλος αναφέρονται οι βιβλιογραφικές πηγές, που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας για το κείμενο, πρόκειται για το βιβλίο του Βακαλόπουλου για την ιστορία της Θεσσαλονίκης και το πολύ γνωστό έργο του Mark Mazower.

Τον Μανδηλαρά τον συναντάμε πρώτη φορά στη Vivlioniki, αλλά πρόκειται για έναν από τους περισσότερο γνωστούς συγγραφείς παιδικών έργων με μια πολύ μεγάλη εργογραφία να τον ακολουθεί. Σίγουρα θα έχετε δει στα ράφια των βιβλιοπωλείων κάποια έργα του σχετικά με την Αρχαία Ελλάδα, τους μύθους, την Ελληνική Ιστορία κα. Η μορφή του βιβλίου είναι η ίδια.

Το κείμενο έχει ρίμα και η ιστορία ξεκινάει από την ίδρυση της Θεσσαλονίκης από τον Κάσσανδρο και φτάνει στις ημέρες μας. Καθώς το Βυζαντινό παρελθόν της πόλης είναι ιδιαίτερα έντονο, το κομμάτι για αυτό είναι μεγαλύτερο σε σχέση με τα υπόλοιπα. Μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι αποφεύγει εθνικιστικές κορώνες και μιλάει για γεγονότα όπως η έλευση των προσφύγων και το Ολοκαύτωμα της πόλης. Γενικά αποτελεί νομίζω μια πολύ καλή πρώτη επαφή ενός παιδιού (απευθύνεται σε ηλικίες άνω των 5 ετών) με το παρελθόν της πόλης και σε συνδυασμό με τη φαντασία του γονιού μπορεί να δημιουργήσει στο μυαλό του νέου αυτού ανθρώπου το ενδιαφέρον για να μάθει περισσότερα πράγματα. Σκοπός νομίζω τέτοιων βιβλίων πρέπει να είναι ο μικρός αναγνώστης να αρχίσει να αγαπά την πόλη του, να ενδιαφερθεί για αυτήν και έτσι μακροπρόθεσμα να τη σέβεται και να την κάνει καλύτερη.

Προσωπικά μου άρεσε το βιβλίο. Πιστεύω ότι είναι μια καλή αρχή αν θέλετε να μάθουν τα παιδιά σας κάποια πράγματα για την πόλη μας. Σε συνδυασμό με βόλτες σε μνημεία και τοποθεσίες της πόλης, οι σελίδες του βιβλίου θα πάρουν ζωή στα μάτια και στο μυαλό των μικρών παιδιών. Άλλωστε η πόλη πάντα σε αυτά θα ανήκει.

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΝΔΗΛΑΡΑΣ, Φίλιππος, Συγγραφείς

Μια έρευνα για το Ολοκαύτωμα της Θεσσαλονίκης από το 1955

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ο Μεγάλος Διωγμός – Το ξεκλήρισμα των Εβραίων στην Κατεχόμενη Ελλάδα

Συγγραφέας: Γεώργιος Σπορίδης

Έκδοση: Ariston Books (2019)

ISBN: 978-2-940603-70-1

Τιμή: Περίπου €16

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η βιβλιογραφία σχετικά με το Ολοκαύτωμα των Εβράιων Θεσσαλονικέων έχει εμπλουτιστεί ιδιαίτερα τα τελευταία 15-20 χρόνια με την κυκλοφορία εξαιρετικών μελετών από πολλούς ερευνητές και ιστορικούς. Τα έργα αυτά έριξαν φως σε μια σελίδα της ιστορίας της πόλης μας, η οποία για δεκαετίες επιχειρούνταν να μείνει στο σκοτάδι, καθώς οι γραπτές μαρτυρίες ή και απλές αναφορές, που είχαν γίνει στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα ήταν σχετικά λίγες αν αναλογιστεί κανείς τη σημασία του γεγονότος αυτού. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης μας παρουσιάζει μια λεπτομερή αναφορά στο Ολοκαύτωμα της πόλης μας, η οποία είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το 1955, μόλις 12 χρόνια δηλαδή μετά τον εκτοπισμό των Εβραίων συμπολιτών μας στα στρατόπεδα εξόντωσης και παρουσιάζει μοναδικό ενδιαφέρον.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Στο εξώφυλλο η γνωστή πλέον φωτογραφία με φόντο την Εγνατία οδό και τους Εβραίους να στοιχίζονται με σκοπό να μεταφερθούν στο γκέτο του Χιρς στην περιοχή του Παλαιού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Κείμενο ευανάγνωστο, υπάρχουν κάποια λάθη ορθογραφικά και δεν γνωρίζω αν είναι από την επιμέλεια του βιβλίου ή το πρωτότυπο κείμενο του Σπορίδη τα είχε. Κάποιες φωτογραφίες συνοδεύουν το κείμενο, το οποίο προλογίζει ο Δημοσθένης Κούκουνας.

Για τον συγγραφέα δεν βρήκα πολλά στοιχεία πέρα από τα όσα αναφέρονται στον πρόλογο του βιβλίου. Ήταν δημοσιογράφος, γεννημένος το 1922, ο οποίος εργάστηκε σε διάφορα μέσα και πέθανε το 1979. Όπως είπαμε και νωρίτερα η έρευνά του για το Ολοκαύτωμα της Θεσσαλονίκης είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το 1955 στην εφημερίδα «Έθνος» σε συνέχειες (φαντάζομαι) από τις 15 Ιανουαρίου έως τις 2 Μαρτίου. Ευνόητο είναι ότι καθώς το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνονταν ο Σπορίδης ήταν απλός κόσμος και πιθανότατα χωρίς ειδικές γνώσεις ιστορίας, η γλώσσα, που χρησιμοποιείται είναι πολύ απλή και κατανοητή από όλους.

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη, όπου στο πρώτο γίνεται αναφορά στο Μαύρο Σάββατο του 1942, τις αποστολές των Εβραίων στα καταναγκαστικά έργα και την καταστροφή του Εβραϊκού Νεκροταφείου, ενώ το δεύτερο μέρος μιλάει για τον εκτοπισμό και τη θανάτωση των Εβραίων Θεσσαλονικέων στο Άουσβιτς (Μπίρκενάου το αναφέρει συνεχώς).

Ο Σπορίδης έχει σίγουρα κάνει κάποια έρευνα και πιθανότατα θα έχει συνομιλήσει με κάποιους από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων. Δεν ξέρω αν έχει διαβάσει κάποια κείμενα και ποια είναι αυτά, αλλά το 1955 δεν υπάρχουν και πολλά βιβλία για το θέμα. Σίγουρα γνωρίζουμε ότι χρησιμοποίησε υλικό, που του έδωσε ο Ιωσήφ Νεχαμά, αλλά δεν ξέρω περισσότερα για τις υπόλοιπες πηγές του. Πρέπει επίσης να έχει χρησιμοποιήσει δημοσιεύματα εφημερίδων από την περίοδο, που γινόντουσαν οι δίκες των δοσιλόγων και των συνεργατών των Γερμανών. Αν και η γραφή είναι απλή και όπως είπαμε απευθύνεται στο αναγνωστικό κοινό μίας εφημερίδας, εν τούτοις υπάρχουν πάρα μα πάρα πολλές λεπτομέρειες και αναφορές σε πολλά ονόματα. Αν σκεφτεί κάποιος ότι βρισκόμαστε χρονικά πάρα πολύ κοντά στα γεγονότα, που περιγράφονται, η χρήση ονομάτων έχει τη δική της σημασία, σκεφτόμενοι επίσης και το ιστορικό περιβάλλον της εποχής και την πραγματικότητα, που επικρατούσε στη χώρα μας, κυρίως δε όσα έγιναν στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Με το πέρασμα των χρόνων βέβαια η μελέτη έφερε στην επιφάνεια νέα ντοκουμέντα και κάποιες αντιλήψεις μας ίσως να έχουν αλλάξει κάπως, αλλά αυτό δεν μειώνει την αξία του έργου.

Το πολύ ενδιαφέρον με αυτό το βιβλίο είναι ότι το υλικό του γράφτηκε και παρουσιάστηκε σε μια περίοδο σιωπής για τα όσα είχαν γίνει. Σκεφτείτε ότι ενώ είχαν κυκλοφορήσει κάποια βιβλία ήδη κάποια χρόνια νωρίτερα, το In Memoriam στα ελληνικά θα κυκλοφορήσει το 1976, το Birkenau του Μενασσέ μόλις δύο χρόνια νωρίτερα, ενώ έχουμε και την μαρτυρία του Παπαναστασίου το 1972. Ο Γιώργος Ιωάννου το 1954 είχε κυκλοφορήσει το ποίημά του «Τα Ηλιοτρόπια των Εβραίων», που αναφερόταν στο χαμό των Εβραίων Θεσσαλονικέων. Νωρίτερα έχουμε μόνο το έργο του Ισαάκ Ματαράσσο «Κι όμως όλοι τους δεν πέθαναν» , το οποίο πρόσφατα επανακυκλοφόρησε και είχε βγει στην αγορά το 1948. Δεν μπορεί κανείς να το πει ιστορικό έργο, ειδικά με τη λογοτεχνική χροιά, που προσπάθησε ο Σπορίδης να δώσει στο πρώτο μέρος, αλλά πρόκειται για μία έρευνα, η οποία δίνει πολύ υλικό για περαιτέρω ψάξιμο. Ομολογώ ότι πολλά πράγματα, που διάβασα εδώ δεν τα είχα δει σε άλλο βιβλίο σχετικό με το Ολοκαύτωμα της Θεσσαλονίκης. Πιστεύω οι μελετητές πλέον έχουν τον λόγο για να ψάξουν και να δούνε πόσο ισχύουν όλα όσα αναφέρει ο Σπορίδης.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ και θεωρώ ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Μου κάνει εντύπωση, που ο εκδοτικός οίκος, που το κυκλοφόρησε εδρεύει στη Λωζάνη, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Όσοι ασχολείστε με το θέμα του χαμού των Εβραίων Θεσσαλονικέων πιστεύω ότι πρέπει να το διαβάσετε.

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΠΟΡΙΔΗΣ, Γεώργιος

14 σύντομες ιστορίες, που εκτυλίσσονται στη Θεσσαλονίκη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Κουλούρια Θεσσαλονίκης

Συγγραφέας: Λίζα Μαμακούκα

Έκδοση: Μέθεξις (2019)

ISBN: 978-618-5226-70-1

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι έργο μιας συγγραφέως, την οποία προσωπικά τη γνωρίζω μέσα από τα κείμενά της στο περιοδικό «Θεσσαλονικέων Πόλις» και τις αναρτήσεις της στο Facebook σε κάποιες ομάδες με αντικείμενο τη Θεσσαλονίκη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια συλλογή διηγημάτων της.

Η έκδοση είναι μέτρια και προσωπικά δεν ενθουσιάστηκα. Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά, που βλέπω ένα έργο του οίκου Μέθεξις, το οποίο θα μπορούσε να έχει καλύτερη επιμέλεια.

Το βιβλίο περιέχει 14 ιστορίες χωρισμένες σε τρεις ας πούμε «θεματικές» ενότητες.

  • Η πρώτη, που έχει τίτλο «Διαδρομές» τοποθετεί τους πρωταγωνιστές σε λεωφορεία του ΟΑΣΘ και καθώς αυτά διασχίζουν την πόλη, εκτυλίσσονται τα διηγήματα.
  • Η δεύτερη, που έχει τίτλο «Καφεδάκια» μεταφέρει τους πρωταγωνιστές σε κάποια καφέ, είτε σύγχρονα, είτε παλαιού τύπου.
  • Η τρίτη, που έχει τίτλο «Θηλυκές αλκοόλες» έχει για πρωταγωνιστές κάποιες γυναίκες, οι οποίες με τη συντροφιά του αλκοόλ συνομιλούν με κάποιον, αλλά στο κείμενο υπάρχουν μόνο τα λόγια τους και οι απαντήσεις αφήνονται εν μέρει στη φαντασία του αναγνώστη.

Στα διηγήματα αυτά το κύριο θέμα είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, ερωτικές κυρίως. Η σύγχρονη καθημερινότητα των προσώπων μπλέκεται με τα αισθήματα, τις αναμνήσεις, τις αδυναμίες και τα πάθη. Η γραφή είναι ρεαλιστική, σε κάποια σημεία κινηματογραφική. Προσωπικά περισσότερο μου άρεσε η πρώτη ιστορία της πρώτης ενότητας με τίτλο «Η προδοσία».

Η Θεσσαλονίκη είναι παντού παρούσα, ως ο τόπος δράσης των διηγημάτων, στη σύγχρονη μορφή της. Υπάρχουν αναφορές σε πραγματικά και φανταστικά μέρη της πόλης. Θα μπορούσαν οι ιστορίες να διαδραματίζονται και σε άλλους τόπους, αλλά η συγγραφέας επιλέγει όλες να εξελίσσονται στη Θεσσαλονίκη.

Η Μαμακούκα είναι πανεπιστημιακός και αυτή είναι η δεύτερη λογοτεχνική της απόπειρα, αν δεν κάνω λάθος. Ερασιτέχνης στην πεζογραφία, ανήκει στους ανθρώπους, που στο μυαλό μου βρίσκουν το θάρρος να εκφραστούν στο χαρτί και να δείξουν το έργο τους στο κοινό μέσα από μια έκδοση. Δεν θα κρίνω τα διηγήματα όπως θα τα έκρινα σε κάποιον «επαγγελματία» συγγραφέα. Χωρίς να ξετρελαθώ με τις ιστορίες, μου κράτησαν συντροφιά για δυο απογεύματα.

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΜΑΚΟΥΚΑ, Λίζα, Συγγραφείς

Η αδελφή του Τάσου Τούση μιλάει για τον αδερφό της

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Τάσος Τούσης: Ο θάνατος ενός ήρωα για τα δικαιώματα των εργαζομένων

Συγγραφέας: Μαρίκα Μπόχαλη – Τούση

Έκδοση: Ιδιωτική Έκδοση (1983)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τα γεγονότα του Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη άφησαν έντονα το στίγμα τους στη σύγχρονη ιστορία της πόλης. Βέβαια οι περισσότεροι έχουν ακούσει για αυτά τα γεγονότα εξαιτίας του ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου, το οποίο μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης και το τραγούδησε αρχικά ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, το «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες«. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης προσεγγίζει με πιο ανθρώπινο τρόπο το πιο γνωστό από τα θύματα εκείνων των ημερών, τον Τάσο Τούση.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Στο εξώφυλλο η πολύ γνωστή φωτογραφία με τη μάνα να κλαίει μπροστά στο σώμα του νεκρού παιδιού της, το οποίο κείτεται πάνω σε μια πόρτα. Αντί προλόγου υπάρχει ένα ιδιόχειρο γράμμα του Γιάννη Ρίτσου προς τη συγγραφέα του βιβλίου. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες φωτογραφίες, οι περισσότερες από το οικογενειακό αρχείο της συγγραφέως, οι οποίες έχουν το δικό τους ενδιαφέρον. Ευανάγνωστο κείμενο, για ιδιωτική έκδοση μια χαρά μου φαίνεται το βιβλίο. Εκδόθηκε στις εγκαταστάσεις των εκδόσεων Εγνατία.

Η συγγραφέας είναι αδερφή του Τάσου Τούση, μικρότερη σε ηλικία. Το βιβλίο αυτό το έγραψε μεταπολιτευτικά παρά το γεγονός ότι ήταν τυφλή. Φυσιολογικό είναι να υπάρχει έντονο το συναισθηματικό στοιχείο στο έργο της.

Στο βιβλίο υπάρχουν 4 ουσιαστικά ενότητες, σαν κεφάλαια. Στην πρώτη η συγγραφέας μιλάει για το πώς έζησε τα τραγικά γεγονότα της 9ης Μαΐου του 1936 η ίδια η συγγραφέας και η μητέρα της. Στη δεύτερη μιλάει για το τι έκανε ο Τάσος Τούσης εκείνη τη μέρα μέχρι την στιγμή, που δολοφονήθηκε. Η τρίτη ενότητα μιλάει για το πώς μεγάλωσε ο Τούσης, από την Πρωτοχρονιά του 1906, που γεννήθηκε στο Ασβεστοχώρι. Τα δύσκολα παιδικά χρόνια έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Στην τελευταία ενότητα η συγγραφέας μιλάει για την επαγγελματική σταδιοδρομία του Τούση από τα χρόνια, που πήρε το δίπλωμα οδήγησης και έγινε αυτοκινητιστής.

Αν κάποιος θέλει να προσεγγίσει τα γεγονότα του Μάη του ’36 ιστορικά, υπάρχουν άλλα βιβλία με κυριότερο αυτό του Φουντανόπουλου, αλλά και κάποια έντυπα, που προσεγγίζουν κομματικά τα γεγονότα αυτά, όπως αυτό του ΚΚΕ από τη δεκαετία του ’70 ή το έργο του Θέμου Κορνάρου από το 1958. Εδώ η συγγραφέας δίνει έναν προσωπικό τόνο και σκοπό έχει να παρουσιάσει το ανθρώπινο πρόσωπο του Τάσου Τούση. Οι προσωπικές μνήμες έχουν το δικό τους ενδιαφέρον.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Είναι πάρα πολύ απλά γραμμένο και ξεκούραστο στην ανάγνωση, ενώ προσφέρει μια διαφορετική ματιά σε έναν εκ των πρωταγωνιστών των γεγονότων εκείνης της εποχής. Δεν κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία πλέον, αλλά μπορείτε ίσως να το βρείτε σε κάποιο παλαιοβιβλιοπωλείο σε μια τιμή περίπου στα €5.

Σχολιάστε

Filed under ΜΠΟΧΑΛΗ-ΤΟΥΣΗ, Μαρίκα, Συγγραφείς

Βιβλία παραλίας 2019: Το δεύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα του Πάνου Ιωαννίδη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ο χορός της μέλισσας

Συγγραφέας: Πάνος Ιωαννίδης

Έκδοση: Κέδρος (2019)

ISBN: 978-960-04-4974-7

Τίμη: €14

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Αύριο μπαίνουμε και επίσημα στο καλοκαίρι, εποχή, που για μένα τουλάχιστον έχει συνδυαστεί με ανάγνωση αστυνομικών μυθιστορημάτων και ιστοριών. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης κυκλοφόρησε φέτος πριν λίγους μήνες και ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, που παλαιότερα είχα ονομάσει «βιβλία παραλίας», χωρίς ίχνος υποτίμησης των έργων αυτών, απλά επειδή τα βρίσκω ιδανική συντροφιά για ανάγνωση δίπλα στο κύμα.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή, κλασσική πολλών έργων του Κέδρου, αλλά και άλλων εκδοτικών οίκων. Το εξώφυλλο δένει με τον τίτλο χρωματικά και σχεδιαστικά, καθώς κυριαρχεί το σχέδιο μιας μέλισσας. Ευανάγνωστο κείμενο, αξιοπρεπής εργασία στο σύνολό της.

Τον συγγραφέα τον συναντάμε πρώτη φορά στη Vivlioniki, αλλά αυτό δεν είναι το πρώτο του βιβλίο. Πριν κάποια χρόνια είχε γράψει ένα άλλο αστυνομικό μυθιστόρημα, για το οποίο γίνεται αναφορά και στο έργο της ανάρτησης. Μάλιστα ο πρωταγωνιστής των δύο έργων είναι ο ίδιος, ο Πέτρος Ριβέρης, ιδιωτικός ντετέκτιβ στο επάγγελμα.

Η υπόθεση ξεκινάει με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Χρηστίδη τον Αύγουστο του 2014. Ο Χρηστίδης ανήκει σε αυτό, που αποκαλούμε συχνά «γενιά του Πολυτεχνείου». Η γυναίκα του αναθέτει στον Ριβέρη να βρει το δολοφόνο. Στην έρευνα εμπλέκεται και ένα ατύχημα, που είχε γίνει πριν 10 χρόνια, όπου ένας νεαρός είχε παρασυρθεί από ένα αυτοκίνητο και μάρτυρες αυτού ήταν 4 νεαρά παιδιά. Ο Ριβέρης ψάχνει να βρει τα κοινά στοιχεία των υποθέσεων και αν αυτές οι δύο έχουν σχέση μεταξύ τους και αν ναι, ποια είναι αυτή. Περισσότερα δεν μπορώ να πω για την υπόθεση, όπως άλλωστε και σε όλα τα αστυνομικά έργα.

Πέρα όμως από το νουάρ κομμάτι του βιβλίου, ο συγγραφέας κάνει το δικό του πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο μέσα στις σελίδες του έργου του. Οι πρωταγωνιστές βιώνουν την Κρίση της χώρας και οι συνέπειές της πολλές φορές αποτελούν τον οδηγό των πράξεών τους. Με κριτική διάθεση απέναντι στη γενιά του παρελθόντος, αυτήν που εκπροσωπεί ο Χρηστίδης και για το γεγονός ότι πρόδωσε σε μεγάλο βαθμό τα όνειρα της νεότητάς της.

Το χτίσιμο των χαρακτήρων και η κλιμάκωση της υπόθεσης είναι ικανοποιητικά, όπως επίσης και το τέλος, που επιλέγει ο συγγραφέας. Δεν υπάρχουν κενά στην αφήγηση ούτε λογικά άλματα, που εξελίσσονται μόνο στο μυαλό του συγγραφέα, ο αναγνώστης ακολουθεί τα βήματα του Ριβέρη και όχι του Ιωαννίδη. Οι διάλογοί του μερικές φορές είναι κουραστικοί και εκτός ρεαλισμού, πχ στο πατσατζίδικο του Τσαρούχα ή σε κάποιο άλλο πατσατζίδικο της επικράτειας δεν νομίζω ποτέ να ακούστηκε ο διάλογος

«Ο ρόλος είναι ένα κοινωνικό κατασκεύασμα»

«Που διαμορφώνεται από συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες και συνισταμένες»

«Την ώρα της παράστασης οι συνθήκες δεν αλλάζουν, μωρό μου»

«Μπορεί να αλλάξουν όμως οι όροι διανομής των ρόλων. Και κατ’επέκταση, οι όροι νομής της εξουσίας, αγάπη!»

, θα τους έβγαινε ο πατσάς από τη μύτη…

Η Θεσσαλονίκη είναι ο τόπος δράσης του μεγαλύτερου κομματιού της ιστορίας μας. Ο Ιωαννίδης λατρεύει τις βόλτες μέσα στην πόλη και οι περιγραφές, που δίνει είναι ζωντανές σε τέτοιο βαθμό, που να τον ακολουθείς καθώς κινείται στο κέντρο κυρίως. Υπάρχει μια διαδρομή, που περιγράφει, όπου ο Ριβέρης μαζί με την κοπέλα του την Αύρα ξεκινάνε από το κέντρο και καταλήγουν περίπου στην Άνω Πόλη μέσα από τους δρόμους της Θεσσαλονίκης, που μου άρεσε πολύ.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Ομολογώ ότι το ξεκίνησα μια φορά και στην αρχή με κούρασε κάπως και το παράτησα, τη δεύτερη φορά, που το έπιασα όμως από την αρχή ίσως ήμουν πιο έτοιμος για τον τρόπο γραφής του και το παρακολούθησα πιο εύκολα. Νομίζω ότι αξίζει να σας συντροφέψει κάποιες από τις ημέρες των διακοπών σας.

Σχολιάστε

Filed under ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Πάνος, Συγγραφείς