Tag Archives: Εχέδωρος

Μία ανθολογία διηγημάτων Θεσσαλονικέων συγγραφέων

001

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Εχεδώρου διηγήσεις

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Κοινότητα Καλοχωρίου (1995)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι μια συλλογή διηγημάτων Θεσσαλονικέων συγγραφέων, που κυκλοφόρησε το 1995 από την τότε Κοινότητα Καλοχωρίου. Πρόκειται για ένα μικρό ανθολόγιο με έργα μεταπολεμικών πεζογράφων της πόλης μας.

Η έκδοση είναι απλή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Στο εξώφυλλο υπάρχει φωτογραφία με πίνακα του Πάνου Παπανάκου, ενώ την γραφική επιμέλεια είχε αναλάβει ο Κάρολος Τσίζεκ. Την ανθολόγηση είχε αναλάβει ο Περικλής Σφυρίδης. Το βιβλίο προλογίζει ο Στάθης Παντελίδης, που ήταν Πρόεδρος της Κοινότητας Καλοχωρίου. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν φωτογραφίες των συγγραφέων, σύντομα βιογραφικά σημειώματα αυτών, καθώς και σημείωση με τις πρώτες εκδόσεις των διηγημάτων. Το ότι μία κοινότητα κυκλοφόρησε αυτό το βιβλίο το βρήκα πολύ θετικό πάντως. Εχέδωρος, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα από τα παλιά ονόματα του Γαλλικού Ποταμού.

Πριν τα κείμενα, ο Σφυρίδης έχει γράψει ένα σύντομο κείμενο σχετικά με την έκδοση, την πεζογραφία της Θεσσαλονίκης και τις επιλογές, που έκανε για τη σύνταξη του ανθολογίου. Ενδιαφέρον κομμάτι, ειδικά για κάποιον, που βρίσκεται στην αρχή της έρευνάς του σχετικά με το έργο των Θεσσαλονικέων συγγραφέων.

Επιλέχτηκαν 17 συγγραφείς (16 άντρες και μία γυναίκα). Τα διηγήματα αυτών παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά νομίζω, από τον πιο ηλικιωμένο προς τον νεότερο. Πρόκειται για καλλιτέχνες της μεταπολεμικής περιόδου. Για όλους υπάρχουν δύο κείμενά τους, εκτός από τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, του οποίου επιλέχτηκαν τέσσερα διηγήματα, επειδή είχαν μικρό μέγεθος. Παρουσιάζονται διηγήματα των: Μπακόλα, Ιωάννου, Χριστιανόπουλου, Σφυρίδη, Μάρκογλου, Λαχά, Καζαντζή, Παπαδημητρίου, Παπασπύρου, Κάτου, Ναρ, Καλούτσα, Ξεξάκη, Κουτσούκου, Σκαμπαρδώνη, Σίμου και Μήττα.

Δεν μπορώ να κρίνω πόσο αντιπροσωπευτικά των συγγραφέων είναι τα κείμενα, που επιλέχτηκαν. Ο Σφυρίδης πάντως προτίμησε να εστιάσει σε ρεαλιστική πεζογραφία, που δεν θα δυσκολέψει ιδιαίτερα τον αναγνώστη, ούτε θα χρειάζεται ιδιαίτερες γνώσεις για να κατανοήσει το κείμενο. Εξαίρεση αποτελούν τα δύο κείμενα του Λαχά και ιδιαίτερα το «Εκ μεταφοράς εις μεταφοράν». Δεν θα πρέπει βέβαια να θεωρηθεί ότι τα διηγήματα είναι «εύπεπτα» ή απλοϊκά, οι επιμελητές απλά θέλησαν να μπορούν να αποτελέσουν ένα ανάγνωσμα ιδανικό για κάποιον, που δεν έχει μεγάλη πείρα στα έργα των συγγραφέων.

Πολλά από τα διηγήματα έχουν παρουσιαστεί σε έργα, που παρουσιάστηκαν στο παρελθόν στη Vivlioniki. Προσωπικά δεν είχα διαβάσει ποτέ έργα του Γρηγόρη Σίμου και της Δήμητρας Μήττα και οφείλω να πω ότι το διήγημα «Διπλή μίσθωση» του Σίμου μου φάνηκε εξαιρετικά έξυπνο.

Βρήκα το βιβλίο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Δεν μπορώ να το κρίνω ως ανθολόγιο, αλλά ως συλλογή διηγημάτων είναι πολύ καλή. Απευθύνεται κυρίως σε νέους αναγνώστες και είναι νομίζω ιδανικό για όσους θέλουν να έχουν μια πρώτη επαφή με τους συγγραφείς της πόλης μας και το έργο τους. Αυτό πρέπει να ήταν και το κριτήριο επιλογής των κειμένων πιστεύω, να μην είναι ιδιαίτερα δύσκολα και απογοητευτεί ο αναγνώστης, που δεν έχει την απαιτούμενη πείρα στη λογοτεχνία. Φυσικά δεν κυκλοφορεί στις μέρες μας και θα μπορέσετε να το βρείτε μόνο σε παλαιοβιβλιοπωλεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Ιστορίες από το Μπεχ Τσινάρ έως την Χαλάστρα

vivlioniki101

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Δυτικά της Σαλονίκης, στις παράγκες με τους κύκνους…

Συγγραφέας: Λένα Καλαϊτζή-Οφλίδη, Σίμος Οφλίδης

Έκδοση: Παρατηρητής (1998)

ISBN: 960-260-960-5

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Για τους περισσότερους Θεσσαλονικείς, νομίζω ότι το όνομα Μπανγκλαντές δεν τους φέρνει πρώτα στο μυαλό την Ασιατική χώρα, αλλά την ταβέρνα, που για πολλά χρόνια βρισκόταν στο Καλοχώρι, μια παράγκα, με ξεχωριστό χαρακτήρα και πολύ νόστιμο φαγητό, από όσο θυμάμαι τουλάχιστον. Αυτό το μαγαζί ήταν και το πρώτο, που μου ήρθε στο μυαλό, διαβάζοντας το βιβλίο, για το οποίο θα μιλήσουμε σε αυτήν την ανάρτηση.

Η έκδοση είναι απλή, χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες εξηγήσεις, όπως τοπωνύμια, γλωσσάρι και ονοματολογίες, που θα συναντήσει ο αναγνώστης στο κείμενο. Την Λένα Καλαϊτζή-Οφλίδη την είχαμε συναντήσει στο παρελθόν, στο βιβλίο-αφιέρωμα, που είχα κάνει για τα πατσατζίδικα της Θεσσαλονίκης.

Το βιβλίο είναι μια σειρά ιστοριών, ανεξάρτητων μεταξύ τους, οι οποίες κάνουν ένα ταξίδι στο χρόνο. Το ταξίδι ξεκινά από το μέλλον μας, το 2042 μ.Χ. και πάει προς τα πίσω, έως τα χρόνια των αρχαίων μύθων. Αλλάζουν οι ήρωες, ο χρόνος, οι συνθήκες, αλλά σταθερή είναι πάντα η περιοχή. Από την περιοχή του Δενδροπόταμου, έως τις ακτές του Γαλλικού και του Λουδία, ένας κόσμος, που στο μυαλό των περισσοτέρων είναι συνυφασμένος με πουλιά, βάλτους, έλη, κουνούπια.

Σε αυτά τα ταξίδια, πρωταγωνιστές των ιστοριών δεν είναι αυτοί, που γράφουν ιστορία, αλλά άνθρωποι καθημερινοί, που την βίωσαν. Οι στάσεις στον χρόνο, έχουν να κάνουν με διαφορετικές στιγμές στο παρελθόν του τόπου, στιγμές, που έμελλαν να αλλάξουν και την ροή της ιστορίας. Τα ποτάμια, τα πουλιά, οι ψαράδες και η θάλασσα είναι πρωταγωνιστές εδώ. Στην ιστορία μάλιστα του 904 μ.Χ., οι γλάροι γίνονται οι βασικοί ήρωες.

Οι ιστορίες μοιάζουν με παραμύθια, που διηγείται κάποιος σε μικρά παιδιά. Διαβάζονται εύκολα και ξεκούραστα. Μπορεί να μην διεκδικούν λογοτεχνικά βραβεία, αλλά αποτίουν φόρο τιμής σε έναν τόπο, που ο χρόνος άλλαζε συνεχώς τη μορφή του και τη γεωγραφία του. Έξω από την πόλη, αλλά στενά συνδεδεμένη με αυτήν, η σημερινή περιοχή Καλοχωρίου, το δέλτα του Αξιού, η Χαλάστρα και η Σίνδος, με βάση τον Στράβωνα αποτελούν κάποιους από τους γεννήτορες της Θεσσαλονίκης, καθώς λέγεται ότι κάτοικοι και των περιοχών αυτών μεταφέρθηκαν στην νέα πόλη από τον Κάσσανδρο, για να ζήσουν εκεί πέρα. Μαζί με τα βιβλία του Λαζαρίδη, νομίζω συμπληρώνει το βιβλίο αυτό το puzzle της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

1 σχόλιο

Filed under ΚΑΛΑΪΤΖΗ-ΟΦΛΙΔΗ, Λένα, ΟΦΛΙΔΗΣ, Σίμος, Συγγραφείς