Tag Archives: διηγήματα

Τα διηγήματα του Γρηγόρη Σίμου

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Έξι διηγήματα κι ένα δέντρο

Συγγραφέας: Γρηγόρης Σίμος

Έκδοση: Πατάκη (1995)

ISBN: 960-360-478-X

Τιμή: Περίπου €7

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης αποτελεί έργο ενός συγγραφέα, του οποίου έχουμε δει δουλειές στο περιοδικό/βιβλίο «Παραφυάδα», που εξέδιδε ο Περικλής Σφυρίδης, αλλά και σε μια μικρή συλλογή που είχε κάνει. Ο Γρηγόρης Σίμος δεν είναι ίσως ιδιαίτερα γνωστός στο αναγνωστικό κοινό, αλλά τα κείμενά του μου αρέσουν πάρα πολύ. Και ενώ δεν έχουν όλα σχέση με τη Θεσσαλονίκη, νομίζω αξίζει να κάνουμε μια μικρή παρατυπία για να παρουσιαστεί αυτό το βιβλίο.

Η έκδοση είναι απλή, λιτή και προσεγμένη. Ευανάγνωστα κείμενα, ξεχωρίζει στην παρουσίαση του βιβλίου η χάρτινη κουβερτούρα, που δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί στις εκδόσεις του Πατάκη. Μια όμορφη και αξιοπρεπέστατη δουλειά.

Το βιβλίο αποτελείται από 7 κείμενα, που φαντάζομαι για να βγει ένας ενδιαφέρον τίτλος έγιναν «6 διηγήματα κι ένα δέντρο». Σχεδόν όλα είχαν δημοσιευτεί παλαιότερα σε λογοτεχνικά περιοδικά. Στα 6 από τα 7 αυτά κείμενα κυριαρχεί η ρεαλιστική γραφή όπως τουλάχιστον αυτή κυριαρχεί στο ύφος πολλών Θεσσαλονικέων δημιουργών. Ο Σίμος ξέρει να διηγείται άριστα τις ιστορίες του, δημιουργεί στα σύντομα κείμενά του το περιβάλλον, το απαιτούμενο κλίμα και όπου χρειαστεί χτίζει τους χαρακτήρες του με προσοχή. Εν συντομία κάποια σχόλια για τα διηγήματά του στο βιβλίο αυτό:

  • Το πρώτο έχει τίτλο «Απρέ σολέιγ» και το είχαμε δει για πρώτη φορά στο τρίτο τεύχος της Παραφυάδας. Σε μια ντισκοτέκ μια κοπέλα φτιάχνει σενάρια για τον άντρα, που θα ερωτευτεί, μέχρι που κάπου όλα θα στραβώσουν λίγο. Θα μπορούσε να αποτελεί θέμα μιας ταινίας μικρού μήκους.
  • Το δεύτερο έχει τίτλο «Αντί Αντιγόνης» και το είχαμε δει για πρώτη φορά στο τέταρτο τεύχος της Παραφυάδας. Μια εξαιρετική νέα προσέγγιση του γνωστού μύθου της Αντιγόνης.
  • Το τρίτο έχει τίτλο «Διπλή μίσθωση» και το είχαμε δει στο πέμπτο τεύχος της Παραφυάδας, αλλά και στη συλλογή που είχε επιμεληθεί ο Περικλής Σφυρίδης με τίτλο «Εχεδώρου διηγήσεις«. Εξαιρετικά έξυπνο, κινηματογραφικό, με αναπάντεχο τέλος, ευφυέστατο.
  • Το τέταρτο έχει τίτλο «31.12.1989» και το είχαμε δει για πρώτη φορά στο έκτο τεύχος της Παραφυάδας. Συγκινητικό, μια ιστορία μοναξιάς ενός νέου στο Λονδίνο, που προσωπικά την ένιωσα ιδιαίτερα δική μου.
  • Το πέμπτο έχει τίτλο «Το γκαζάκι» και το είχαμε δει και αυτό στη συλλογή «Εχεδώρου διηγήσεις». Επίσης μια ιστορία με κινηματογραφική ροή.
  • Το έκτο έχει τίτλο «Ο Συμεών» και είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό «Τραμ» το 1991. Στο Ψυχιατρείο Σταυρουπόλεως (στο Λεμπέτι των παλαιοτέρων) φέρνει η αστυνομία έναν άνδρα, που δεν ξέρει ποιος είναι και πώς τον λένε. Με αφορμή αυτό το γεγονός ο Σίμος φτιάχνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία.
  • Το έβδομο και τελευταίο έχει τίτλο «Το δέντρο» και είναι το μόνο ανέκδοτο κείμενο. Σύντομο και μελαγχολικό.

Η Θεσσαλονίκη στα κείμενα του βιβλίου δεν είναι πρωταγωνίστρια, αλλά είναι παρούσα στα περισσότερα. Ειδικά στο «Διπλή μίσθωση», στο «Το γκαζάκι» και στο «Ο Συμεών». Είναι όμως η γραφή του Σίμου, που έχει τη ζωντάνια των Θεσσαλονικέων λογοτεχνών που ασχολήθηκαν με το διήγημα (πχ ο Σκαμπαρδώνης, ο Σφυρίδης, ο Κουτσούκος κα). Είπαμε όμως και πριν ότι η σημερινή ανάρτηση είναι μια μικρή παρατυπία με σκοπό να χωρέσει στο ιστολόγιο και ο Σίμος.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε άσχετα αν τα περισσότερα διηγήματα είχε τύχει να τα διαβάσω παλαιότερα. Δύσκολα θα το βρείτε στα βιβλιοπωλεία, γιατί νομίζω ότι είναι εξαντλημένο.

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΙΜΟΣ, Γρηγόρης

Μια μικρή συλλογή διηγημάτων με θέμα τη Θεσσαλονίκη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ένα βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη – Συλλογή διηγημάτων

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Εντύποις (2019)

ISBN: 978-618-5300-69-2

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι μια μικρή συλλογή διηγημάτων, η οποία δημιουργήθηκε από τις εκδόσεις Εντύποις μετά από έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό, που είχε γίνει πέρσι, το 2018. Από τη Vivlioniki έχει παρουσιαστεί ήδη η ποιητική συλλογή του διαγωνισμού, εδώ έχουμε να κάνουμε με το αδερφάκι του καθώς οπτικά τα βιβλία μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Όμορφο εξώφυλλο χάρτινο, κείμενα ευανάγνωστα, λείπουν τα περιεχόμενα. Συνολικά όμως μια αξιοπρεπής δουλειά.

Στο βιβλίο υπάρχουν συνολικά 13 ιστορίες από άτομα που συμμετείχαν στο διαγωνισμό και έστειλαν τα κείμενά τους. Όπως πολλές φορές έχω γράψει, σε τέτοια βιβλία, όπου κάποιος επιχειρεί για πρώτη φορά να δημοσιεύσει μια ιστορία του, προσωπικά περισσότερο θαυμάζω το θάρρος του και είμαι ιδιαίτερα επιεικής ως προς την κρίση μου για τα έργα αυτά. Συνοπτικά το 1ο βραβείο πήρε ο συγγραφέας αυτού του ιστολογίου για το διήγημά του «Της περηφάνιας», το 2ο το μοιράστηκαν η Χρύσα-Μαρία Συμεωνίδου για το έργο της «Μέρα Σαλονικιότικη» και η Μαρία Γεωργίου για το «Οι άλλοι και η άλλη», το 3ο το μοιράστηκαν η Ιωάννα Τσαμπούρη για το «Ρινίσματα ιστορίας» και ο Δημήτρης Σταμάτης για το «Το τίμημα», το 4ο το μοιράστηκαν ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος για το διήγημα «Ο άψυχος», ο Γιώργος Παληγεώργος για το «Μια πόλη», ο Νικόλαος Βαβδινούδης για το «Σσαλονίκη» και το 5ο βραβείο μοιράστηκαν η Σοφία Κωρονίδου για το διήγημα «Θεσσαλονίκη 2048 μ.Χ.», η Τάμι Γκεκτσιάν για το «Κινούμενη πόλη», η Σοφία Τσάτσου-Νικολούλη για το «Αποφράδα ημέρα» και ο Γρηγόρης Χατζηλαμπρινός με δύο διηγήματα, το «Ο κυνόμορφος ζητιάνος» και το «Και τ’όνομα αυτής Θεσσαλονίκης».

Προσωπικά ξεχώρισα τα διηγήματα «Μέρα Σαλονικιότικη», «Ρινίσματα ιστορίας», «Το τίμημα», «Σσαλονίκη», αλλά όλα έχουν το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον. Θεματολογικά ασχολούνται τα διηγήματα του βιβλίου με την ιστορία της πόλης, την κρίση, χρονικά κινούνται στο παρελθόν, στο παρόν, αλλά και στο μέλλον, σε πολλά αναδεικνύεται το γκρίζο που τόσο πολύ ταιριάζει στη Θεσσαλονίκη. Η κρίση μου για το βιβλίο δεν μπορεί να είναι αντικειμενική, καθώς περιέχεται και ένα δικό μου έργο, αν πάντως σας αρέσουν τα βιβλία με έργα νέων και άγνωστων στο λογοτεχνικό κόσμο ανθρώπων, ίσως σας ενδιαφέρει.

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το έκτο τεύχος της Παραφυάδας

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Παραφυάδα – Τεύχος 6ο

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Ιανός (1990)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €1

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στη σημερινή ανάρτηση θα ρίξουμε μια ματιά στο έκτο τεύχος της Παραφυάδας, του λογοτεχνικού περιοδικού (ή βιβλίου) που είχε πρωτοκυκλοφορήσει στα μέσα της δεκαετίας του 80′. Αυτό το έκτο τεύχος ήταν και το τελευταίο που βρέθηκε στα ράφια των βιβλιοπωλείων.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή, όπως και όλες οι προηγούμενες, με καλλιτεχνική επιμέλεια του Κάρολου Τσίζεκ και γενική επιμέλεια του Περικλή Σφυρίδη. Στο τέλος υπάρχουν τα βιογραφικά σημειώματα των συγγραφέων.

Συνολικά στη Vivlioniki παρουσιάστηκαν το 2ο, 3ο, 4ο και 5ο τεύχος της Παραφυάδας, δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω το 1ο, ελπίζω στο μέλλον να το βρω και να παρουσιαστεί και αυτό στο ιστολόγιο.

Σε σχέση με τα προηγούμενα τεύχη, εδώ έχουμε τις λιγότερες συμμετοχές, 18 συγγραφείς προσέφεραν τα κείμενά τους. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι τα διηγήματα δεν έχουν ενδιαφέρον. Σπουδαίες πένες τις εποχής τους ή ταλέντα και νέες παρουσίες εκείνων των χρόνων υπέγραψαν μερικά πολύ ενδιαφέροντα κείμενα. Κιτσόπουλος, Χριστιανόπουλος, Σφυρίδης, Τζανής, Κιζλάρης, Ναρ, Ξεξάκης, Δαμιανίδης, Καλούτσας, Κουτσούκος, Σκαμπαρδώνης, Σίμος, Σατραζάνης, Μακρής, Γεωργιάδης, Μήττα, Γούτας και Χουβαρδάς είναι οι λογοτέχνες που έδωσαν ανέκδοτα κείμενά τους για αυτήν την έκδοση.

Από τα κείμενα ξεχωρίζω το «Ο υπολοχαγός» του Χριστιανόπουλου, το «Σε αναζήτηση ύφους» του Ναρ, το «Σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης…» του Κουτσούκου, το «Πέρα απ’το ταβάνι» του Σκαμπαρδώνη και το «Τα σαΐνια του Λας Βέγκας» του Γούτα.

Δεν ξέρω για ποιο λόγο σταμάτησε στο έκτο τεύχος αυτή η προσπάθεια. Ίσως κουράστηκε ο Σφυρίδης, ίσως βαρέθηκε, ίσως δεν πουλούσε το περιοδικό, ίσως δεν βρίσκονταν ύλη. Θεωρώ ότι το γεγονός ότι περιείχε ανέκδοτα κείμενα το έκανε να ξεχωρίζει και θα μπορούσε να είναι ένα έντυπο, που να στηρίζει και νέους λογοτέχνες παράλληλα με την παρουσίαση γνωστών συγγραφέων. Ποιος δεν θα ήθελε για παράδειγμα φέτος τα Χριστούγεννα να αγοράσει ένα βιβλίο με ανέκδοτο υλικό του Ατζακά, του Κοροβίνη, του Ζουργού, της Χουζούρη κα;

1 σχόλιο

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

9 διηγήματα από τη Δυτική Θεσσαλονίκη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ίχνη όζας

Συγγραφέας: Σπύρος Λαζαρίδης

Έκδοση: Ζήτρος (2013)

ISBN: 978-960-463-246-6

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το παρελθόν της Θεσσαλονίκης έχει εμπνεύσει πολλούς συγγραφείς ώστε να δημιουργήσουν έργα, όπου η ιστορία του τόπου μπλέκεται με τη λογοτεχνία, είτε με τη μορφή ποίησης, είτε με τη μορφή πεζογραφήματος. Στη σημερινή ανάρτηση θα δούμε μια συλλογή διηγημάτων, στην οποία το πάντρεμα αυτό γίνεται με μεγάλη επιτυχία, ώστε ο αναγνώστης πολλές φορές δεν αναγνωρίζει εύκολα τα διαχωριστικά όρια. Πέρα όμως από τη λογοτεχνική αξία του έργου, υπάρχουν πάρα πολλά ιστορικά στοιχεία για τον τόπο, τα οποία πιστεύω η πλειοψηφία αγνοεί. Ο τόπος είναι η Δυτική Θεσσαλονίκη (στα περισσότερα) και συγγραφέας ο, για μένα, καλύτερος μελετητής της περιοχής, ο Σπύρος Λαζαρίδης.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Έντονο μπλε εξώφυλλο, που το κοσμεί η φωτογραφίας μιας χαμογελαστής γυναίκας από το παρελθόν. Η πρεσβυωπία που άρχισε να με ταλαιπωρεί ίσως ευθύνεται για το γεγονός ότι θα ήθελα οι χαρακτήρες των γραμμάτων να είναι μεγαλύτεροι. Στο βιβλίο υπάρχουν φωτογραφίες, οι περισσότερες από το προσωπικό αρχείο του συγγραφέα, μερικές εκ των οποίων έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς μας παρουσιάζουν στοιχεία για το παρελθόν συνοικιών της Δυτικής Θεσσαλονίκης, τα οποία πιστεύω ούτε οι ίδιοι οι κάτοικοι των γειτονιών αυτών δεν γνωρίζουν. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες σημειώσεις χρήσιμες για τον αναγνώστη, ένα βιογραφικό του συγγραφέα και η εργογραφία του. Στο σύνολό της μια πολύ όμορφη δουλειά.

Τον Σπύρο Λαζαρίδη τον είχαμε γνωρίσει στη Vivlioniki μέσα από το εξαιρετικό του έργο «Η μοναξιά του Ζέιτενλικ«, το οποίο θεωρώ το πληρέστερο και σημαντικότερο βιβλίο για το παρελθόν της Δυτικής Θεσσαλονίκης, που έχει γραφεί. Είχε συμμετάσχει επίσης στη συγγραφή ενός πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου για τη Φραγκική Κοινότητα της Θεσσαλονίκης, ενώ είχε υπογράψει το 9ο τεύχος της εξαιρετικής σειράς, που είχε κυκλοφορήσει πριν λίγο καιρό για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στη Θεσσαλονίκη. Άλλα έργα του που έχουμε δει στη Vivlioniki είναι το «Λεμπέτ«, ίσως το πρώτο βιβλίο για την ιστορία της Δυτικής Θεσσαλονίκης, και ένα έργο «πρόγονο» θα έλεγα της «Μοναξιάς του Ζέιτενλικ».

Το βιβλίο αποτελείται από 9 διηγήματα, τα οποία ακολουθούν χρονολογική σειρά, από το 1914, χρονιά που έφτασαν οι πρώτοι προσφυγικοί πληθυσμοί στη Δυτική Θεσσαλονίκη έως σήμερα. Αφορμή ή έμπνευση για τη συγγραφή τους αποτελούν ιστορικά ντοκουμέντα, φωτογραφίες ή δημοσιεύσεις εφημερίδων. Ο Λαζαρίδης ξεκινά από αυτά και φτιάχνει μικρές ιστορίες, ώστε στα μάτια του αναγνώστη το παρελθόν να αποκτά μια αφήγηση, μια εικόνα και σε πολλά σημεία μια κινηματογραφική ζωντάνια. Αξίζει τον κόπο ο αναγνώστης να χρησιμοποιήσει τα κείμενα ως αρχή για μια περαιτέρω έρευνα, προσωπικά έμαθα πράγματα πολλά, που δεν γνώριζα. Τα διηγήματα είναι τα εξής:

  • Το πρώτο έχει τίτλο «Το ξωτικό του καναλιού» και αφορμή για αυτό είναι δύο φωτογραφίες. Μια πρόσφυγας από την Ανατολική Θράκη έρχεται το 1914 με το παιδί της και εγκαθίσταται στην περιοχή έξω από τα δυτικά τείχη, σε έναν τόπο έρημο, που δεν θυμίζει τίποτα με αυτό που είναι σήμερα. Θα την ερωτευτεί ένας Άγγλος στρατιωτικός, που ήρθε στη Θεσσαλονίκη κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά η δυσκολία συνεννόησης στέκεται εμπόδιο στη σχέση τους.
  • Το δεύτερο έχει τίτλο «Του Σταυρού» και δεν διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη, αλλά σε κάποιο χωριό κοντά στο Κιλκίς. Μια ιστορία για την προσφυγιά, το μίσος και την εκδίκηση, που δεν λυτρώνει πάντα τις ψυχές, αλλά πολλές φορές τις φυλακίζει.
  • Το τρίτο έχει τίτλο «Άλογα επί αλόγων» και μας μεταφέρει χρονικά στο 1929, σε μια περίοδο όπου το Κράτος είχε ξεκινήσει το συστηματικό κυνηγητό σε μέλη του ΚΚΕ και είχαν αρχίσει οι πρώτες εξορίες. Στρατόπεδο Παύλου Μελά, Ξηροκρήνη και Επτάλοφος αποτελούν τους τόπους δράσης, καθώς και ένα ρέμα, το οποίο δεν νομίζω να υπάρχει σήμερα και το οποίο ένωνε Ξηροκρήνη και Αμπελόκηπους. Αλλά υπάρχει έγκλημα τελικά;
  • Το τέταρτο έχει τίτλο «Καταφανή ίχνη όζας» και όπως καταλαβαίνετε έδωσε και τον τίτλο του βιβλίου. Στην περιοχή του Χαρμάνκιοϊ (σημερινό Κορδελιό) κάποιοι έσκαψαν το νεκροταφείο για τυμβωρυχία. Ένα έγκλημα πρέπει να αποκαλυφθεί και να βρεθούν οι υπεύθυνοι. Βρισκόμαστε στον Μεσοπόλεμο, 1934, επίκεντρο ο Νέος Κουκλουτζάς (σημερινός Εύοσμος). Μια ομολογία, αλλά ο πραγματικός ένοχος δεν θα βρεθεί ποτέ.
  • Το πέμπτο έχει τίτλο «Βολ πλανέ» και είναι η αληθινή ιστορία, όπου μια ομάδα αντιστασιακών βοήθησε στην απόδραση αιχμαλώτων του στρατοπέδου Παύλος Μελάς κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το 1944. Κάποιοι ποδοσφαιρικοί αγώνες θα δώσουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα να γίνουν αυτές οι παράτολμες πράξεις.
  • Το έκτο έχει τίτλο «Εις θάνατον!» και είναι βασισμένη επίσης σε αληθινά γεγονότα. Στα χρόνια του Εμφυλίου και λίγο πριν το τέλος του, εξαρθρώνεται μια παράνομη ομάδα, η οποία βοηθούσε στο να προωθούνται αντάρτες στο Μπέλες. Με επίκεντρο τον Θεόδωρο Παναγιωτίδη, έναν εκ των συλληφθέντων, μαθαίνουμε στοιχεία για την οργάνωση αυτή.
  • Το έβδομο έχει τίτλο «Εμφύλιος Αγάπη», μας μεταφέρει στο 1959. Δύο άντρες από διαφορετικά στρατόπεδα κατά τον Εμφύλιο θα βρεθούν κοντά, θα γίνουν μέχρι και κουμπαράκια. Στην ιστορία γίνεται λόγος και για μια πώληση ενός βρέφους, τακτική, που γινόταν συχνά εκείνα τα χρόνια (τουλάχιστον αυτό έχω ακούσει).
  • Το όγδοο έχει τίτλο «Οικόπεδα επί της ασφάλτου» και χρονικά είμαστε στο 1965, εποχή, που ξεκίνησε η εντατική ανοικοδόμηση των Δυτικών συνοικιών της Θεσσαλονίκης, αποτέλεσμα της εσωτερικής μετανάστευσης από την επαρχία προς τη Θεσσαλονίκη. Η ζωή πια φαίνεται να βρίσκει έναν φυσιολογικό ρυθμό.
  • Το ένατο έχει τίτλο «Κόκκινη Δύση» και κινείται χρονικά τόσο στο σήμερα, όσο και στο χτες. Μεταπολίτευση, η Αριστερά έχει μια ιδιαίτερη δυναμική, την οποία φαίνεται να εκμεταλλεύεται στις Δημοτικές εκλογές, ειδικά στην περιοχή της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Γίνεται παράλληλα όμως και μια σύνδεση με το παρελθόν και πιο συγκεκριμένα με τον Χρήστο Κανάκη, κοινοτάρχη και δήμαρχο Αμπελοκήπων, ο οποίος προέρχονταν από το ΚΚΕ.

Τα διηγήματα διαβάζονται εύκολα, η υπόθεση κυλάει γρήγορα και σε μερικά η πλοκή έχει αρκετό ενδιαφέρον. Δεν γνωρίζω αν πρωταρχικός σκοπός του Λαζαρίδη ήταν να φτιάξει ένα λογοτεχνικό κείμενο ή να μιλήσει για ιστορικά γεγονότα μέσω της λογοτεχνίας. Γεγονός πάντως είναι ότι οι ιστορίες έχουν πράγματα να πούνε στον αναγνώστη και, όπως είπα και νωρίτερα, αξίζει κάποιος να ψάξει περισσότερο σε αυτά που θα διαβάσει στο βιβλίο.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε και ιδιαίτερα τα διηγήματα «Άλογα επί αλόγων», «Καταφανή ίχνη όζας», «Βολ πλανέ» και «Κόκκινη Δύση». Θεωρώ ότι η ιστορία της Δυτικής Θεσσαλονίκης αξίζει να μελετηθεί περισσότερο και ο Λαζαρίδης δίνει τον δικό του αγώνα προς την κατεύθυνση αυτή. Οι κάτοικοι των περιοχών της Σταυρούπολης, της Νεάπολης, της Πολίχνης, της Ξηροκρήνης, των Αμπελοκήπων κτλ πρέπει να μάθουν πράγματα για τις γειτονιές τους και βιβλία όπως αυτό εδώ αποτελούν μια πολύ καλή αφορμή για να ξεκινήσουν τις δικές τους έρευνες και να αγαπήσουν τον τόπο τους περισσότερο.

Σχολιάστε

Filed under ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ, Σπύρος, Συγγραφείς

Το τρίτο τεύχος της Παραφυάδας

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Παραφυάδα – Τεύχος 3ο

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Ιανός (1987)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €1

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τα Χριστούγεννα του 1987 είχε κυκλοφορήσει το τρίτο τεύχος της Παραφυάδας, ενός δημιουργήματος του Περικλή Σφυρίδη, στο οποίο παρουσιάζονταν ανέκδοτα κείμενα Θεσσαλονικέων λογοτεχνών. Το τεύχος αυτό αποτελεί το αντικείμενο της σημερινής ανάρτησης.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή όπως και οι υπόλοιπες που είδαμε στη Vivlioniki (όποιος θέλει μπορεί να δει το 2ο, 4ο και 5ο τεύχος). Και εδώ την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε αναλάβει ο Κάρολος Τσίζεκ. Προσωπικά δεν μου άρεσε το εξώφυλλο.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αυτό το τρίτο τεύχος αποτέλεσε σημείο καμπής για την Παραφυάδα, καθώς ήταν το πρώτο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του Ιανού. Υπάρχει μάλιστα και προλογικό σημείωμα του εκδότη Νίκου Καρατζά.

23 συγγραφείς φιλοξενήθηκαν στις σελίδες αυτού του τεύχους, πάλι με χρονολογική σειρά από τον γηραιότερο στον νεότερο. Και εδώ υπάρχει το πάντρεμα γνωστών και καταξιωμένων συγγραφέων της εποχής τους με νέα ονόματα, τα οποία στη συνέχεια έγιναν γνωστά στο αναγνωστικό κοινό. Τα κείμενα εδώ είναι των Μπακόλα, Χριστιανόπουλου, Σφυρίδη, Μάρκογλου, Μέσκου, Λαχά, Καζαντζή, Παπαδημητρίου, Παπασπύρου, Κάτου, Ζήκα, Κοσματόπουλου, Ναρ, Ξεξάκη, Καλούτσα, Κουτσούκου, Κατσώνη, Σκαμπαρδώνη, Σίμου, Αδαμίδη, Δάσιου, Ζαφειρίου και Λαμπαδάριου.

Από τα κείμενα προσωπικά μου άρεσαν του Νίκου Μπακόλα με τίτλο «Προϊστορίας σκιές», του Περικλή Σφυρίδη με τίτλο «Το δίλημμα» (εξαιρετικό το βρήκα), του Πρόδρομου Μάρκογλου με τίτλο «Οι ξένες γλώσσες», του Μάρκου Μέσκου με τίτλο «Ο κόκορας», του Νίκου Παπασπύρου με τίτλο «Το παζάρι», του Γιώργου Κάτου με τίτλο «Η Ποπάρα», του Αλμπέρτου Ναρ με τίτλο «Του Λάκη ο λόγος…», και του Γιώργου Σκαμπαρδώνη με τίτλο «Οι πέτρες-δοκάρια». Όλα όμως έχουν το ενδιαφέρον τους και αποτελούν ιδανική συντροφιά για τα χειμωνιάτικα απογεύματα που έρχονται.

Προσωπικά βρήκα το βιβλίο πολύ ενδιαφέρον και πιστεύω ότι στην ύλη του όλο και θα βρείτε κάποιο κείμενο, που θα σας συγκινήσει.

2 Σχόλια

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το τέταρτο τεύχος της Παραφυάδας

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Παραφυάδα – Τεύχος 4ο

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Ιανός (1988)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €1

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στη σημερινή ανάρτηση συνεχίζουμε τις παρουσιάσεις παλαιών τευχών του περιοδικού (ή βιβλίου, όπως θέλετε το ονομάζετε) Παραφυάδα. Μετά λοιπόν το 2ο και το 5ο τεύχος, σήμερα θα ρίξουμε μια ματιά στο 4ο, το οποίο είχε κυκλοφορήσει κατά τα Χριστούγεννα του 1988.

Απλή και λιτή έκδοση, με καλλιτεχνική επιμέλεια του Κάρολου Τσίζεκ και γενική επιμέλεια του Περικλή Σφυρίδη. Στο τέλος υπάρχουν κάποια σύντομα βιογραφικά στοιχεία των συγγραφέων.

22 πεζογράφοι της Θεσσαλονίκης προσφέρουν ανέκδοτο υλικό τους (για την εποχή εκείνη τουλάχιστον) και το σύνολο είναι μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων. Και εδώ, πέρα από τους φτασμένους και γνωστούς πεζογράφους, υπάρχουν και νεαροί τότε συγγραφείς, οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να παρουσιάσουν το έργο τους στο κοινό.

Όλα τα κείμενα μου άρεσαν ιδιαίτερα, ίσως οι συγγραφείς της πόλης μας έχουν μεγάλο ταλέντο στο διήγημα. Οφείλω όμως να σταθώ στο «Επίσκεψη παρηγοριάς» της Στέλλας Βογιατζόγλου. Μου άρεσε επίσης το «Αντί «Αντιγόνης» του Γρηγόρη Σίμου, το «Οι αφροί» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη. το «Στο Φανάρι» του Μάρκου Μέσκου, το «Το μίασμα» του Περικλή Σφυρίδη και το «Ο γέρος και η ξένη» του Νίκου Κοκάντζη. Συνολικά και με τη σειρά που εμφανίζονται οι συγγραφείς στο βιβλίο (ανάλογα με το έτος γεννήσεώς τους με πρώτο τον γηραιότερο) έχουμε κείμενα των Μπακόλα, Κοκάντζη, Κέντρου-Αγαθοπούλου, Χριστιανόπουλου, Σφυρίδη, Μάρκογλου, Μέσκου, Καζαντζή, Παπαδημητρίου, Κάτου, Ζήκα, Κοσματόπουλου, Ναρ, Δαμιανίδη, Καλούτσα, Κουτσούκου, Βογιατζόγλου, Σκαμπαρδώνη, Σίμου, Ζαφειρίου, Γεωργιάδη και Χουβαρδά.

Προσωπικά βρήκα το βιβλίο πολύ ενδιαφέρον. Ακόμη και αν έχετε βιβλία των συγγραφέων όπου συμπεριλαμβάνονται διηγήματα που υπάρχουν στην Παραφυάδα αυτού του τεύχους, αξίζει να το αποκτήσετε πιστεύω.

3 Σχόλια

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το πέμπτο τεύχος της Παραφυάδας

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Παραφυάδα – Τεύχος 5ο

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Ιανός (1989)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €1

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πριν λίγο καιρό είχε παρουσιαστεί στη Vivlioniki το 2ο τεύχος του λογοτεχνικού περιοδικού Παραφυάδα. Το πνευματικό τέκνο του Περικλή Σφυρίδη είχε κυκλοφορήσει 6 τεύχη, από το 1985 έως το 1990. Τα δύο πρώτα είχαν βγει από τον Ρέκο, ενώ τα επόμενα τέσσερα από τις εκδόσεις του Ιανού.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Και εδώ την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε αναλάβει ο Κάρολος Τσίζεκ, ενώ την επιμέλεια των κειμένων είχε ο Περικλής Σφυρίδης.

Και εδώ, όπως και σε όλα τα τεύχη της Παραφυάδας, το υλικό προέρχεται από ανέκδοτα κείμενα πεζογράφων της Θεσσαλονίκης. Δεν υπάρχουν και εδώ ντιρεκτίβες για το ύφος των κειμένων, αν και κυριαρχεί το ρεαλιστικό ύφος στη γραφή. Και εδώ τα κείμενα τοποθετήθηκαν με βάση την ηλικία των συγγραφέων. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει εδώ σύντομο βιογραφικό τους μαζί με κάποιες φωτογραφίες τους.

Και σε αυτό το τεύχος τα ονόματα που συνεργάστηκαν είναι σημαντικά, κάποια γνωστά, κάποια άγνωστα: Κιτσόπουλος, Περαχιά, Μπακόλας, Κοκάντζης, Χριστιανόπουλος, Σφυρίδης, Μάρκογλου, Μέσκος, Καζαντζής, Σουρούνης, Τζανής, Κίζλαρης, Ναρ, Δαμιανίδης, Καλούτσας, Κουτσούκος, Κατσώνη, Σκαμπαρδώνης, Σίμος, Σατραζάνης, Γεωργιάδης, Λαμπαδάριος, Μήτα (πιο γνωστή ίσως με δύο «τ» στο επίθετό της), Χουβαρδάς. Όλα με εξαιρετικό ενδιαφέρον, πολλά μπήκαν στη συνέχεια σε δουλειές των συγγραφέων. Προσωπικά ξεχώρισα το «Σμηνοσειρά» του Κιτσόπουλου, το «Η παλαιά Θεσσαλονίκη με τους Εβραίους της» του Περαχιά, το «Αυτό το αίμα είναι…» του Μπακόλα, το «Η πρόσκληση» του Σουρούνη, το «Οι μυστικές κρυψώνες σου» του Ναρ, το «Η μάχη» του Καλούτσα, το «Τζίμης Γερανάκος, ντήλερ ακριβών αυτοκινήτων» του Κουτσούκου, και το «Διπλή μίσθωση» του Σίμου.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Όπως είπα και στην παρουσίαση του 2ου τεύχους της Παραφυάδας, θεωρείται μεν λογοτεχνικό περιοδικό, αλλά καθώς το περιεχόμενό του είναι μόνο ανέκδοτα κείμενα συγγραφέων, μοιάζει και με βιβλίο. Σε αντίθεση με τα δύο πρώτα τεύχη της Παραφυάδας, τόσο αυτό, όσο και το 3ο, 4ο και 6ο, μπορείτε να τα βρείτε στον Ιανό στην αστεία τιμή των €0,90. Αξίζει και με το παραπάνω να τα διαβάσετε πιστεύω.

4 Σχόλια

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το δεύτερο τεύχος της Παραφυάδας

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Παραφυάδα – Τεύχος 2ο

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Ρέκος (1986)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η σημερινή ανάρτηση ξεφεύγει ελαφρώς από τη λογική του ιστολογίου, καθώς στη Vivlioniki παρουσιάζονται βιβλία σχετικά με τη Θεσσαλονίκη, ενώ το έργο που παρουσιάζεται εδώ θεωρείται λογοτεχνικό περιοδικό. Βέβαια η δομή του μοιάζει με βιβλίο, όπως και το περιεχόμενό του, στο οποίο συναντάμε μόνο διηγήματα. Το αν τελικά είναι βιβλίο ή λογοτεχνικό περιοδικό ευτυχώς αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μόνο των φιλολόγων και των λογοτεχνών, εμείς ως αναγνώστες απολαμβάνουμε την ύλη του.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Τον σχεδιασμό τον είχε αναλάβει ο Κάρολος Τσίζεκ, ενώ την επιμέλεια των κειμένων είχε ο Περικλής Σφυρίδης, ο οποίος ήταν και ο γενικός υπεύθυνος της Παραφυάδας.

Η Παραφυάδα λοιπόν έβγαλε συνολικά 6 τεύχη, το πρώτο είχε κυκλοφορήσει το 1985. Στα ράφια των βιβλιοπωλείων μπορούσε κάποιος να το βρει τα Χριστούγεννα. Το ιδιαίτερο στοιχείο της Παραφυάδας ήταν ότι περιείχε ανέκδοτα κείμενα λογοτεχνών της Θεσσαλονίκης, πεζά. Εγώ βρήκα το δεύτερο τεύχος και ευελπιστώ ότι στο μέλλον θα βρω και τα υπόλοιπα τεύχη. Και ομολογώ πως το περιεχόμενό του μου άρεσε πάρα πολύ και το βρήκα ενδιαφέρον όχι μόνο γιατί τα κείμενα έχουν αξία, αλλά και γιατί μέσα από την Παραφυάδα έκαναν τα πρώτα τους βήματα λογοτέχνες οι οποίοι στη συνέχεια απέκτησαν φήμη και όνομα με την αξία και το έργο τους.

Τα κείμενα ταξινομήθηκαν με βάση την ηλικία των συγγραφέων τους. Υφολογικά δεν υπάρχει μία γραμμή από τον επιμελητή, ο κάθε συγγραφέας έδινε το κείμενο που αυτός ήθελε. Τα ονόματα και μόνο των συγγραφέων, που συμμετείχαν σε αυτό το τεύχος αρκεί για να δείξει και την αξία της Παραφυάδας: Μπακόλας, Χριστιανόπουλος, Σφυρίδης, Μάρκογλου, Μέσκος (ναι, ο ποιητής, είχε στείλει έργο του πεζό), Λαχάς, Καζαντής, Παπαδημητρίου, Παπασπύρου, Κάτος, Ζήκας, Κοσματόπουλος, Ναρ, Ξεξάκης, Δαμιανίδης, Καλούτσας, Κουτσούκος, Κοτσώνη, Ταμπώχ, Σκαμπαρδώνης, Αδαμίδης (λέγεται ότι ήταν το ψευδώνυμο του Κορδομενίδη, αν κάποιος γνωρίζει καλύτερα ας με ενημερώσει) και Λαμπαδάριος.

Θα προχωρούσα στην παρουσίαση κάθε ενός κειμένου ξεχωριστά, αλλά προτίμησα σήμερα να κάνω κάτι διαφορετικό. Μέσα στο βιβλίο βρήκα ένα άρθρο από την εφημερίδα Θεσσαλονίκη με ημερομηνία 29 Δεκεμβρίου 1986. Ο αναγνώστης, που πρώτος πήρε το βιβλίο, είχε το μεράκι να κόψει προσεκτικά το άρθρο και να το βάλει μέσα στην Παραφυάδα. Δυστυχώς το άρθρο δεν έχει υπογραφή, όπως επίσης άγνωστο είναι το όνομα του πρώτου αυτού αναγνώστη του βιβλίου. Θεωρώ ότι στο άρθρο η παρουσίαση που γίνεται είναι πολύ καλύτερη από αυτήν, που θα προσπαθούσα να γράψω εγώ.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Δυστυχώς, ενώ πριν κάποια χρόνια υπήρχαν πολλά λογοτεχνικά περιοδικά στην πόλη μας, μέσω των οποίων μπορούσαν να αναδείξουν το έργο τους οι νέοι συγγραφείς, σήμερα αυτά έχουν σχεδόν χαθεί. Αξίζει να το αποκτήσετε, αν το βρείτε, και να ταξιδέψετε πίσω στα χρόνια εκείνα, που συγγραφείς διάσημοι σήμερα, έκαναν τα πρώτα τους βήματα και να απολαύσετε τα κείμενά τους, άσχετα αν πολλά από αυτά στη συνέχεια αποτέλεσαν κομμάτι έργων τους.

3 Σχόλια

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

14 σύντομες ιστορίες, που εκτυλίσσονται στη Θεσσαλονίκη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Κουλούρια Θεσσαλονίκης

Συγγραφέας: Λίζα Μαμακούκα

Έκδοση: Μέθεξις (2019)

ISBN: 978-618-5226-70-1

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι έργο μιας συγγραφέως, την οποία προσωπικά τη γνωρίζω μέσα από τα κείμενά της στο περιοδικό «Θεσσαλονικέων Πόλις» και τις αναρτήσεις της στο Facebook σε κάποιες ομάδες με αντικείμενο τη Θεσσαλονίκη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια συλλογή διηγημάτων της.

Η έκδοση είναι μέτρια και προσωπικά δεν ενθουσιάστηκα. Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά, που βλέπω ένα έργο του οίκου Μέθεξις, το οποίο θα μπορούσε να έχει καλύτερη επιμέλεια.

Το βιβλίο περιέχει 14 ιστορίες χωρισμένες σε τρεις ας πούμε «θεματικές» ενότητες.

  • Η πρώτη, που έχει τίτλο «Διαδρομές» τοποθετεί τους πρωταγωνιστές σε λεωφορεία του ΟΑΣΘ και καθώς αυτά διασχίζουν την πόλη, εκτυλίσσονται τα διηγήματα.
  • Η δεύτερη, που έχει τίτλο «Καφεδάκια» μεταφέρει τους πρωταγωνιστές σε κάποια καφέ, είτε σύγχρονα, είτε παλαιού τύπου.
  • Η τρίτη, που έχει τίτλο «Θηλυκές αλκοόλες» έχει για πρωταγωνιστές κάποιες γυναίκες, οι οποίες με τη συντροφιά του αλκοόλ συνομιλούν με κάποιον, αλλά στο κείμενο υπάρχουν μόνο τα λόγια τους και οι απαντήσεις αφήνονται εν μέρει στη φαντασία του αναγνώστη.

Στα διηγήματα αυτά το κύριο θέμα είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, ερωτικές κυρίως. Η σύγχρονη καθημερινότητα των προσώπων μπλέκεται με τα αισθήματα, τις αναμνήσεις, τις αδυναμίες και τα πάθη. Η γραφή είναι ρεαλιστική, σε κάποια σημεία κινηματογραφική. Προσωπικά περισσότερο μου άρεσε η πρώτη ιστορία της πρώτης ενότητας με τίτλο «Η προδοσία».

Η Θεσσαλονίκη είναι παντού παρούσα, ως ο τόπος δράσης των διηγημάτων, στη σύγχρονη μορφή της. Υπάρχουν αναφορές σε πραγματικά και φανταστικά μέρη της πόλης. Θα μπορούσαν οι ιστορίες να διαδραματίζονται και σε άλλους τόπους, αλλά η συγγραφέας επιλέγει όλες να εξελίσσονται στη Θεσσαλονίκη.

Η Μαμακούκα είναι πανεπιστημιακός και αυτή είναι η δεύτερη λογοτεχνική της απόπειρα, αν δεν κάνω λάθος. Ερασιτέχνης στην πεζογραφία, ανήκει στους ανθρώπους, που στο μυαλό μου βρίσκουν το θάρρος να εκφραστούν στο χαρτί και να δείξουν το έργο τους στο κοινό μέσα από μια έκδοση. Δεν θα κρίνω τα διηγήματα όπως θα τα έκρινα σε κάποιον «επαγγελματία» συγγραφέα. Χωρίς να ξετρελαθώ με τις ιστορίες, μου κράτησαν συντροφιά για δυο απογεύματα.

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΜΑΚΟΥΚΑ, Λίζα, Συγγραφείς

10 σύντομα διηγήματα από την Καλαμαριά

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Συνοικία διηγημάτων – Δέκα εικόνες από την Καλαμαριά

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Διέξοδος (2010)

ISBN: 978-960-88946-1-7

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το έχω γράψει και άλλες φορές σε παλαιότερες αναρτήσεις, ότι από τα αγαπημένα μου βιβλία είναι κάποια ανθολόγια με δημοσιεύσεις έργων πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων, οι οποίοι βρίσκουν το θάρρος να εκθέσουν ένα κείμενό τους. Σε αυτά τα βιβλία δεν με ενδιαφέρει τόσο η ποιότητα των έργων αυτών, όσο το να συμμετέχω στην ανάγνωσή τους και να στηρίξω την προσπάθεια αυτών των ανθρώπων. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης αποτελεί μια τέτοια προσπάθεια.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Κάποια σχέδια κοσμούν τις σελίδες. Ευανάγνωστο κείμενο, αν σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για μια δουλειά, που έγινε από μια ομάδα ενεργών πολιτών, τη Διέξοδο, μου φαίνεται μια αξιοπρεπέστατη εργασία.

Οι δέκα ιστορίες του κειμένου έχουν κοινό τόπο την Καλαμαριά, μια συνοικία της Θεσσαλονίκης με σύντομο μεν, ιδιαίτερα φορτισμένο δε παρελθόν. Σε άλλες από αυτές τις ιστορίες η Καλαμαριά είναι περισσότερο παρούσα, σε άλλες λιγότερο. Ο χρόνος δράσης και το ύφος των κειμένων ποικίλει. Οι συγγραφείς, των οποίων τα διηγήματα βρίσκονται σε αυτήν τη συλλογή είναι η Θεοδώρα Τζόκα, η Χρύσα Πανταζή, η Στυλιάνα Γκαλινίκη, ο Κώστας Κίτσος, ο Θανάσης Αργυρίου, η Όλγα Τσιραμπίδου, η Μαρίνα Μπαλτίδου, ο Κώστας Παναγιωτίδης, ο Μιχάλης Παναγιωτίδης και ο Ανδρέας Γιαννακός.

Προσωπικά ξεχώρισα το διήγημα «Στην οδό Ανταρτουπόλεως» της Θεοδώρας Τζόκα και το «Γραφομηχανή θαλάσσης» της Στυλιάνας Γκαλινίκη (αυτό ιδιαίτερα το βρήκα εξαιρετικό), αλλά όπως είπα και πριν, χάρηκα διαβάζοντας αυτά, που οι συγγραφείς θέλησαν και τόλμησαν να μοιραστούν με τους αναγνώστες. Αν είστε κάτοικος της Καλαμαριάς ή αν είστε από αυτούς τους περίεργους, που θέλουν να διαβάσουν τα πρώτα βήματα κάποιων δημιουργών, οι οποίοι στο μέλλον ίσως γίνουν γνωστοί στο Πανελλήνιο, αξίζει να το διαβάσετε και να στηρίξετε μια τέτοια προσπάθεια.

2 Σχόλια

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ