Category Archives: ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ, Ιγνάτης

Σεξ, φετίχ και παράνομες σχέσεις στην "ερωτική" Θεσσαλονίκη

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Καλοκαιρινός χάρτης της πόλης

Συγγραφέας: Ιγνάτης Χουβαρδάς

Έκδοση: Οδός Πανός (2018)

ISBN: 978-960-477-346-6

Τιμή: Περίπου €15

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι το πρώτο μυθιστόρημα που διάβασα μέσα στο 2020. Με ένα θέμα ιδιαίτερο, τουλάχιστον σε σύγκριση με άλλα μυθιστορήματα που έχουμε δει στη Vivlioniki στο παρελθόν, στο οποίο πρωταγωνιστεί έντονα ο ερωτισμός και η σαρκική απόλαυση του σεξ.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Δεν ενθουσιάστηκα με το εξώφυλλο. Ευανάγνωστο κείμενο, τίποτα ιδιαίτερο και αξιοπρόσεκτο από κει και πέρα.

Τον Ιγνάτη Χουβαρδά τον έχουμε γνωρίσει στη Vivlioniki από δύο παλαιότερες δουλειές του κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 (μπορείτε να τις δείτε εδώ και εδώ). Και στα δύο αυτά έργα ήταν έντονο το ερωτικό στοιχείο και η διάθεση του συγγραφέα για εξερεύνηση πάνω σε θέματα σχέσεων και έρωτα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα, στο οποίο η αναζήτηση έχει να κάνει κυρίως με το σεξ και τις εμμονές κάποιων προσώπων.

Πρωταγωνιστής ο Τριαντάφυλλος Μαβής, ένας άνθρωπος που παλαιότερα ήταν εκπαιδευτικός, αλλά η Κρίση τον έχει κάνει άνεργο. Κινείται χάρη σε μια κληρονομιά που έχει από τον πατέρα του και αυτό του δίνει τη δυνατότητα να περιπλανιέται στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και να μην κάνει στην ουσία τίποτα. Στη ζωή του πρωταγωνιστούν οι σχέσεις του, οι οποίες ξεκινούν και τελειώνουν στο σεξ σε ενοικιαζόμενα δωμάτια μέσα στο κέντρο της πόλης κυρίως. Παρακολουθούμε την εξέλιξη αυτών των σχέσεων, κυρίως με δύο γυναίκες, τη Σταυρούλα και τη Γιοβάννα, αμφότερες σε σχέση (η Σταυρούλα αρραβωνιασμένη, η Γιοβάννα παντρεμένη με δύο παιδιά). Υπάρχουν και κάποιες άλλες σχέσεις που αναφέρονται, αλλά έχουν μικρότερη σημασία. Ο Τριαντάφυλλος έχει επίσης κάποιες συνήθειες, εμμονές θα μπορούσε κάποιος να τις χαρακτηρίσει ή φετίχ. Προσπαθεί να έχει κάποιες σταθερές στη ζωή του (πχ ο καφές και το γλυκό από ένα ζαχαροπλαστείο ή η ανάγκη του να έχει συλλογές από αντικείμενα). Στο βιβλίο εμφανίζεται και ένας θείος του, ο Απόστολος Μαβής, ο οποίος έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον Τριαντάφυλλο. Μεγάλο μέρος του βιβλίου κινείται στα δωμάτια που νοικιάζει ο πρωταγωνιστής μας, τα οποία στο μυαλό του έχουν χαρακτήρα και προσωπικότητα και ως έναν βαθμό δένεται μαζί τους, καθώς επίσης και στις ερωτικές συνευρέσεις του. Μια συνεχής εσωτερική αναζήτηση μοιάζει το έργο. Το τέλος του βιβλίου ξεφεύγει από τον χαρακτήρα της υπόλοιπης προσπάθειας και είναι απρόσμενο (προσωπικά δεν μου άρεσε, αλλά σε άλλους μπορεί να φανεί ταιριαστό).

Η Θεσσαλονίκη είναι ο τόπος δράσης του έργου στο μεγαλύτερο κομμάτι του, το κέντρο και κάποιες περιοχές ανατολικά της πόλης (Περαία, Μηχανιώνα κτλ). Στους δρόμους της πόλης κινείται ο πρωταγωνιστής, εδώ βρίσκονται τα δωμάτια που νοικιάζει για να συναντά τις ερωμένες του κτλ. Βέβαια η κουβέντα δεν έχει να κάνει καθόλου με την κοινοτυπία της «ερωτικής Θεσσαλονίκης» που συχνά ακούμε.

Προσωπικά δεν ενθουσιάστηκα και για αυτό ίσως μου πήρε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να το τελειώσω. Νιώθω ότι ο Χουβαρδάς είχε μια καλή ιστορία για θέμα, κάπου δεν προχωρούσε, κάπου έμπλεξε και άλλες για να γίνει το μυθιστόρημα, μετά δεν έβρισκε τρόπο να το κλείσει. Ίσως να ήθελε να είναι προκλητικός, ίσως να ήθελε να αναδείξει τον ερωτισμό ή τον έρωτα ή τις παράνομες σχέσεις. Κάποιος άλλος ίσως το εκτιμήσει περισσότερο.

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ, Ιγνάτης

Όταν η Στέλλα παράτησε τον Αντώνη…

Σάρωση_20170327

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Η δουλειά μου ως γυμνό μοντέλο

Συγγραφέας: Ιγνάτης Χουβαρδάς

Έκδοση: Βαλεντίνη (1988)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε ένα σύντομο διήγημα του Ιγνάτη Χουβαρδά. Στη σημερινή ανάρτηση θα μιλήσουμε για μία νουβέλα, που είχε κυκλοφορήσει το 1988 και νομίζω είναι το πρώτο πεζό έργο του συγγραφέα (είχε προηγηθεί η έκδοση κάποιων ποιημάτων του.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Χάρτινο εξώφυλλο σε πράσινο χρώμα, ξεχωρίζει το σχέδιο του Κάρολου Τσίζεκ. Αξάκριστο έργο, είχε κυκλοφορήσει σε 1000 αντίτυπα.

Από το διαδίκτυο βρήκα ότι ο Χουβαρδάς γεννήθηκε το 1965, άρα όταν κυκλοφόρησε αυτό το βιβλίο ήταν στα 23 του μόλις χρόνια. Πρόκειται για μία νουβέλα, όπου πρωταγωνιστής είναι ο Αντώνης, ένας νεαρός 22 ετών, έχει τελειώσει το Πανεπιστήμιο (τη Φιλοσοφική) και βρίσκεται σε μία φάση, όπου θέλει να ζήσει τον έρωτα ή κάποια ιδεατή μορφή του, τουλάχιστον με τον τρόπο, που τον έχει στο μυαλό του. Ερωτεύεται τη Στέλλα, μια φοιτήτρια και περνάει σε μια σχέση, που μοιάζει να τον γεμίζει συναισθηματικά, μέχρι το βίαιο τέλος της, το οποίο θα τον κάνει να αναθεωρήσει αρκετά πράγματα στο θέμα των σχέσεων, των γυναικών κτλ. Καταλυτικό ρόλο παίζει η φίλη του Αντώνη, η Χαρά, μια ιδιόρρυθμη κοπέλα, που θέλει να ζει με τους δικούς της κανόνες και η οποία δουλεύει ως γυμνό μοντέλο σε σχολές ζωγραφικής. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι χαρακτήρες, που γεμίζουν τις σελίδες του βιβλίου και επηρεάζουν λιγότερο ή περισσότερο την υπόθεση.

Ο Χουβαρδάς αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο μέσα από τα μάτια του Αντώνη. Δεν ξέρω πόσο αυτοβιογραφικό μπορεί να είναι το κείμενο και αν ο Αντώνης είναι ο Ιγνάτης, ηλικιακά πάντως ταιριάζουν. Η αφήγηση είναι απλή, ρεαλιστική στο μεγαλύτερο κομμάτι της, οι διάλογοι μοιάζουν φυσικοί με ωμότητα όπου το επιβάλλει η ιστορία.

Η Θεσσαλονίκη είναι και εδώ το σκηνικό δράσης, χωρίς να παίζει πρωταγωνιστικό χαρακτήρα. Ενδιαφέρουσες οι αναφορές σε κάποια μαγαζιά της πόλης, που κυριαρχούσαν στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπως οι ντισκοτέκ Crypton, Montagne, Apollon, Acropol, το μπαρ Samuel, το καφέ Ντορε.

Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε η υπόθεση. Σαν να είναι μισοτελειωμένο έργο μου φάνηκε, σαν να είχε ο συγγραφέας μια ιδέα, που την ξεκίνησε μεν, αλλά δυσκολεύτηκε να την τελειώσει. Ο Αντώνης σαν χαρακτήρας νομίζω χτίζεται σωστά, όπως και η Χαρά. Με δεδομένο ότι όταν ο συγγραφέας το έγραψε το κείμενο ήταν πολύ νεαρός και δεν θα μπορούσε να έχει εμπειρία σε ζητήματα σχέσεων, γυναικών και συμπεριφορών, το βιβλίο μου έφερε λίγο σε ένα ιδιαίτερα κακογραμμένο μυθιστόρημα, που είχε παρουσιαστεί παλαιότερα στη Vivlioniki, το «Ο ψυχάκιας και η ξιπασμένη«. Νομίζω αυτό, που αξίζει περισσότερο σε αυτήν την έκδοση είναι το εξώφυλλο του Τσίζεκ.

1 σχόλιο

Filed under Συγγραφείς, ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ, Ιγνάτης

Ένα σύντομο διήγημα του Ιγνάτη Χουβαρδά

 

 

001

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Να βάλεις την ομορφιά στο σπίτι σου, να ησυχάσεις

Συγγραφέας: Ιγνάτης Χουβαρδάς

Έκδοση: Βαλεντίνη (1990)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι ένα διήγημα με μπόλικο θυμό. Μια σύντομη ιστορία με πρωταγωνιστές μια παρέα νεαρών, κάπου κοντά στα 20 με 25 χρόνια τους, βγαλμένη από την καθημερινότητά τους.

Η έκδοση είναι απλή, χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο. Χάρτινο εξώφυλλο, αξάκριστο βιβλίο, κυκλοφόρησε μόλις σε 400 αντίτυπα. Τις εκδόσεις «Βαλεντίνη» δεν τις είχαμε ξαναδεί στη Vivlioniki και δεν μπόρεσα να βρω και στοιχεία για αυτές στο διαδίκτυο.

Βρισκόμαστε χρονικά μάλλον κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’80, στη Θεσσαλονίκη, όπου μια παρέα αγοριών ζει χωρίς πολλά πολλά ενδιαφέροντα, δίχως μεγάλες συγκινήσεις, μέσα σε ένα πλαίσιο μάλλον μικροαστικό, βυθισμένο στην καθημερινότητα, αναζητώντας κάτι για να ξεφύγουν από τη μιζέρια. Κύριος πρωταγωνιστής ο Ιορδάνης, δίπλα του ο Απόστολος, ο Στάθης, ο Θόδωρος και ο Πασχάλης. Όλα κυλούν μέσα σε μια αδιαφορία, η έλλειψη σοβαρών προβλημάτων τους αναγκάζει να μεγαλοποιούν κάποια μικρά προβλήματα ή να δημιουργούν καταστάσεις από το τίποτα ή και να προσπαθούν να βιώσουν φανταστικές καταστάσεις. Διαβάζοντάς το διήγημα περιμένεις κάποια στιγμή να γίνει κάτι σημαντικό, κάτι ανατρεπτικό, αλλά όλα φαίνεται να ξεκινάνε και να μην μπορούν να κλιμακωθούν.

Όλοι έχουν έναν θυμό, τον οποίο προσπαθούν με κάποιο τρόπο να κατευνάσουν. Ο Στάθης με τον πατέρα του, ο Πασχάλης με τον Θόδωρο, ο Ιορδάνης με τον Απόστολο κτλ. Αλλά ο θυμός γεννιέται μάλλον από το γεγονός ότι τίποτα ενδιαφέρον δεν συμβαίνει στη ζωή τους, ούτε έρωτες, ούτε κάποια μεγάλη συγκίνηση. Ο Απόστολος φαντασιώνεται ένα ολόκληρο σενάριο μυστικότητας για έναν ανύπαρκτο έρωτα, προσπαθεί να μπάσει τον Ιορδάνη σε αυτόν τον φαντασιακό κόσμο, ο οποίος όμως σβήνει γρήγορα. Μια περιπέτεια επίσης έξω από την πόλη, να χαθούν στις ερημιές με μια βέσπα καταλήγει κι αυτή άδοξα. Δεν υπάρχει περιπέτεια, τίποτα το συναρπαστικό, κάτι να ξοδέψει τη νεανική ενέργεια, μόνο τα καφέ και οι θεωρητικές συζητήσεις. Ο τίτλος του βιβλίου μοιάζει με μια συμβουλή του συγγραφέα προς τους πρωταγωνιστές, ότι για να ηρεμήσουν από τον θυμό τους θα πρέπει να βάλουν στη ζωή τους κάτι όμορφο, κάτι διαφορετικό από το μίζερο παρόν, που βιώνουν.

Η κεντρική ιδέα θυμίζει κάπως το βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού «Θύματα ειρήνης«, δηλαδή μια παρέα νέων, που θέλει κάτι να γίνει για να αλλάξει η ζωή τους. Το ύφος γραφής του συγγραφέα είναι απλό, ρεαλιστικό, χωρίς φτιασιδώματα και προσπάθεια να φανεί λυρικός ή τεχνίτης του λόγου.

Η Θεσσαλονίκη είναι το σκηνικό του έργου, με κάποιες αναφορές σε μαγαζιά της πόλης (Καφέ Ντορέ, Μπαρ Κόντε στην Κρήνη), αλλά δεν παίζει κάποιο ρόλο στην εξέλιξη του έργου.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Δεν θα το αποκαλούσα αριστούργημα, αλλά μπορώ να το φανταστώ να αποτελεί τη βάση για το σενάριο μιας ταινίας μικρού μήκους. Αν το βρείτε σε τιμή περίπου €5, αποκτήστε το, καθώς το μικρό τιράζ του το κάνει σχετικά σπάνιο.

 

1 σχόλιο

Filed under Συγγραφείς, ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ, Ιγνάτης