Category Archives: ΜΑΡΤΙΝΙΔΗΣ, Γιώργος

Ένας φόνος και μια ληστεία στη Θεσσαλονίκη του Δημοψηφίσματος του 2015

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Φυγή κεφαλαίων

Συγγραφέας: Γιώργος Μαρτινίδης

Έκδοση: Bell (2019)

ISBN: 978-960-620-770-9

Τιμή: Περίπου €11

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η σημερινή ανάρτηση έχει να κάνει με ένα έργο, το οποίο κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα (τον Μάρτιο του 2019) και ανήκει στην πιο παρεξηγημένη μορφή λογοτεχνίας, τα αστυνομικά έργα. Προσωπικά έχω απολαύσει πολλά τέτοια βιβλία και καθώς πλησιάζει το καλοκαίρι ίσως θα θέλατε να διαβάσετε κι εσείς κάποια από αυτά.

Η έκδοση είναι απλή χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο. Οι κάπως πιο μεγάλοι σε ηλικία αναγνώστες θα θυμούνται μάλλον τα μικρά βιβλιαράκια των εκδόσεων Bell, που είχαν κυκλοφορήσει κατά τη δεκαετία του ’70 ή του ’80 και είχαν αστυνομική ή κατασκοπευτική πλοκή. Πολύ απλές δουλειές και η τιμή των βιβλίων πάρα πολύ προσιτή, ώστε να μπορούν να διαβάζονται μαζικά. Η ποιότητα έκδοσης εδώ είναι εμφανώς βελτιωμένη, αλλά περίμενα χαμηλότερο κόστος. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει και ένα σημείωμα του συγγραφέα.

Τον Γιώργο Μαρτινίδη τον είχαμε δει στη Vivlioniki μέσα από το πρώτο του έργο με τίτλο «Από το πουθενά«, το οποίο προσωπικά μου είχε αρέσει πολύ.

Βρισκόμαστε στο αποκορύφωμα της Κρίσης, Ιούνιος 2015 και λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα, που είχε εξαγγελθεί από την Κυβέρνηση εκείνης της εποχής και η ανακάλυψη ενός πτώματος και η εξαφάνιση ενός πολύ μεγάλου χρηματικού ποσού δεν περνάει στις πρώτες ειδήσεις. Ο αστυνόμος Δημήτρης Τσέλιος αναλαμβάνει την εξιχνίαση της δολοφονίας, η οποία συνδυάζεται με την εξαφάνιση των χρημάτων και…(η συνέχεια στις σελίδες του βιβλίου, δεν μπορώ να σχολιάζω πολλά πράγματα για την υπόθεση ενός αστυνομικού βιβλίου).

Η Θεσσαλονίκη στο βιβλίο είναι ο τόπος τέλεσης των εγκλημάτων, χωρίς όμως να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, ίσως η μπουγάτσα, που τρώει για πρωινό ο Τσέλιος να δίνει τον τόνο της πόλης. Από εκεί και πέρα μεγάλο μέρος της ιστορίας διαδραματίζεται στο Αστυνομικό Μέγαρο στην Νέα Μοναστηρίου και στο κτίριο στη γωνία Εθνικής Αμύνης και Τσιμισκή, εκεί, που βρίσκεται αν δεν κάνω λάθος ένα ΙΙΕΚ ή κάτι σχετικό.

Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα με την αφήγηση, καθώς πολύ μεγάλο μέρος του βιβλίου εκτυλίσσεται μέσα στο γραφείο του Τσέλιου και με τις ανακρίσεις των υπόπτων. Το τέλος πάντως του βιβλίου είναι εξαιρετικό κατά την άποψή μου, με ανατροπές, που σίγουρα δεν περιμένει ο αναγνώστης. Σε ένα βιβλίο με τέτοια υπόθεση το τέλος είναι ίσως πιο σημαντικό από το υπόλοιπο βιβλίο. Μπορούμε να συζητήσουμε για το πώς έφτασε σε αυτό ο συγγραφέας, αλλά μόνο αφού το διαβάσετε, αλλιώς χάνει σασπένς το βιβλίο και σιχαίνομαι τα spoilers.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο συγγραφέας είχε μια πολύ καλή ιδέα, αλλά θα μπορούσε να τη δουλέψει περισσότερο σε περιγραφές και διαλόγους. Λείπουν ευτυχώς πολλά από τα στερεότυπα αυτών των βιβλίων σχετικά με το χαρακτήρα και τις συνήθειες των αστυνομικών ή των ντετέκτιβ. Λείπουν επίσης οι πολλές βαθυστόχαστες αναλύσεις για ζητήματα, που απασχολούν τον συγγραφέα και τα οποία για κάποιο λόγο πιστεύουν πολλοί ότι μπορούν να τα φορτώνουν στις υποθέσεις των βιβλίων αλλοιώνοντας όμως έτσι τόσο την υπόθεση των αστυνομικών έργων όσο και τα ζητήματα αυτά.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΡΤΙΝΙΔΗΣ, Γιώργος, Συγγραφείς

Ένα πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα για το καλοκαίρι

Σάρωση_20170717

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Από το πουθενά

Συγγραφέας: Γιώργος Μαρτινίδης

Έκδοση: Γράμματα (2011)

ISBN: 978-960-329-502-0

Τιμή: Περίπου €11

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Καιρό είχε η Vivlioniki να ασχοληθεί με ένα αστυνομικό μυθιστόρημα και το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης ανήκει σε αυτήν την κατηγορία λογοτεχνίας. Καθώς βρισκόμαστε στα μέσα του καλοκαιριού, νομίζω ότι είναι και η καλύτερη εποχή για ένα τέτοιο ανάγνωσμα.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Στο εξώφυλλο μια ζωγραφιά σχετική με την υπόθεση του βιβλίου. Αξιοπρεπής δουλειά συνολικά.

Όταν κάποιος μιλάει για αστυνομικό μυθιστόρημα και το όνομα «Μαρτινίδης», το μυαλό των περισσοτέρων θα πάει στον Πέτρο Μαρτινίδη, συγγραφέα, ο οποίος έχει συνδυάσει το όνομά του με τη νουάρ λογοτεχνία και τη Θεσσαλονίκη. Εδώ όμως συγγραφέας είναι ο γιος του Γιώργος Μαρτινίδης και η γνωστή ατάκα με τη μηλιά και το μήλο κολλάει πετυχημένα.

Ήρωας της ιστορίας μας ο Γιάννης Μπενάκης, ένας πρώην αστυνομικός, ο οποίος δουλεύει πια ως ιδιωτικός ντετέκτιβ, που αναλαμβάνει μικροδουλειές. Τυπική φιγούρα νουάρ μυθιστορήματος, ο Μπεν, όπως τον φωνάζουν φίλοι και γνωστοί, ρέπει προς τον αλκοολισμό, είναι γυναικάς και ατακαδόρος. Ζει μόνος του κάπου κοντά στην Ευζώνων, σε μια περιοχή, που ορίζεται από τις οδούς Καυταντζόγλου, Λεωφόρου Στρατού, Παπάφη και Κορυτσάς. Ο μικρόκοσμός του είναι η γειτονιά του, με επίκεντρα ένα μπουγατσατζήδικο του φίλου του Αντώνη και ένα μικρό μπαρ, όπου κυρίως καταναλώνει ουίσκι και μπύρες με την παρέα του, τον Αντώνη, τον Νίκο (καθηγητής σχολείου) και τον Μήτσο (ιδιοκτήτη του μπαρ). Την ρουτίνα της καθημερινότητάς του θα αλλάξει η ανάθεση μιας δουλειάς από έναν άνθρωπο της νύχτας, ο οποίος του ζητάει να βρει έναν φοιτητή, με τον οποίο είχε συνεννοηθεί για κάποια πάρτι στο μαγαζί του, τα οποία θα διοργάνωνε μια φοιτητική παράταξη. Στην έρευνα μπλέκεται και ο θάνατος μιας πρώην κοπέλας του Μπεν, η λειτουργία των φοιτητικών παρατάξεων, άνθρωποι της νύχτας, μεγάλα πολιτικά συμφέροντα και το κουβάρι ξετυλίγεται έως την τελική λύση του μυστηρίου.

Το βιβλίο ξεκινάει στα ρηχά και στην αρχή μπορεί να κουράσει τον αναγνώστη. Αν το παρατήσει θα κάνει μεγάλο λάθος, καθώς η πλοκή εξελίσσεται μαεστρικά και όσο προχωράνε οι σελίδες γίνεται περισσότερο γρήγορο, τα στοιχεία δένουν μεταξύ τους και η υπόθεση κυλάει με ενδιαφέρον και αγωνία. Το τέλος είναι αξιόλογο και ρεαλιστικό.

Ξεχωρίζω το γεγονός ότι ο Μαρτινίδης δεν έχει σκοπό να αποδώσει απόλυτη δικαιοσύνη, ούτε χρησιμοποιεί ήρωες εξιδανικευμένους. Το αντίθετο, η έννοια του καλού και του κακού μπλέκεται σε πολλά, δίνοντας έναν ρεαλισμό στην αφήγησή του. Πετυχημένοι οι διάλογοι σε ύφος και διάρκεια (ο Αντώνης λίγο το παρακάνει με τη λέξη «μαλάκας»), περιγραφές ουσιώδεις χωρίς περιττά στολίδια.

Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα, που θα έπρεπε μοιραία να κερδίσει ο Γιώργος Μαρτινίδης είναι η σύγκριση με έργα του πατέρα του Πέτρου Μαρτινίδη. Και προσωπικά πιστεύω ότι βγαίνει νικητής, καθώς το ύφος των δύο συγγραφέων διαφέρει σε μεγάλο βαθμό. Κοινό σημείο αμφότερων των συγγραφέων είναι ότι τα πρώτα τους αστυνομικά βιβλία είναι πολύ καλά (του Πέτρου Μαρτινίδη ήταν το «Κατά συρροήν«).

Χρονικά το βιβλίο κινείται στην εποχή της Κρίσης, ενώ η Θεσσαλονίκη είναι παρούσα όχι στο κέντρο της, αλλά κυρίως σε περιοχές έξω από αυτήν (Κλεάνθους, Παπαναστασίου, Ευζώνων, Χορτιάτης). Τα ονόματα βέβαια των μαγαζιών, που αναφέρονται δεν είναι αληθινά.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Τα στοιχεία, που υπάρχουν στο βιβλίο χρησιμοποιούνται με πολύ καλό τρόπο, υπάρχουν αρκετές ανατροπές στο κείμενο και μια υπόθεση, που είναι πρωτότυπη και εξελίσσεται πετυχημένα. Σίγουρα θα το συμβούλευα για κάποιον, που θέλει να διαβάσει ένα έξυπνο αστυνομικό μυθιστόρημα για το καλοκαίρι και όχι μόνο.

 

1 σχόλιο

Filed under ΜΑΡΤΙΝΙΔΗΣ, Γιώργος, Συγγραφείς