Αναμνήσεις από μια Θεσσαλονίκη, που έφυγε (Β’)

001

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Θεσσαλονίκη, αυτά που δεν ξεχνιούνται

Συγγραφέας: Στράτος Σιμιτζής

Έκδοση: University Studio Press (2005)

ISBN: 960-12-1390-2

Τιμή: Περίπου €12

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πριν λίγο καιρό είχε παρουσιαστεί στη Vivlioniki το πρώτο βιβλίο του Στράτου Σιμιτζή με τις αναμνήσεις του από την παλιά Θεσσαλονίκη. Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης θα μπορούσε να θεωρηθεί και συνέχεια του πρώτου έργου του Σιμιτζή, καθώς έχει παρόμοιο θέμα.

Η έκδοση είναι απλή και όμορφη. Αρκετές φωτογραφίες, χωρίς να ξέρω όμως την προέλευσή τους, τις περισσότερες δεν τις έχουμε δει ξανά σε άλλα βιβλία. Και σε αυτό το έργο το υλικό έχει ταξινομηθεί σωστά, οπότε η ανάγνωση είναι εύκολη.

Και σε αυτό το βιβλίο του Σιμιτζή το νοσταλγικό ύφος είναι ιδιαίτερα έντονο, ίσως περισσότερο και από το πρώτο βιβλίο, που είδαμε. Οι προσωπικές του αναμνήσεις είναι κυρίαρχες, με αποτέλεσμα η γραφή να είναι αυθόρμητη, μοιάζει σαν μια κουβέντα με τον συγγραφέα. Όπως έγραψα και πριν το βιβλίο θα μπορούσε να αποτελεί μια συνέχεια ή συμπλήρωση του έργου «Κάποτε στη Θεσσαλονίκη».

Τα κεφάλαια του βιβλίου ταξινομούν το υλικό του συγγραφέα με τρόπο, που κάνουν το έργο ευκολοανάγνωστο. Εδώ έχουμε περισσότερο να κάνουμε με αναμνήσεις σχετικά με την κοινωνική δραστηριότητα των Θεσσαλονικέων της εποχής του ’50 και του ’60. Υπάρχει ένα κεφάλαιο με αναφορές σε έπιπλα και σκεύη, που σήμερα έχουν χαθεί, αλλά παλαιότερα ήταν συνηθισμένα στα σπίτια της πόλης. Ενδιαφέρον έχει και το κεφάλαιο με παλιά επαγγέλματα της πόλης, όπως και το κεφάλαιο με τον τελευταίο καροποιό κάπου στην Άσσηρο. Τα κεφάλαια για τις επισκέψεις, τα ραντεβού και τις ανθρώπινες σχέσεις, τη μόδα, τα νεανικά πάρτι και την ανατροφή των παιδιών θα θυμίσουν στους αναγνώστες σκηνές από ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Πράγματα τόσο μακρινά από τη σημερινή εποχή, αλλά αν ρωτήσουμε τους γονείς ή τους παππούδες μας θα τα θυμούνται ως καθημερινά βιώματα. Το πιο ενδιαφέρον ίσως κομμάτι όμως του βιβλίου είναι το 21ο κεφάλαιο, που μιλάει για τα μέσα ενημέρωσης. Από αυτό το κεφάλαιο ξεχωρίζει η αναφορά στην πρώτη τηλεοπτική εκπομπή στην Ελλάδα, που έγινε από ένα μικρό στούντιο στη ΔΕΘ. Ο συγγραφέας αντλεί υλικό από το βιβλίο του Μάνου Ιατρίδη με τίτλο «Η πρώτη δοκιμή» και οι φωτογραφίες, που συνοδεύουν το κείμενο είναι πολύ σημαντικές.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Αν σκοπός τέτοιων βιβλίων είναι η μεταφορά του κλίματος μιας άλλης εποχής, ο Σιμιτζής το καταφέρνει πολύ καλά. Οι πιο μεγάλοι αναγνώστες θα έχουν πολλά να θυμηθούν από τα όσα περιγράφει ο συγγραφέας, ενώ οι νεότεροι έχουν πολλά να μάθουν. Σίγουρα το γεγονός ότι ο Σιμιτζής μιλάει για ό,τι αυτός θυμάται προσδίδει στο κείμενο μια έντονη υποκειμενικότητα, αλλά το βιβλίο δεν έχει σκοπό να αποτελέσει ένα ιστορικό δοκίμιο ή μια ακαδημαϊκή μελέτη. Περισσότερο έχει σκοπό να μείνει κάπου γραμμένο το αποτύπωμα του παρελθόντος.

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under Συγγραφείς, ΣΙΜΙΤΖΗΣ, Στράτος

One response to “Αναμνήσεις από μια Θεσσαλονίκη, που έφυγε (Β’)

  1. Παράθεμα: Μικρές ιστορίες από τους δρόμους της Θεσσαλονίκης | Vivlioniki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.