Μία ανθολογία διηγημάτων Θεσσαλονικέων συγγραφέων

001

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Εχεδώρου διηγήσεις

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Έκδοση: Κοινότητα Καλοχωρίου (1995)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης είναι μια συλλογή διηγημάτων Θεσσαλονικέων συγγραφέων, που κυκλοφόρησε το 1995 από την τότε Κοινότητα Καλοχωρίου. Πρόκειται για ένα μικρό ανθολόγιο με έργα μεταπολεμικών πεζογράφων της πόλης μας.

Η έκδοση είναι απλή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Στο εξώφυλλο υπάρχει φωτογραφία με πίνακα του Πάνου Παπανάκου, ενώ την γραφική επιμέλεια είχε αναλάβει ο Κάρολος Τσίζεκ. Την ανθολόγηση είχε αναλάβει ο Περικλής Σφυρίδης. Το βιβλίο προλογίζει ο Στάθης Παντελίδης, που ήταν Πρόεδρος της Κοινότητας Καλοχωρίου. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν φωτογραφίες των συγγραφέων, σύντομα βιογραφικά σημειώματα αυτών, καθώς και σημείωση με τις πρώτες εκδόσεις των διηγημάτων. Το ότι μία κοινότητα κυκλοφόρησε αυτό το βιβλίο το βρήκα πολύ θετικό πάντως. Εχέδωρος, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα από τα παλιά ονόματα του Γαλλικού Ποταμού.

Πριν τα κείμενα, ο Σφυρίδης έχει γράψει ένα σύντομο κείμενο σχετικά με την έκδοση, την πεζογραφία της Θεσσαλονίκης και τις επιλογές, που έκανε για τη σύνταξη του ανθολογίου. Ενδιαφέρον κομμάτι, ειδικά για κάποιον, που βρίσκεται στην αρχή της έρευνάς του σχετικά με το έργο των Θεσσαλονικέων συγγραφέων.

Επιλέχτηκαν 17 συγγραφείς (16 άντρες και μία γυναίκα). Τα διηγήματα αυτών παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά νομίζω, από τον πιο ηλικιωμένο προς τον νεότερο. Πρόκειται για καλλιτέχνες της μεταπολεμικής περιόδου. Για όλους υπάρχουν δύο κείμενά τους, εκτός από τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, του οποίου επιλέχτηκαν τέσσερα διηγήματα, επειδή είχαν μικρό μέγεθος. Παρουσιάζονται διηγήματα των: Μπακόλα, Ιωάννου, Χριστιανόπουλου, Σφυρίδη, Μάρκογλου, Λαχά, Καζαντζή, Παπαδημητρίου, Παπασπύρου, Κάτου, Ναρ, Καλούτσα, Ξεξάκη, Κουτσούκου, Σκαμπαρδώνη, Σίμου και Μήττα.

Δεν μπορώ να κρίνω πόσο αντιπροσωπευτικά των συγγραφέων είναι τα κείμενα, που επιλέχτηκαν. Ο Σφυρίδης πάντως προτίμησε να εστιάσει σε ρεαλιστική πεζογραφία, που δεν θα δυσκολέψει ιδιαίτερα τον αναγνώστη, ούτε θα χρειάζεται ιδιαίτερες γνώσεις για να κατανοήσει το κείμενο. Εξαίρεση αποτελούν τα δύο κείμενα του Λαχά και ιδιαίτερα το «Εκ μεταφοράς εις μεταφοράν». Δεν θα πρέπει βέβαια να θεωρηθεί ότι τα διηγήματα είναι «εύπεπτα» ή απλοϊκά, οι επιμελητές απλά θέλησαν να μπορούν να αποτελέσουν ένα ανάγνωσμα ιδανικό για κάποιον, που δεν έχει μεγάλη πείρα στα έργα των συγγραφέων.

Πολλά από τα διηγήματα έχουν παρουσιαστεί σε έργα, που παρουσιάστηκαν στο παρελθόν στη Vivlioniki. Προσωπικά δεν είχα διαβάσει ποτέ έργα του Γρηγόρη Σίμου και της Δήμητρας Μήττα και οφείλω να πω ότι το διήγημα «Διπλή μίσθωση» του Σίμου μου φάνηκε εξαιρετικά έξυπνο.

Βρήκα το βιβλίο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Δεν μπορώ να το κρίνω ως ανθολόγιο, αλλά ως συλλογή διηγημάτων είναι πολύ καλή. Απευθύνεται κυρίως σε νέους αναγνώστες και είναι νομίζω ιδανικό για όσους θέλουν να έχουν μια πρώτη επαφή με τους συγγραφείς της πόλης μας και το έργο τους. Αυτό πρέπει να ήταν και το κριτήριο επιλογής των κειμένων πιστεύω, να μην είναι ιδιαίτερα δύσκολα και απογοητευτεί ο αναγνώστης, που δεν έχει την απαιτούμενη πείρα στη λογοτεχνία. Φυσικά δεν κυκλοφορεί στις μέρες μας και θα μπορέσετε να το βρείτε μόνο σε παλαιοβιβλιοπωλεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.