Άλλο ένα αξιόλογο βιβλίο της νουάρ πεζογραφίας

001

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Κάσκο

Συγγραφέας: Σέργιος Γκάκας

Έκδοση: Καστανιώτης (2001)

ISBN: 978-960-03-3041-0

Τιμή: Περίπου €16

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ίσως να είναι το καλοκαίρι, εποχή, που «σηκώνει» πιο εύκολα την διάθεση για να διαβάσεις ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, ίσως το ότι το προηγούμενο βιβλίο, που διάβασα ανήκε στην ίδια λογοτεχνική κατηγορία και μου άρεσε ιδιαίτερα, το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης ανήκει και αυτό στη νουάρ πεζογραφία. Ο τίτλος του περίεργος και συγγραφέας του πρωτοεμφανιζόμενος στη Vivlioniki.

Η έκδοση είναι η κλασσική παλιά του Καστανιώτη. Εξώφυλλο με φωτογραφία βγαλμένη ίσως από κάποια παλιά ταινία του αμερικανικού κινηματογράφου, όταν στην ασπρόμαυρη οθόνη κάποιος ντετέκτιβ συναντούσε τη μοιραία πρωταγωνίστρια του έργου. Ευανάγνωστο κείμενο, αξιοπρεπής δουλειά στο σύνολό της. Κάποιες λίγες σημειώσεις υπάρχουν στο τέλος του βιβλίου. Εγώ έχω την τρίτη έκδοση του έργου, για την οποία δυστυχώς δεν βρήκα στοιχεία για το πότε κυκλοφόρησε, το μόνο, που γνωρίζω είναι ότι η πρώτη έκδοση του βιβλίου ήταν το 2001. Για την τρίτη ξέρουμε μόνο πως σίγουρα κυκλοφόρησε μετά το 2008.

Πρωταγωνιστής της ιστορίας μας ο Συμεών Πιερτζοβάνης, ένας 39χρονος δικηγόρος, με μεγάλη αγάπη για το αλκοόλ, χαμένος στον κόσμο του, ο οποίος δουλεύει στο δικηγορικό γραφείο ενός φίλου του πατέρα του, του Λουκά Μαρσέλου. Ο θάνατος του τελευταίου θα τον οδηγήσει εν μέρει σε απόγνωση μέχρι τη στιγμή, που αναλαμβάνει να συνεχίσει την τελευταία υπόθεση του συνεταίρου του, η οποία θα τον φέρει για άλλη μια φορά (η πρώτη ήταν στα φοιτητικά του χρόνια) στη Θεσσαλονίκη. Η πελάτισσά του, μια όμορφη πρασινομάτα γυναίκα, θα του αναθέσει να βρει κάποιο πρόσωπο από το παρελθόν, το οποίο όμως εμφανίστηκε πάλι στη ζωή της. Στην προσπάθειά του αυτή θα μπλεχτεί σε παλιές και νέες δολοφονίες και πέρα από όλα τα άλλα θα αντιμετωπίσει σε πολλές στιγμές και τον ίδιο του τον εαυτό, έχοντας να αναμετρηθεί με το παρελθόν του και με παλαιότερες επιλογές του.

Κυριαρχούν και εδώ κάποια κλισέ χαρακτηριστικά των νουάρ μυθιστορημάτων, ο μπερδεμένος ήρωας, η μοιραία γυναίκα, τα πάρα μα πάρα πολλά λίτρα του αλκοόλ. Η υπόθεση κυλάει στρωτά χωρίς να κουράζει και οι χαρακτήρες έχουν αναπτυχθεί με σωστό τρόπο. Αν και υπάρχει μυστήριο, φόνοι και έρευνα, δεν με γοητεύει τόσο ως αστυνομικό πεζογράφημα, αλλά η ατμόσφαιρα, που χτίζει ο Γκάκας, η οποία είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και συμβαδίζει με τη νουάρ λογοτεχνία. Κινηματογραφική αφήγηση σε πολλά σημεία, πετυχημένοι και ρεαλιστικοί διάλογοι κάνουν την υπόθεση του έργου να αναπτύσσεται στα μάτια του αναγνώστη λες και βλέπει ταινία στο σινεμά, χαρακτηριστικό ιδιαίτερα θετικό κατά την άποψή μου για ένα τέτοιου είδους έργο.

Η επιλογή της Θεσσαλονίκης για τόπο εξέλιξης των γεγονότων δεν νομίζω ότι είναι τυχαία, η πόλη μας με την ομίχλη και την ιστορία της αποτελεί ιδανικό τόπο για να διαδραματίζεται μια τέτοια ιστορία. Χρονικά βρισκόμαστε στο 1995, στον πρώτο μήνα του χρόνου. Το κυρίως σκηνικό της ιστορίας είναι το κέντρο της πόλης, αλλά και το Καλοχώρι στις παράγκες, που δεν υπάρχουν πια, το Πανόραμα κα. Η Θεσσαλονίκη είναι πρωταγωνίστρια και με έναν άλλον τρόπο, καθώς ο συγγραφέας επιλέγει να χρησιμοποιεί επίθετα για τους πρωταγωνιστές του δανεισμένα από παλιούς ποδοσφαιριστές ομάδων της πόλης μας. Έτσι συναντάμε την Δάφνη Κυπριανίδη (Κυπριανίδης λεγόταν παλιός θρύλος του Απόλλωνα Καλαμαριάς), τη Βασιλική Μόκαλη ή Δηώ Πάλλα (Μόκαλης και Πάλλας ήταν παλιές βεντέτες του Άρη Θεσσαλονίκης), τον Δημήτρη Παρίδη, τον Αριστοτέλη Φουντουκίδη, τον Άρη Πέλλιο και τον Βασίλη Γούναρη (Παρίδης, Φουντουκίδης, Πέλλιος και Γούναρης ήταν δόξες του ΠΑΟΚ), την ταβέρνα του Χαλιαμπάλια και τον Βασίλη Σεντελίδη (Χαλιαμπάλιας και Σεντελίδης ήταν αμυντικοί του Ηρακλή Θεσσαλονίκης) και άλλοι.

Και ο τίτλος του βιβλίου; Κάσκο είναι το μικρό όνομα ενός από τους κύριους χαρακτήρες του έργου, Κάσκο Μαλμπράν. Δεν μπορώ να πω περισσότερα βέβαια, γιατί σε τέτοια έργα δεν χωράει πολύ ανάλυση, χάνεται το μυστήριο. Αυτό πάντως, που μπορεί να λεχθεί είναι ότι σε πολλά σημεία ο συγγραφέας γράφει πολιτικά χρησιμοποιώντας μια αριστερή ρητορεία, που ίσως παλαιότερα θα έπειθε περισσότερους.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Όχι τόσο ως αστυνομικό μυθιστόρημα, αφού το μυστήριο και η επίλυσή του δεν εντυπωσιάζουν, αλλά ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη του νουάρ περιβάλλοντος. Δεν εξιδανικεύονται οι χαρακτήρες και αυτό μου αρέσει σε τέτοια έργα. Το παρελθόν του καθένα όσο και να θέλουμε να λέμε ότι είναι κάτι, που δεν αλλάζει και πολλές φορές προτιμούμε να μην του δίνουμε σημασία, είναι κάτι, που μας ακολουθεί συνέχεια και θα μας ακολουθεί πάντα, ιδιαίτερα αν αισθανόμαστε πως υπάρχουν ανοιχτοί λογαριασμοί. Και στο βιβλίο αυτό το παρελθόν κυνηγάει σχεδόν όλους τους χαρακτήρες.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΓΚΑΚΑΣ, Σέργιος, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s