Όταν η Στέλλα παράτησε τον Αντώνη…

Σάρωση_20170327

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Η δουλειά μου ως γυμνό μοντέλο

Συγγραφέας: Ιγνάτης Χουβαρδάς

Έκδοση: Βαλεντίνη (1988)

ISBN: –

Τιμή: –

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε ένα σύντομο διήγημα του Ιγνάτη Χουβαρδά. Στη σημερινή ανάρτηση θα μιλήσουμε για μία νουβέλα, που είχε κυκλοφορήσει το 1988 και νομίζω είναι το πρώτο πεζό έργο του συγγραφέα (είχε προηγηθεί η έκδοση κάποιων ποιημάτων του.

Η έκδοση είναι απλή και λιτή. Χάρτινο εξώφυλλο σε πράσινο χρώμα, ξεχωρίζει το σχέδιο του Κάρολου Τσίζεκ. Αξάκριστο έργο, είχε κυκλοφορήσει σε 1000 αντίτυπα.

Από το διαδίκτυο βρήκα ότι ο Χουβαρδάς γεννήθηκε το 1965, άρα όταν κυκλοφόρησε αυτό το βιβλίο ήταν στα 23 του μόλις χρόνια. Πρόκειται για μία νουβέλα, όπου πρωταγωνιστής είναι ο Αντώνης, ένας νεαρός 22 ετών, έχει τελειώσει το Πανεπιστήμιο (τη Φιλοσοφική) και βρίσκεται σε μία φάση, όπου θέλει να ζήσει τον έρωτα ή κάποια ιδεατή μορφή του, τουλάχιστον με τον τρόπο, που τον έχει στο μυαλό του. Ερωτεύεται τη Στέλλα, μια φοιτήτρια και περνάει σε μια σχέση, που μοιάζει να τον γεμίζει συναισθηματικά, μέχρι το βίαιο τέλος της, το οποίο θα τον κάνει να αναθεωρήσει αρκετά πράγματα στο θέμα των σχέσεων, των γυναικών κτλ. Καταλυτικό ρόλο παίζει η φίλη του Αντώνη, η Χαρά, μια ιδιόρρυθμη κοπέλα, που θέλει να ζει με τους δικούς της κανόνες και η οποία δουλεύει ως γυμνό μοντέλο σε σχολές ζωγραφικής. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι χαρακτήρες, που γεμίζουν τις σελίδες του βιβλίου και επηρεάζουν λιγότερο ή περισσότερο την υπόθεση.

Ο Χουβαρδάς αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο μέσα από τα μάτια του Αντώνη. Δεν ξέρω πόσο αυτοβιογραφικό μπορεί να είναι το κείμενο και αν ο Αντώνης είναι ο Ιγνάτης, ηλικιακά πάντως ταιριάζουν. Η αφήγηση είναι απλή, ρεαλιστική στο μεγαλύτερο κομμάτι της, οι διάλογοι μοιάζουν φυσικοί με ωμότητα όπου το επιβάλλει η ιστορία.

Η Θεσσαλονίκη είναι και εδώ το σκηνικό δράσης, χωρίς να παίζει πρωταγωνιστικό χαρακτήρα. Ενδιαφέρουσες οι αναφορές σε κάποια μαγαζιά της πόλης, που κυριαρχούσαν στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπως οι ντισκοτέκ Crypton, Montagne, Apollon, Acropol, το μπαρ Samuel, το καφέ Ντορε.

Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε η υπόθεση. Σαν να είναι μισοτελειωμένο έργο μου φάνηκε, σαν να είχε ο συγγραφέας μια ιδέα, που την ξεκίνησε μεν, αλλά δυσκολεύτηκε να την τελειώσει. Ο Αντώνης σαν χαρακτήρας νομίζω χτίζεται σωστά, όπως και η Χαρά. Με δεδομένο ότι όταν ο συγγραφέας το έγραψε το κείμενο ήταν πολύ νεαρός και δεν θα μπορούσε να έχει εμπειρία σε ζητήματα σχέσεων, γυναικών και συμπεριφορών, το βιβλίο μου έφερε λίγο σε ένα ιδιαίτερα κακογραμμένο μυθιστόρημα, που είχε παρουσιαστεί παλαιότερα στη Vivlioniki, το «Ο ψυχάκιας και η ξιπασμένη«. Νομίζω αυτό, που αξίζει περισσότερο σε αυτήν την έκδοση είναι το εξώφυλλο του Τσίζεκ.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ, Ιγνάτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s