Εγκλήματα πάσης φύσεως στη σύγχρονη Θεσσαλονίκη

002

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: 14 ημέρες

Συγγραφέας: Τάσος Παπαναστασίου

Έκδοση: Επίκεντρο (2017)

ISBN: 978-960-458-720-9

Τιμή: Περίπου €11

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τα αστυνομικά μυθιστορήματα είναι κάπως παρεξηγημένες μορφές λογοτεχνίας. Κάποιοι δεν τα εντάσσουν καν στην κατηγορία της λογοτεχνίας, ενώ οι περισσότεροι τα θεωρούν «φτηνά» πεζογραφήματα. Προσωπικά υπάρχουν στιγμές, που θέλω να διαβάσω μια ιστορία με μυστήριο και έχουν υπάρξει και φορές, που απόλαυσα ένα τέτοιο έργο. Η σημερινή ανάρτηση έχει να κάνει με ένα τέτοιο βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγες μόλις μέρες.

Η έκδοση είναι απλή, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Ευανάγνωστο κείμενο, συμπαθητικό εξώφυλλο, στο οποίο κυριαρχεί το κόκκινο χρώμα. Αξιοπρεπής δουλειά στο σύνολό της.

Πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο αστυνόμος Άλκης Απτόσογλου (πώς του ήρθε του συγγραφέα να δώσει τέτοιο επίθετο στον ήρωά του, είναι το πρώτο μυστήριο του βιβλίου). Ένας τύπος σκοτεινός, που περνά μια κρίση, μετά τον θάνατο της γυναίκας του. Στη δουλειά του έχει προβλήματα, είναι μάλλον αντικοινωνικός, καπνίζει πουράκια Montechristo και πίνει ουίσκι Jameson, γενικά πληρεί αρκετά από τα πρότυπα ενός αστυνομικού βγαλμένου από τις αμερικάνικες ταινίες. Αναλαμβάνει μια υπόθεση δολοφονίας ενός μικρού αγοριού, με την οποία σχετίζονται κάποια ανώνυμα σημειώματα, που βρίσκει. Ακολουθεί μια ακόμη δολοφονία, του καλύτερού του φίλου, μια τρίτη μιας άγνωστης γυναίκας και το πράγμα περιπλέκεται αρκετά. Μέσα από μια πορεία ερευνών θα βρεθεί ο ένοχος και θα επέλθει η λύση του μυστηρίου.

Παράλληλα με την αστυνομική υπόθεση τρέχουν και αρκετές άλλες ιστορίες, που κάποιες έχουν σχέση με την ιστορία και κάποιες άλλες όχι και τόσο. Μια μαύρη, που συλλαμβάνεται κυρίως λόγω του χρώματος του δέρματός της, φασίστες αστυνομικοί, που θέλουν να κυριαρχήσουν στο σώμα, οικογενειακά δράματα αρκετών προσώπων, προσωπικά δράματα κάποιων άλλων, γενικά στην πορεία της ιστορίας ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με διάφορες καταστάσεις. Κάποιες χρησιμεύουν στη ροή του βιβλίου, κάποιες άλλες τις χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να χτίσει την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων του και να αιτιολογήσει πράξεις και τρόπο σκέψης των.

Χρονικά βρισκόμαστε μέσα στην Κρίση και πάρα πολύ κοντά στο σήμερα (αναφέρει στο βιβλίο ότι η Αγίας Σοφίας μόλις είχε πεζοδρομηθεί). Είναι Δεκέμβριος, λίγο πριν τις γιορτές. Από τον τίτλο καταλαβαίνουμε ότι η διάρκεια του έργου είναι 14 μέρες, μέσα στις οποίες συμβαίνουν τα διάφορα γεγονότα, αν και σε πολλά σημεία έχουμε άλματα στο παρελθόν, στις παιδικές ηλικίες διαφόρων πρωταγωνιστών της υπόθεσης.

Τόπος δράσης των εγκλημάτων και γενικότερα όλης της υπόθεσης είναι η Θεσσαλονίκη, με πολλές αναφορές σε δρόμους και μνημεία της πόλης. Δεν παίζει η πόλη κάποιον ρόλο στην εξέλιξη, αλλά παρουσιάζεται σαν ιδανικό σκηνικό, με την μουντάδα, το ψιλόβροχο, την υγρασία της και γενικά το γκρίζο αυτό χρώμα, που τόσο πολύ όμως της ταιριάζει. Μαζί με την τοπογραφία της πόλης γίνονται και κάποιες αναφορές σε ιστορικά γεγονότα, που στιγμάτισαν τη Θεσσαλονίκη, όπως ο Μάης του 1936, το Μαύρο Σάββατο του 1942 κα.

Ο Παπαναστασίου θέλει να μιλήσει για πάρα πολλά πράγματα και προσπαθεί να τα χωρέσει όλα στο κείμενό του. Σχέσεις ερωτικές/οικογενειακές/φιλικές, ανεκπλήρωτοι έρωτες, σύγχρονη πολιτική κατάσταση, κοινωνική κατρακύλα και άνοδος της ακροδεξιάς, οικογενειακή καταπίεση, κοινωνικές ανισότητες, ομοφυλοφιλία, ρατσισμός, διαφθορά, οικογενειακή βία, ψυχασθένειες, απώλειες αγαπημένων προσώπων, διαλυμένη παιδεία, υπόκοσμος και περιθώριο είναι μόνο κάποια από τα θέματα, που θέλει να αναφέρει στις σελίδες, παράλληλα πάντα με την εξέλιξη του έργου και του μυστηρίου. Ίσως θα μπορούσε να ασχοληθεί με τα μισά μόνο, αλλά επιλέγει να ανοίξει πολλά μέτωπα. Κάποια σημεία του βιβλίου μοιάζουν να είναι εντελώς άσχετα με την υπόθεση, όπως η επίσκεψη του Απτόσογλου στο ψυχιατρείο για να επισκεφτεί τον αδερφό του, που νοσηλεύεται εκεί για χρόνια.

Μου άρεσε αρκετά ο τρόπος, που χτίζει το σκηνικό της υπόθεσής του, δεν επικρατεί το μαύρο, αλλά το γκρίζο. Πετυχημένοι διάλογοι στο μεγαλύτερο μέρος τους, λόγος περιγραφικός με πολλές λεπτομέρειες ώστε να μοιάζει κινηματογραφικός. Το αστυνομικό κομμάτι του έργου προχωράει αρκετά καλά και το τέλος το βρήκα ικανοποιητικό με τον τρόπο, που δίνεται. Δεν πρόκειται για μια ιστορία, που ο αναγνώστης πρέπει να ακολουθεί με προσοχή κάθε διήγηση, ώστε να βρει αυτός κρυμμένα στοιχεία, αλλά και έτσι πάλι μου άρεσε.

Αν κάτι κυριαρχεί στο έργο, αυτό είναι η απώλεια πάσης φύσεως. Απώλεια έρωτα, απώλεια συντρόφου, απώλεια ψυχραιμίας, απώλεια λογικής, ο φόβος για την απώλεια, απώλεια εισοδήματος, απώλεια αξιοπρέπειας κοκ. Επίσης ισχύει αυτό, που λέει στο οπισθόφυλλο, ότι το παρελθόν καταδιώκει τους πρωταγωνιστές με αρκετά σκληρό τρόπο.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Το διάβασα πολύ ευχάριστα μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο. Σκηνοθετικά νομίζω πως ο Παπαναστασίου πάει καλύτερα από σεναριακά, αλλά μιλάμε για το πρώτο του βιβλίο, οπότε έχει πολλά ελαφρυντικά. Αν σας αρέσουν τα αστυνομικά έργα, πιστεύω πως δεν θα σας απογοητεύσει, ίσως δεν θα γίνει το αγαπημένο σας βιβλίο, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα σας κρατήσει ευχάριστη συντροφιά.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Τάσος, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s