Μεγαλώνοντας στη Φραπεδούπολη με συντροφιά έναν καφέ (ή και περισσότερους)

002

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ενός καφέ μύριοι έπονται

Συγγραφέας: Παναγιώτης Γούτας

Έκδοση: Νησίδες (2010)

ISBN: 978-960-8263-96-3

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η σχέση της Θεσσαλονίκης με τον καφέ είναι νομίζω γνωστή σε όλους, δεν έχει ονομαστεί τυχαία «Φραπεδούπολη». Εδώ γεννήθηκε άλλωστε ο φραπέ στη Διεθνή Έκθεση του 1957 από το Δημήτρη Βακόνδιο. Το βιβλίο αυτής της ανάρτησης έχει να κάνει με τον καφέ και την ζωή του πρωταγωνιστή στη Θεσσαλονίκη.

Η έκδοση είναι απλή, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Πλαστικοποιημένο εξώφυλλο, ευανάγνωστο κείμενο, αξιοπρεπέστατη δουλειά για ένα αφήγημα.

Τον Παναγιώτη Γούτα τον έχουμε γνωρίσει παλαιότερα στη Vivlioniki μέσα από δύο έργα του (το τελευταίο του με τίτλο «Τζαζ, παθήσεις και άλλα τινά» και ένα παλαιότερο με τίτλο «Το ίδιο έργο της ζωής μου«). Ανήκει στη νέα γενιά λογοτεχνών της πόλης μας και έχει παρουσιάσει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα δείγματα γραφής.

Ο συγγραφέας στο βιβλίο του αυτό μας παρουσιάζει ένα αυτοβιογραφικό κείμενο, όπου πρωταγωνιστεί ο Χάρης Σεμνός, πρόσωπο, που δημιούργησε ο Γούτας για να μπορεί να γράψει σε τρίτο πρόσωπο και να αποκτήσει μία απόσταση από τα γεγονότα, που έζησε και περιγράφει, ώστε να τα δει καλύτερα. Πιθανόν να υπάρχουν και στοιχεία μυθοπλασίας, τα οποία δεν είναι ευδιάκριτα και αυτό αποτελεί ένα ατού για το βιβλίο.

Χωρισμένο σε 4 ενότητες το βιβλίο (με τίτλους διάφορους στίχους τραγουδιών, που έχουν σχέση με τον καφέ), περιγράφει τη ζωή του Χάρη Σεμνού από τα παιδικά του χρόνια, τις σπουδές του, την στρατιωτική του θητεία, την «ενηλικίωση» με την αρχή της εργασίας του, τον γάμο και τη δημιουργία της οικογένειάς του. Σε κάθε «επεισόδιο» της ζωής του πρωταγωνιστεί και ο καφές σε διάφορες μορφές του, ελληνικός, φραπέ, στιγμιαίος, φίλτρου, καπουτσίνο μέχρι και στον μισητό ντεκαφεϊνέ. Τον μεταφέρει στο παρελθόν, όπως ο καφές μας ξυπνάει και μας τονώνει, έτσι στον Χάρη Σεμνό ξυπνάει τις αναμνήσεις.

Καλογραμμένο και ευχάριστο στην ανάγνωση, χωρίς περιττές φιοριτούρες και επιτηδευμένα κουραστικά στολίδια, ο Γούτας χρησιμοποιεί την απλή γραφή με ρεαλιστικό τρόπο και προσφέρει ένα ιδιαίτερο έργο, πρωτότυπο, που σε μερικά σημεία αποκτά και κινηματογραφική ζωντάνια. Διαβάζοντάς το μου ήρθε για κάποιο λόγο στο μυαλό η ταινία «Νοτιάς«, του Τάσου Μπουλμέτη.

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε. Το διάβασα φυσικά συνοδεία καφέδων και νομίζω ότι αξίζει να διαβαστεί από τους κατοίκους της Φραπεδούπολης και να αναλογιστούν με τη σειρά τους σε πόσα κομμάτια της δικής τους ζωής ένα ποτήρι καφέ, ζεστού ή κρύου, τους συντρόφευε. Νομίζω ότι θα είναι αρκετές οι στιγμές και πολλοί οι καφέδες.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΓΟΥΤΑΣ, Παναγιώτης, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s