Το τελευταίο βιβλίο του Πέτρου Μαρτινίδη

002

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: 17 ώρες

Συγγραφέας: Πέτρος Μαρτινίδης

Έκδοση: Πατάκη (2016)

ISBN: 978-960-16-7141-3

Τιμή: Περίπου €9

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πλησιάζουν οι γιορτές και τα βιβλιοπωλεία θα γεμίσουν με νέες κυκλοφορίες. Μία τέτοια είναι και το τελευταίο μυθιστόρημα του Πέτρου Μαρτινίδη, το οποίο αποτελεί και θέμα αυτής της ανάρτησης.

Όμορφη έκδοση, με έναν μαύρο σκύλο για εξώφυλλο, έργο του Βασίλη Σαλπιστή. Ευανάγνωστο κείμενο, είναι το πρώτο έργο του Μαρτινίδη από τον Πατάκη, όλα τα προηγούμενα έργα του, που είδαμε στη Vivlioniki ήταν από τη Νεφέλη. Γενικά οι τελευταίες εκδόσεις του Πατάκη είναι ποιοτικά αξιοπρόσεκτες.

Ο Μαρτινίδης έγινε γνωστός στο αναγνωστικό κοινό από τα αστυνομικά μυθιστορήματά του, τα οποία τοποθετούσε σχεδόν πάντοτε στο γεωγραφικό χώρο της Θεσσαλονίκης. Οι «17 ώρες» δεν αποτελούν εξαίρεση. Ένας δημοσιογράφος βρίσκεται τυχαία στο χώρο όπου εκρήγνυται μια βόμβα, με 5 νεκρούς. Ο ίδιος δεν παθαίνει τίποτα και γράφει ένα άρθρο σχετικά με την επίθεση αυτή, το οποίο θα τον μπλέξει σε μια περίεργη περιπέτεια, όπου πρέπει να παραδίδει ένα κείμενο μέσω email σε έναν άγνωστο, ο οποίος τον απειλεί ότι από αυτά τα κείμενα εξαρτάται η ζωή ενός κοριτσιού. Μέσα από λογικές και παράλογες αναζητήσεις και σκέψεις ερευνά τις ζωές των 5 θυμάτων και εξετάζει τις σχέσεις μεταξύ τους. Τελικά αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν συμπτώσεις στον σύγχρονο κόσμο.

Όπως και στα παλαιότερα έργα του, έτσι και εδώ ο Μαρτινίδης χρησιμοποιεί τα κείμενά του για να αναλύσει διάφορα θέματα, που τον απασχολούν. Στο τελευταίο του βιβλίο πριν δύο χρόνια, με τίτλο «Σύρριζα«, μίλησε για τη σχέση Αριστεράς και τρομοκρατίας. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ περισσότερο «πολιτικό» έργο, το οποίο κινείται χρονικά στις ημέρες της «μνημονιακής» Κρίσης. Ο συγγραφέας στις «17 ώρες» αντιμετωπίζει κριτικά τη σύμπραξη της Αριστεράς με την Ακροδεξιά και τον οπορτουνιστικό χαρακτήρα αυτής της συνύπαρξης με σκοπό την ανάληψη της εξουσίας. Η οργανωμένη προσπάθεια φανατισμού του κοινού ιδιαίτερα κατά τις μέρες του Δημοψηφίσματος του 2015 και οι διχαστικές κορώνες, που ακούστηκαν αποτελούν επίσης θέμα του έργου. Μέχρι και ο τίτλος του βιβλίου παραπέμπει στις 17 ώρες, που «διαπραγματεύτηκε» ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας το καλοκαίρι του 2015. Σε μια εποχή, που το να δηλώνει κάποιος Αριστερός είναι μόδα, όπως ήταν το να δηλώνει ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του ’80, ο Μαρτινίδης έρχεται αντιμέτωπος με αυτή τη λογική, αν και ο ίδιος ανήκει πολιτικά στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς.

Αν και προσωπικά το βιβλίο μου κάνει για «αστυνομικό μυθιστόρημα» (υπάρχει έγκλημα, θύματα, προσπάθεια ανεύρεσης του ενόχου μέσα από μια διαδικασία), το οπισθόφυλλο το περιγράφει ως «θρίλερ» ενώ στον υπότιτλο στο εξώφυλλο μιλάει απλά για ένα «μυθιστόρημα». Προσωπικά, μου φαίνεται πως όπως η αστυνομική πλοκή του έργου (γιατί πιστεύω πως για αστυνομικό μυθιστόρημα μιλάμε και εδώ) είναι το μέσο για να μιλήσει ο συγγραφέας για πολιτικά ζητήματα. Θρίλερ δεν θα το έλεγα, με την έννοια ότι δεν υπάρχουν στοιχεία τρόμου ή φόβου.

Και εδώ, όπως και σε πολλά άλλα έργα του συγγραφέα, υπάρχουν πολλές αναφορές σε άλλα πνευματικά έργα και κυρίως στο βιβλίο του Θόρντον Ουάιλντερ «Το γεφύρι του Σαν Λούις Ρέι», από το οποίο ίσως εμπνεύστηκε και ο Μαρτινίδης κομμάτια της υπόθεσής του. Σε αντίθεση πάντως με άλλα βιβλία, εδώ οι αναφορές αυτές δεν κουράζουν τόσο πολύ και υπάρχει κάποιο μέτρο. Επίσης εδώ λείπει το ερωτικό στοιχείο, κάνοντας το έργο να μοιάζει ακόμη περισσότερο πολιτικό και αστυνομικό.

Τόπος δράσης, όπως είπαμε και νωρίτερα, είναι η Θεσσαλονίκη, με επίκεντρο την πεζογέφυρα, που υπάρχει στη Μελενίκου και διασχίζει τα υπολείμματα από τα Τείχη, απέναντι από την Παλαιά Φιλοσοφική και στο δρόμο, που πάει προς την Ροτόντα. Αναφέρονται αρκετά σημεία της σύγχρονης πόλης, από το Βυζαντινό Μουσείο έως τα γραφεία της Κρατικής Τηλεόρασης στην Αγγελάκη και πολλά άλλα.

Προσωπικά βρήκα το βιβλίο ενδιαφέρον. Σίγουρα πολύ καλύτερο από το προηγούμενό του βιβλίο «Σύρριζα», με περισσότερη λογική, λιγότερα άλματα σκέψης, χαρακτήρες πιο λογικοί και ρεαλιστικοί, ο Μαρτινίδης περιγράφει τη σύγχρονη κατάσταση με ιδιαίτερα κριτικό πνεύμα, γεγονός, που μάλλον θα τον φέρουν αντιμέτωπο με μερίδα του πολιτικού χώρου, στον οποίο ανήκει.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΡΤΙΝΙΔΗΣ, Πέτρος, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s