Η κληρονομιά, που μας άφησε ο Γιώργος Ιωάννου

001

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Η μόνη κληρονομιά

Συγγραφέας: Γιώργος Ιωάννου

Έκδοση: Κέδρος (2012)

ISBN: 978-960-04-0924-6

Τιμή: Περίπου €11

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το βιβλίο της σημερινής ανάρτησης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο γνωστά έργα του Γιώργου Ιωάννου. Μια σειρά διηγημάτων με τη χαρακτηριστική γραφή του συγγραφέα, που για την εποχή τους ήταν πρωτοποριακά, ίσως όχι για το ύφος, αλλά για τη θεματολογία τους.

Η έκδοση είναι η κλασική του Κέδρου στα έργα του Ιωάννου. Το αντίτυπο, που έχω εγώ είναι η 18η έκδοση, πιθανότατα να έχει ακολουθήσει και άλλη και κυκλοφόρησε το 2012. Το βιβλίο πάντως σύμφωνα με το οπισθόφυλλο γράφτηκε μεταξύ 1972 και 1973, ενώ έκανε την εμφάνισή του στα ράφια των βιβλιοπωλείων για πρώτη φορά το 1974.

17 συνολικά διηγήματα ανεξάρτητα μεταξύ τους, τα περισσότερα με αναμνήσεις του συγγραφέα από το παιδικό του παρελθόν. Πρόσωπα καθημερινά οι πρωταγωνιστές, άτομα, που ο Ιωάννου έχει παρατηρήσει και προσέξει για διάφορους λόγους. Αποτελούν τα κίνητρα για να σχολιάσει ο συγγραφέας καταστάσεις, που τον στιγμάτισαν, αλλά και διάφορες σκέψεις του για τη ζωή. Το διήγημα «Ομίχλη» είναι ίσως το μόνο, που ξεφεύγει από το μοτίβο των υπολοίπων. Η αφήγηση είναι αρκετά ανέμελη, θα μπορούσε να γίνει σε μια μάζωξη παρέας με τον συγγραφέα να λέει τις ιστορίες του. Σε πολλά σημεία γίνεται χιουμοριστικό με έξυπνο σχολιασμό ή σαρκαστικό απέναντι σε συμπεριφορές και λογικές του παρελθόντος.

Το βιβλίο το απόλαυσα σε μία μέρα μέσα και μερικά από τα διηγήματα τα διάβασα ξανά. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια από αυτά, θα ήταν τα εξής: «Ψηλά στο Εσκί Ντελίκ«, «Η μόνη κληρονομιά«, «Στου Κεμάλ το σπίτι» (από τα κορυφαία διηγήματα όχι μόνο του βιβλίου, αλλά της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας), «Το μέντιουμ«, «Τζέλτεν«, «Το Βουγγάρι«, «Τα λεμόνια ήταν ακριβά«, «Ο Θανάσης ο φονιάς«, «Η αποζημίωση«.

Η Θεσσαλονίκη είναι παρούσα στα περισσότερα διηγήματα, με αναφορές κυρίως από την περίοδο της Κατοχής. Δεν είναι βέβαια πρωταγωνίστρια, όπως σε άλλα έργα του Ιωάννου.

Όπως είπαμε και πριν, το βιβλίο μιλάει για θέματα, που την εποχή, που πρωτοκυκλοφόρησε λίγοι μιλούσαν για αυτά. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το διήγημα «Στου Κεμάλ το σπίτι», στο οποίο ο Ιωάννου προσεγγίζει το θέμα της προσφυγιάς από την άλλη πλευρά, αυτήν των Τούρκων Θεσσαλονικέων, που αναγκάστηκαν να αφήσουν την πόλη με την ανταλλαγή των πληθυσμών, θέλοντας να δείξει ότι ο πόνος της προσφυγιάς είναι ο ίδιος σε όλους: « Στο σπίτι αυτό καθόταν ένας μπέης, που είχε μια κόρη σαν τα κρύα τα νερά. Κυλιόταν κάτω, όταν φεύγανε, φιλούσε το κατώφλι. Τέτοιο σπαραγμό δεν ματαείδα.».

Προσωπικό βρήκα το βιβλίο εξαιρετικό, από τα καλύτερα έργα του Ιωάννου. Ότι το βιβλίο 42 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία εξακολουθεί να διαβάζεται το κάνει κλασικό σε αξία. Χαίρομαι γιατί κάποια από τα διηγήματα πρέπει να υπάρχουν και στα βιβλία του σχολείου. Και είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει να διαβάζεται και από τις επόμενες γενεές.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΙΩΑΝΝΟΥ, Γιώργος, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s