Η εκατονταετής Μεγάλη Εβδομάδα της Θεσσαλονίκης

βιβλιονίκη038

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Μικρή Μεγάλη Εβδομάδα

Συγγραφέας: Μαρία Πάλλα

Έκδοση: Νησίδες (2010)

ISBN: 978-960-9488-01-3

Τιμή: Περίπου €21

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο 20ος αιώνας για την Θεσσαλονίκη υπήρξε από τους σημαντικότερους για την συνολική ιστορία της. Επιφύλασσε αλλαγή κυριαρχίας με την ένωση της πόλης στο Ελληνικό Κράτος, την μεταβολή της πληθυσμιακής της δομής με την άφιξη των χιλιάδων προσφύγων, την αλλαγή της τοπογραφίας της με την Μεγάλη Πυρκαγιά του 1917 και την ανάπτυξη των γειτονιών έξω από τα τείχη της πόλης, τον χαμό των Εβραίων Θεσσαλονικέων, που για αιώνες αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ευνόητο είναι πως η ιστορία της πόλης προσφέρει υλικό σε λογοτέχνες για τη συγγραφή πολλών ιστορικών μυθιστορημάτων. Ένα τέτοιο είναι και αυτό, για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα.

Η έκδοση είναι απλή, λιτή και όμορφη. Χάρτινο εξώφυλλο ανάγλυφο, χωρίς πολλά στολίδια, στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν γενεαλογικά στοιχεία των πρωταγωνιστών, που θα φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα στον αναγνώστη.

Το βιβλίο ξεκινά ιστορικά το 1919 και η δράση του μας πηγαίνει μέχρι τις σύγχρονες μέρες και πιο συγκεκριμένα έως τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Ακολουθούμε τις ζωές σχεδόν 4 γενεών. Οι πρωταγωνιστές είναι πάρα πολλοί, τα ονόματα ακόμη περισσότερα, εξ ου και η χρησιμότητα του γενεαλογικού δέντρου και των σημειώσεων στο τέλος. Αν θα έπρεπε να επιλέξουμε δύο κύριους πρωταγωνιστές, αυτοί είναι ο Κωνσταντίνος και η Ευαγγελία, των οποίων τη ζωή βλέπουμε από την αρχή έως το τέλος. Γεννήθηκαν σε μια γειτονιά στην Άνω Πόλη, κοντά στην αρχή της Αγίου Δημητρίου, από γονείς πρόσφυγες. Παράλληλα με την ζωή αυτών, έχουμε και αυτήν της Ευσταθίας, λίγο μεγαλύτερης ηλικιακά, η οποία είναι παιδική φίλη αυτών των δύο. Αλλά όπως είπαμε και πριν, μεγάλο μέρος της δράσης του βιβλίου έχει και άλλους πρωταγωνιστές, παιδιά και εγγόνια των προαναφερθέντων.

Τα πρόσωπα του έργου είναι καθημερινοί άνθρωποι της πόλης, ανήκουν στην πλειοψηφία των κατοίκων της, που πάλευαν για το μεροκάματο και αντιμετώπισαν την φτώχεια και τις στερήσεις. Μέσα από τον αγώνα τους για ζωή, θα βιώσουν τις ιστορικές αλλαγές στην Θεσσαλονίκη ως κομπάρσοι, δεν μπορούν να επέμβουν στις αλλαγές, που γίνονται, απλά τις παρακολουθούν και τις αντιμετωπίζουν.

Η γλώσσα της συγγραφέως αλλάζει καθώς το έργο εξελίσσεται χρονικά, τέχνασμα, που προσωπικά μου άρεσε πολύ, καθώς βοηθάει τον αναγνώστη να μεταφέρεται στην εκάστοτε εποχή. Το έργο είναι πυκνό, με μεγάλα κομμάτια διήγησης, ιστορίας της πόλης και ζωής των πρωταγωνιστών.

Η Πάλλα παρομοιάζει των αιώνα της Θεσσαλονίκης με μια Μεγάλη Εβδομάδα. Τα κεφάλαια χωρίζονται με τίτλους τα ονόματα των ημερών, αν και για πρακτικούς λόγους Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή έχουν χωριστεί σε πρωί και βράδυ. Ο παραλληλισμός έχει γίνει φαντάζομαι για να δείξει τις δυσκολίες, που αντιμετώπισαν τα πρόσωπα του έργου, πώς τις αντιμετώπισαν και πώς σταδιακά προχώρησαν τις ζωές τους.

Η Θεσσαλονίκη είναι, μαζί με τα πρόσωπα, βασική πρωταγωνίστρια του έργου. Υπάρχουν κυρίως αναφορές σε ιστορικά γεγονότα της πόλης, αν και δίνονται και αρκετά τοπογραφικά στοιχεία αυτής. Οι αλλαγές στην πόλη γίνονται παράλληλα με τις αλλαγές των ζωών των προσώπων.

Την δομή του έργου, δηλαδή την εξιστόρηση της ζωής των προσώπων παράλληλα με την εξέλιξη της πόλης, την έχουμε δει και σε άλλα έργα. Τέτοια είναι,

και άλλα αρκετά, που πιθανότατα δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό. Το «Μονοπάτι στη Θάλασσα» του Σουρούνη επίσης ακολουθεί την ίδια λογική, μόνο, που είναι αυτοβιογραφικό και ξεκινά από το 1942 για να φτάσει στο σήμερα. Στα ίδια πλαίσια είναι και το βιβλίο του Περικλή Σφυρίδη «Ψυχή μπλε και κόκκινη«, αλλά και το «Συμεών ο πρόσφυγας» του Ζησιάδη.

Προσωπικά σε γενικές γραμμές το βιβλίο μου άρεσε. Το βασικό ατού του έργου είναι για μένα η γλώσσα της Πάλλα. Η συγγραφέας καταφέρνει να μπλέκει με δεξιοτεχνία από παραδοσιακά ιδιώματα και καθαρεύουσα μέχρι τη σημερινή δημοτική της καθομιλουμένης. Έχει κάνει έρευνα μεγάλη σε εφημερίδες και άλλο υλικό, όπως φαίνεται και η ιστορική παρουσίαση των γεγονότων δεν κουράζει τον αναγνώστη. Δεν το αγάπησα όπως τη Μεγάλη Πλατεία του Μπακόλα, αλλά το διάβασα με ευχαρίστηση και νομίζω ότι αξίζει να στηριχτεί, ειδικά αν σκεφτεί κάποιος ότι είναι η πρώτη δουλειά της, που κυκλοφορεί στο εμπόριο.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΠΑΛΛΑ, Μαρία, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s