Ο Νοέμβριος του Σκαμπαρδώνη

βιβλιονίκη015

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Νοέμβριος

Συγγραφέας: Γιώργος Σκαμπαρδώνης

Έκδοση: Πατάκη (2014)

ISBN: 978-960-16-5551-2

Τιμή: Περίπου €9

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Μια συλλογή διηγημάτων είναι το θέμα της σημερινής ανάρτησης, 33 μικρές ιστορίες, αυτοτελείς και ανεξάρτητες μεταξύ τους. Συγγραφέας ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης, στα έργα του οποίου έχουμε αναφερθεί πολλές φορές μέσα από τη Vivlioniki.

Η έκδοση είναι καλή, με εξώφυλλο σχέδιο ενός λύκου (όπως νομίζω εγώ) ή ενός σκύλου (όπως νομίζουν οι περισσότεροι). Ευανάγνωστα κείμενα σε χαρτί Chamois.

Ο Σκαμπαρδώνης έχει γράψει και άλλα διηγήματα, έχουν παρουσιαστεί από τη Vivlioniki δύο τέτοια έργα του, το «Μάτι φώσφορο, κουμάντο γερό«, που ήταν και το πρώτο του έργο και το «Περιπολών περί πολλών τυρβάζω«. Χαρακτηριστικό των περισσοτέρων από αυτών των ιστοριών, η μοναδική ικανότητα του συγγραφέα να διαμορφώνει έργα κινηματογραφικά. Και ευτυχώς αυτό το βιβλίο του δεν αποτελεί εξαίρεση.

Οι ήρωες των περισσότερων διηγημάτων είναι καθημερινοί άνθρωποι πάλι. Από τις ιστορίες οι περισσότερες επίσης είναι καθημερινές, συνηθισμένες. Μέσα από αυτές όμως γεννιούνται συζητήσεις και θέματα και προβληματισμοί. Με κινηματογραφικούς όρους, θα χαρακτήριζα τις περισσότερες ιστορίες «νεορεαλιστικές».

Σε σύνολο βέβαια τόσων ιστοριών, ευνόητο είναι ότι κάθε αναγνώστης θα βρει κάποιες να του αρέσουν περισσότερο και κάποιες λιγότερο. Προσωπικά μου άρεσαν ιδιαίτερα τα: «Ο αυτόλυκος», «Θαμπό φανάρι», «Στη σκάλα του Μόλχο», «Ο καστανάς της Β’ Δημοτικού», «Λατέρνα στο ασανσέρ», «Το κέικ σκαντζόχοιρος», «Ροζ κόκκαλο παπουτσιών», «Το ερωτικότερο στήθος», «Νυχτερίδα στο σακάκι», «Κάτω απ’τα πόδια μας», «Κάτι αυγά σουπιάς», «Ο Τάκης Κανελλόπουλος στο Ντορέ», «Ταΐζοντας τα μυρμήγκια», «Ασημένια ποτηράκια στο ταβάνι», «Διακοσμητής όπλων». Κάποια από τα πεζά μοιάζουν να είναι αυτοβιογραφικά, κάποια άλλα όχι. Βέβαια κατά την γνώμη μου δεν υπάρχει κείμενο λογοτεχνικό, που να μην είναι αυτοβιογραφικό, ο τρόπος έκφρασης απλά αλλάζει.

Η Θεσσαλονίκη είναι παρούσα σε αρκετά από τα έργα, όχι όμως με πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ως σκηνικό. Πιστεύω πάντως ότι πολλές από τις ιστορίες δεν θα μπορούσαν να διαδραματιστούν σε άλλο αστικό τοπίο πέρα από αυτό της πόλης μας.

Προσωπικά βρήκα το βιβλίο εξαιρετικό. Η ροή του λόγου και οι διηγήσεις είναι τέτοιες, που σε μία μέρα ο αναγνώστης θα το έχει τελειώσει το βιβλίο. Και το καλύτερο είναι ότι θα του γεννηθεί η επιθυμία να διαβάσει ξανά κάποιες από τις ιστορίες. Αν και ο τίτλος του βιβλίου φέρνει κάτι σε μουντάδα και γκρίζους ουρανούς (είναι και γκρι και το εξώφυλλο), σε κάποιες από τις ιστορίες υπάρχει μια αισιοδοξία και μια ευχάριστη νότα. Το διάβασα καλοκαίρι, αλλά νομίζω ότι μπορεί να συντροφέψει τον αναγνώστη και τις κρύες μέρες, του χειμώνα, που μας έρχεται. Επειδή θα βγει σε λίγο καιρό και το «Ουζερί Τσιτσάνης» σε ταινία, πιστεύω ότι θα υπάρξει κίνηση των έργων του Σκαμπαρδώνη, οπότε θα συζητηθούν ακόμη περισσότερο.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Συγγραφείς, ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ, Γιώργος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s