Σχολικά χρόνια στο Κολλέγιο Ανατόλια, κατά την δεκαετία του ’50

vivlioniki110

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Νόστος

Συγγραφέας: Τόλης Νικηφόρου

Έκδοση: Νέα Πορεία (2000)

ISBN: 960-7786-12-2

Τιμή: Περίπου €7

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τα νεανικά χρόνια και τα χρόνια του σχολείου, αποτελούν θέματα, από όπου αντλούν έμπνευση πολλοί συγγραφείς. Πριν λίγο καιρό είχαμε δει το βιβλίο του Αντώνη Σουρούνη «Το μονοπάτι προς τη θάλασσα«, λίγο πιο πρόσφατα αυτό της Στέφης Κόρτη-Κόντη «Πατρών Τριάντα Τέσσερα» κα. Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα βιβλίο του ποιητή Τόλη Νικηφόρου, το οποίο μιλάει για τα μαθητικά του χρόνια στο Κολλέγιο Ανατόλια, κατά την δεκαετία του 1950.

Η έκδοση είναι λιτή και όμορφη. Χάρτινο εξώφυλλο, με σχέδιο του Ντίνου Παπασπύρου με θέμα το κεντρικό κτίριο του Κολλεγίου στο 2ο Λύκειό του (το επονομαζόμενο «Αρρένων»). Το χαρτί της εκτύπωσης επίσης είναι ιδιαίτερα καλό. Πρόβλημα υπάρχει με το ISBN, το οποίο στις αναζητήσεις φαίνεται να αντιστοιχεί σε ένα βιβλίο της ποιήτριας Χαράς Χρηστάρα, επίσης από τις εκδόσεις της Νέας Πορείας.

15 διηγήματα, εκ των οποίων τα 14 μιλάνε για το άπω παρελθόν και το τελευταίο για το πιο εγγύς. Έντονα τα αυτοβιογραφικά στοιχεία σε κάποια από αυτά, ενώ κάποια άλλα έχουν περισσότερο μυθιστορηματικό χαρακτήρα. Αν και τα διηγήματα είναι ανεξάρτητα, εν τούτοις υπάρχει συνέχεια και σχέση μεταξύ τους, όχι μόνο γιατί αναφέρονται στον ίδιο τόπο και στην ίδια εποχή περίπου, αλλά γιατί σε πολλά οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι.

Όλα τα κείμενα διαβάζονται ευχάριστα και φυσικό είναι ο αναγνώστης να ξεχωρίσει κάποια περισσότερο από τα υπόλοιπα. Προσωπικά μου άρεσαν πολύ το διήγημα με τίτλο «Μόνος με άλλους έντεκα και την κουβέρτα πάνω απ’το κεφάλι», «Το τραμ και το τραμάκι» και το «Δωρεάν παιδεία».

Στα κείμενα του Νικηφόρου, αναδεικνύονται τα χαρακτηριστικά της εποχής, τόσο σχετικά με την πόλη, όσο και με το σχολείο. Τα πειράγματα, ο διαχωρισμός των σχολείων σε αρρένων και θηλέων με όλα τα θέματα, που αυτός γεννούσε, η αγωνία για το μέλλον, η ανεμελιά, οι σχέσεις με τους καθηγητές. Η ανάγκη του συγγραφέα να μείνουν στο χαρτί αυτές οι σκέψεις και οι αναμνήσεις, αν όχι για όλο το αναγνωστικό κοινό, αλλά τουλάχιστον για όσους έζησαν αυτά τα γεγονότα, είναι εμφανής. Άλλωστε ο τίτλος του βιβλίου είναι τέτοιος, που αμέσως ο αναγνώστης καταλαβαίνει ότι το έργο είναι μια αναμόχλευση αναμνήσεων.

Η Θεσσαλονίκη στο κείμενο αυτό φαίνεται κυρίως μέσα από πολλά τοπογραφικά στοιχεία. Ιδιαίτερα στο διήγημα «Το τραμ και το τραμάκι», αναδεικνύονται πτυχές της καθημερινότητας των Θεσσαλονικέων, αλλά κυρίως των παιδιών του σχολείου. Είναι μια εποχή, που η αντιπαροχή ακόμη δεν έχει εισβάλλει στις ζωές των ανθρώπων και η πόλη κρατάει ακόμη χαρακτηριστικά του παρελθόντος.

Σίγουρα κάποιος, που έχει φοιτήσει στο Ανατόλια, μπορεί να εκτιμήσει το βιβλίο περισσότερο, καθώς αναγνωρίζει στις περιγραφές μέρη του σχολείου, στα οποία και αυτός μεγάλωσε. Ίσως και συμπεριφορές καθηγητών και γενικότερης νοοτροπίας, που χαρακτήριζε το σχολείο. Προσωπικά αυτός είναι ένας από τους λόγους, που άρεσε και σε μένα το βιβλίο, πέρα από την αφήγηση του Νικηφόρου. Νομίζω ότι αν το βρείτε το βιβλίο σε κάποιο βιβλιοπωλείο, αξίζει να το χαρίσετε σε κάποιον, ειδικά αν αυτός είναι παλιός απόφοιτος του Ανατόλια.

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ, Τόλης, Συγγραφείς

One response to “Σχολικά χρόνια στο Κολλέγιο Ανατόλια, κατά την δεκαετία του ’50

  1. Παράθεμα: Παιδικά χρόνια και αναμνήσεις στα πέριξ της Πλατείας Δικαστηρίων | Vivlioniki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s