Μια ερωτική ιστορία της Θεσσαλονίκης, που ξεπέρασε τα άκρα

vivlioniki072

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Το παλαιοπωλείο στην Τσιμισκή

Συγγραφέας: Κωστούλα Μητροπούλου

Έκδοση: Κέδρος (2000)

ISBN: 960-04-0259-0

Τιμή: Περίπου €10

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Πριν κάποιους μήνες, είχε παρουσιαστεί στη Vivlioniki το βιβλίο της Κωστούλας Μητροπούλου με τίτλο «Γωνία Τσιμισκή και Γούναρη«. Σε εκείνη την ανάρτηση, είχα αναφέρει, ότι δεν ήταν αυτό το βιβλίο, που έψαχνα, αλλά ένα άλλο, με τίτλο «Το παλαιοπωλείο στην Τσιμισκή». Τελικά, μετά από τόσους μήνες, το βρήκα και αυτό!

Η έκδοση είναι απλή, λιτή, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Το εξώφυλλο είναι έργο της ίδιας της συγγραφέως. Το βιβλίο στο Biblionet φαίνεται ότι πρωτοκυκλοφόρησε το 1989, στο βιβλίο όμως αναφέρεται σαν έτος πρώτης κυκλοφορίας το 1988, ενώ η έκδοση που έχω εγώ είναι η 5η και τυπώθηκε το 2000…

Το πρώτο βιβλίο της, που παρουσιάστηκε στο blog αυτό, χαρακτηριζόταν από το έντονο ερωτικό στοιχείο, το οποίο έφτανε στα άκρα. Την ίδια τακτική ακολούθησε η Μητροπούλου και σε αυτό το έργο της, το οποίο χρονικά προηγείτο. Το πάθος, που δεν γνωρίζει όρια, οι ακραίες αντιδράσεις και τα συναισθήματα, που μπορούν να χαρακτηρίσουν έναν άνθρωπο, ο οποίος παραδίδεται αμαχητί στον έρωτα, χωρίς να γνωρίζει λογικές και τακτικές, χωρίς να τον νοιάζει το «τι θα πει ο κόσμος», γιατί για αυτόν ο κόσμος όλος είναι ο έρωτάς του.

Στο κείμενο υπάρχουν τρεις πρωταγωνιστές, ο πενηντάρης παλαιοπώλης, η εικοσάχρονη νεαρή και η «γκρίζα» κυρία. Ώρες ώρες νομίζει κάποιος ότι όλοι είναι φαντάσματα, με πιθανότερη όλων την γκρίζα κυρία, που άλλες φορές εμφανίζεται σε όλους και άλλοτε νομίζεις ότι υπάρχει μόνο στο μυαλό του παλαιοπώλη. Δεν μιλάμε για τον κλασσικό και τυποποιημένο έρωτα μεταξύ ενός μεσήλικα και μιας κοπελίτσας. Η εικοσάχρονη για τον παλαιοπώλη είναι πολλά παραπάνω από μία καψούρα ή μια ανάγκη επιβεβαίωσης. Είναι για τον παλαιοπώλη το παρελθόν και το παρόν του, οι μνήμες της νεότητάς του, σε ξένες πολιτείες, οι πρώτοι του έρωτες ίσως. Για την εικοσάχρονη πάλι (την Μαρία), η σχέση αυτή είναι στα πλαίσια της δικής της ερωτικής εξερεύνησης. Ενθουσιασμένη περισσότερο με την περιπέτεια, δεν έχει τόσο ανάγκη τον παλαιοπώλη, την ιντριγκάρει το πάθος του και η εμπειρία του, αλλά μπορεί να ζήσει και χωρίς αυτόν. Η «γκρίζα» κυρία, είναι ίσως η πιο περίεργη μορφή. Όπως είπαμε άλλες φορές είναι το φάντασμα, στο μυαλό του παλαιοπώλη, άλλες φορές επικοινωνεί με τους γύρω ανθρώπους. Δεν είναι η λογική του, ούτε οι τύψεις του. Έρχεται από το παρελθόν του, τον αγαπάει, αλλά γνωρίζει ότι δεν μπορεί να τον έχει, νοιάζεται για αυτόν. Ίσως αυτή να διηγείται την ιστορία όλη, αλλά δεν επεμβαίνει για να αλλάξει την πορεία. Το τραγικό τέλος μοιάζει μοιραίο, τόσο για τον παλαιοπώλη, όσο και για την νεαρή.

Η γραφή, όπως και στο προηγούμενο βιβλίο της Μητροπούλου, είναι χειμαρρώδης. Οι περιγραφές ακολουθούν η μία την άλλη, ενώ τα αισθήματα εναλλάσσονται συνεχώς. Η αδυναμία του ανθρώπου να ελέγξει το πάθος του, περιγράφεται με μοναδικό τρόπο από την συγγραφέα, χωρίς να πέφτει στην παγίδα της μελό διήγησης. Ακραίο σε κάποια σημεία, αλλά πάντα βαθιά ερωτικό το κείμενο, δεν σε αφήνει να το παρατήσεις. Ειδικά μόλις ο αναγνώστης συνηθίσει τον τρόπο γραφής της συγγραφέως, το διάβασμα του βιβλίου γίνεται ακόμη πιο απολαυστικό.

Ποιος ο ρόλος της Θεσσαλονίκης όμως στο βιβλίο αυτό; Πέρα από τον τίτλο (δεύτερη φορά, που η Μητροπούλου αναφέρει την Τσιμισκή, έναν άκρως εμπορικό δρόμο, σε ένα άκρως ερωτικό κείμενο), υπάρχει και η αφιέρωσή της: Στη Σαλονίκη, πόλη ερωτική της εφηβείας μου και του πάθους, που πεθαίνει μόνο μαζί με το τέλος μας. Θεωρητικά θα μπορούσε η ιστορία να εξελιχτεί σε κάθε πόλη, αλλά η Μητροπούλου τοποθετεί όχι τυχαία την πλοκή στην πόλη μας.

Δεν είμαι φαν των ερωτικών μυθιστορημάτων, αλλά ομολογώ ότι το βιβλίο αυτό της Μητροπούλου με κράτησε. Σίγουρα έχει σχέση και το γεγονός, ότι ήμουν θετικά προκατειλημμένος από το πρώτο βιβλίο της, που είχα διαβάσει, αλλά μου άρεσε το γεγονός, ότι δεν με διέψευσε, μάλλον το αντίθετο. Χωρίς τα πολύ τυπικά τρικ των ερωτικών μυθιστορημάτων, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, περιγράφει μια ιστορία ζωντανή, σαν μίνι ταινία. Χαίρομαι στην τελική, που ψάξιμο τόσων μηνών, δεν πήγε στράφι.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, Κωστούλα, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s