Επιστρέφοντας στην Θεσσαλονίκη…

vivlioniki221

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Θεσσαλονίκη 1990

Συγγραφέας: Michel Butor

Έκδοση: Άγρα (1990)

ISBN: –

Τιμή: Περίπου €9

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στο βιβλίο «Πρωταγωνιστές», ο Τόλης Καζαντζής γράφει για τον ήρωα ενός διηγήματός του: «Δεν έκανε χωρίς αυτή την πόλη. Κι όταν καμιά φορά την εγκατέλειπε, σπρωγμένος κι αυτός από κάποιο συρμό για <<αλλαγή>> ή, όπως τις είπαν, <<διακοπές>> αυτές τις έντρομες φυγές, βιαζόταν να επιστρέψει, να ξαναβρεί τη χαμένη του συνέχεια μέσα στο χρόνο, μέσα στις εδαφικές, ιστορικές στρωματώσεις της πόλης, που τις ένιωθε ζώσες και θερμές κάτω απ’τα πόδια του να κατευθύνουν και να σταθεροποιούν τα βήματά του. Στο τέλος, το κατάλαβε…αυτές οι ανόητες λιποταξίες αξίζανε μονάχα γιατί τελειώνανε με μιαν επιστροφή«. Για μία τέτοια επιστροφή μιλάει και το βιβλίο για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα, μια επιστροφή ίσως όχι από διακοπές ή από ανάγκη για αλλαγή, αλλά μάλλον από νόστο (ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω). Ήρωας ο Γάλλος συγγραφέας Michel Butor, ο οποίος έζησε και δούλεψε στην πόλη μας κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Η έκδοση είναι πολύ συμπαθητική. Σκληρό εξώφυλλο με κουβερτούρα χάρτινη. Για χαρτί εκτύπωσης χρησιμοποιήθηκε Velvet ευρωπαϊκό 140γρ. Το βιβλίο έχει κείμενα του Butor και στο τέλος φωτογραφίες από τρεις Γάλλους φωτογράφους, τον Bernard Plossu, την Françoise Nunez και τον Pierre Devin. Είναι συνδυασμός λευκώματος και πεζού κειμένου. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν βιογραφικά στοιχεία των συντελεστών.

Δύο διαφορετικά κείμενα, με 32 χρόνια απόσταση το ένα με το άλλο (1958-1990). Το πρώτο είναι οι αναμνήσεις του συγγραφέα από την Θεσσαλονίκη που πρόλαβε. Πράγματα που ακόμη και σήμερα, πολλά από αυτά, μας κάνουν εντύπωση, εικόνες που και σήμερα θαυμάζουμε. Η θέα του Ολύμπου από την Ακρόπολη, η ομίχλη και ο Βαρδάρης, η σχέση των Θεσσαλονικέων με την παραλία, αλλά και της πόλης με το νερό γενικότερα. Ο Butor ζει στην εποχή της αντιπαροχής, όπου τα παλιά γραφικά σπίτια γκρεμίζονται και στην θέση τους υψώνονται πολυκατοικίες. Βρίσκει γελοία τα παλιά αρχοντικά, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν κακές αντιγραφές των Ευρωπαϊκών προτύπων, τα οποία δεν ταιριάζουν, κατά αυτόν, στην εικόνα και την ιστορία της πόλης. Αλλά από όλα περισσότερο, έχει εντυπωσιαστεί από το μοναδικό ψηφιδωτό της Μονής Λατόμου και σε αυτό αφιερώνει μεγάλο μέρος αυτού του πρώτου κειμένου το 1958. 32 χρόνια μετά, ειδικά για την έκδοση του βιβλίου, γράφει ένα άλλο κείμενο. Είναι η αγωνία της επιστροφής και πιο συγκεκριμένα τι θα αντικρίσει, τι θα υπάρχει από το παρελθόν και τι θα έχει πια χαθεί.

Ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες από τους καλλιτέχνες που αναφέραμε νωρίτερα. Ασπρόμαυρες, δεν αποτυπώνουν τα μνημεία της πόλης, αλλά τις καθημερινές εικόνες στις γειτονιές (μέχρι και φωτογραφία από την Τριανδρία έχουν!), τη ζωή των Θεσσαλονικέων. Χωρίς να μπορώ να πω ότι τις βρίσκω όλες όμορφες, κάποιες από αυτές είναι αρκετά δυνατές.

Είναι ένα σύντομο και ενδιαφέρον βιβλίο. Δεν έχει ιστορικά ή λαογραφικά στοιχεία, αν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για κύριο θέμα, αυτό είναι κυρίως το δεύτερο κείμενο του Butor. Η ανάμνηση και η προσδοκία ενός ανθρώπου, για μια πόλη, στην οποία χάρισε κάποιες από τις στιγμές του. Ο Ιανός είχε ένα αντίτυπο του βιβλίου, με ελαφρώς «τραυματισμένη» τη ράχη του βιβλίου, το αντίτυπο που βρήκα εγώ δε, το έδινε προσφορά ο «Δαμιανός» στην Καλαμαριά.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under BUTOR, Michel, Συγγραφείς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s