Όταν η Καυταντζόγλου ήταν χείμαρρος…δηλαδή 45 χρόνια πριν!

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Ο λάκκος

Συγγραφέας: Ντίνος Παπασπύρου

Έκδοση; Ιανός (2000)

ISBN: 960-7771-44-3

Τιμή: Περίπου €6

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Για ένα ακόμη μικρό βιβλιαράκι από τις εκδόσεις του Ιανόυ θα μιλήσουμε σήμερα. Πρόκειται για μια σειρά μικρών αφηγήσεων του Ντίνου Παπασπύρου. Ο συγγραφέας είναι περισσότερο γνωστός για τα έργα ζωγραφικής του. Και αν στην αρχή της Βιβλιονίκης είχα πει ότι δεν είμαι επαγγελματίας κριτικός λογοτεχνίας, μην περιμένετε να κάνω κριτική για τους πίνακες και τα σχέδιά του, όπου έχω εντελώς μαύρα μεσάνυχτα. Σε πολλά πάντως έργα του, κυρίαρχο θέμα είναι η Θεσσαλονίκη.

Η έκδοση είναι συμπαθητική, με ωραίο πλαστικοποιημένο εξώφυλλο, με ζωγραφιά της περιοχής του «Λάκκου» από τον συγγραφέα. Το βιβλίο είναι μικρό και διαβάζεται ιδιαίτερα γρήγορα, οι δε χαρακτήρες εκτύπωσης το κάνουν ευανάγνωστο. Το βιβλίο το αγόρασα στην αστεία τιμή του €1, γιατί μάλλον είχε μείνει στοκ στον Ιανό και θέλανε να το ξεφορτωθούν.

Ο «Λάκκος» είναι ένας από τους πολλούς χειμάρρους που διέτρεχαν την Θεσσαλονίκη και τα πέριξ αυτής. Πρόκειται για τον Χείμαρρο Στρατηγείου ή Λύτρα, ο οποίος φυσικά δεν υπάρχει σήμερα, αλλά ένα κομμάτι του μπορεί κάποιος να δει δίπλα στην ΣΣΑΣ στην Εγνατία, απέναντι σχεδόν από το παλιό Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Για τις νεότερες γενιές είναι κάπως δύσκολο να φανταστούν την περιοχή της οδού Καυταντζόγλου πριν 50 χρόνια, αλλά τον δρόμο αυτόν τον κατηφόριζε ένα ρέμα, το οποίο στην συνέχεια με κάποιο τρόπο κατέληγε στην θάλασσα.

Ο συγγραφέας περιγράφει μνήμες από τα χρόνια που έζησε σε αυτήν την περιοχή. Από την Κατοχή μέχρι τα μέσα της Δικτατορίας, οπότε και έγινε το μπάζωμα του ρέματος. Εν συντομία περιγράφεται και η εξέλιξη ενός μεγάλου κομματιού της Ελληνικής κοινωνίας, που από την φτώχεια και τις δυσκολίες της Κατοχής, πέρασε στον φόβο του Εμφυλίου και μετά μπόρεσε σιγά σιγά και στάθηκε στα πόδια της. Οι πετροπόλεμοι στις γειτονιές, οι φάρσες των παιδιών και οι αγωνίες των γονιών, εξελίσσονται με φόντο ένα ρέμα. Το οποίο για τα παιδιά ήταν και κρυψώνα και περιπέτεια και παιχνίδι και σήμα κατατεθέν της γειτονιάς τους. Η αντιπαροχή και η ανάπτυξη της δεκαετίας του 1960, θα σημάνει και το μοιραίο τέλος του ρέματος.

Σε βιβλία που εξιστορούν προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, δεν κοιτάζω προσωπικά τόσο πολύ το λογοτεχνικό κομμάτι της αφήγησης. Περισσότερο προσπαθώ να δω αν ο συγγραφέας με τις περιγραφές του θα καταφέρει να μου δώσει να καταλάβω το κλίμα μιας εποχής και το περιβάλλον. Και νομίζω πως ο Παπασπύρου  τα καταφέρνει αρκετά καλά. Τον βοηθά βέβαια και το γεγονός ότι η αφήγησή του δεν απέχει χρονικά πάρα πολλά χρόνια από το σήμερα, με αποτέλεσμα να έχει μεν επέλθει αλλοίωση του χώρου, αλλά ονόματα δρόμων και κάποια κτίρια είναι τα ίδια.

Το βρήκα ενδιαφέρον βιβλιαράκι και νομίζω ότι θα αρέσει πολύ περισσότερο σε άτομα που έζησαν σε αυτήν την περιοχή (μεταξύ Λεωφόρου Στρατού και Νέας Εγνατίας και από το κτίριο της ΕΡΤ μέχρι οδό Λαχανά και Δοϊράνης) πριν μπαζώσουν το ρέμα.

Advertisements

3 Σχόλια

Filed under ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ, Ντίνος, Συγγραφείς

3 responses to “Όταν η Καυταντζόγλου ήταν χείμαρρος…δηλαδή 45 χρόνια πριν!

  1. Παράθεμα: Η Θεσσαλονίκη μέσα από τα πινέλα του Ντίνου Παπασπύρου | Vivlioniki

  2. Παράθεμα: Ο αριστουργηματικός «Λάκκος» του Τάκη Σιμώτα | Vivlioniki

  3. Παράθεμα: Η Θεσσαλονίκη στα ποιήματα του Τόλη Νικηφόρου | Vivlioniki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s