Μια ερωτική ιστορία στην μεταπολεμική Θεσσαλονίκη

Image

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τίτλος: Θεώνη

Συγγραφέας: Λεωνίδας Ζησιάδης

Έκδοση: Παρατηρητής (1996)

ISBN: 960-260-891-9

Τιμή: Περίπου €9

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το δεύτερο μυθιστόρημα που έγραψε ο Ζησιάδης μετά το «Συμεών ο πρόσφυγας» ήταν η «Θεώνη». Είναι το μόνο από τα βιβλία του συγγραφέα το οποίο δεν κινείται χρονικά στον Μεσοπόλεμο, αλλά διαδραματίζεται στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Η έκδοση, όπως και οι υπόλοιπες των έργων του Ζησιάδη, είναι λιτή, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Σε αντίθεση με τα τρία προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα, («Συμεών ο πρόσφυγας», «Θεσσαλονίκη όσα θυμάμαι», «Στην Θεσσαλονίκη τότε…»), η Θεώνη και το Αδιέξοδο κυκλοφορούν μόνο στις παλιές εκδόσεις του Παρατηρητή.

Πέρα από την διαφορά στο χρονικό πλαίσιο, υπάρχει και διαφορά στην τοπογραφία του κειμένου. Εδώ κύριο κέντρο των εξελίξεων είναι η Νεάπολη της Θεσσαλονίκης και όχι η Άνω Πόλη ή το Διοικητήριο. Επίσης δεν είναι τόσο έντονο το προσφυγικό στοιχείο. Είναι το βιβλίο με τις λιγότερες ιστορικές αναφορές για την Θεσσαλονίκη.

Η ιστορία ξεκινάει το 1945 και τελειώνει το 1954. Ένας πόλεμος έχει τελειώσει και ένα άλλος είναι έτοιμος να αρχίσει, διχάζοντας την Ελληνική κοινωνία για μία ακόμη φορά. Οι πληγές της Κατοχής όχι μόνο δεν έχουν κλείσει, αλλά χειροτερεύουν από τα μίση και το αίσθημα αδικίας που κυριαρχεί. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μεγαλώνει η Θεώνη, κουτσή από γεννησιμιού της, που έχει φτάσει στα 30 περίπου και βλέπει την αδερφή της μάνας της να θέλει να την παντρολογήσει με συνοικέσια. Η αποκατάστασή της είναι το κεντρικό θέμα, γύρω από το οποίο αναπτύσσονται και άλλες ιστορίες, με μικρή ή μεγαλύτερη σχέση μεταξύ τους.

Ο συγγραφέας προσπαθεί πάλι να φτιάξει αρκετούς χαρακτήρες, άλλοι είναι πρωταγωνιστές, όπως η Θεώνη, η Μερόπη (γειτόνισσα), η Βούλα (θεία της Θεώνης), ο Χρόνης (αδερφός της Θεώνης), ο Αλέκος (το αμόρε της Θεώνης) κα, ενώ άλλοι έχουν ρόλο κομπάρσου. Οι δυσκολίες της εποχής λόγω των πολιτικών φρονημάτων και των κοινωνικών ταμπού κυρίως είναι που φτιάχνουν όλο το μυθιστόρημα.

Στο έργο υπάρχουν ομοιότητες με το «Συμεών ο πρόσφυγας», μέχρι και ένας χαρακτήρας με τα δικά του στοιχεία περίπου εμφανίζεται (ο Πρόδρομος Αναξίμογλου, καραμανλής πρόσφυγας, με έντονη προφορά, έμπορος και με πολλές άκρες, που θα παίξει τον ρόλο του). Το βιβλίο χωρίζεται σε κεφάλαιο με τίτλο έναν από τους πρωταγωνιστές, ο οποίος στο συγκεκριμένο κεφάλαιο έχει να παίξει κάποιον σημαντικό ρόλο. Επηρεασμένος ο Ζησιάδης ίσως από τις παλιές Ελληνικές ταινίες, θέλει το έργο του να έχει το κλασσικό happy ending, όπου ο έρωτας τελικά κερδίζει, τα ζευγάρια παντρεύονται, βρίσκουν δουλειές και τελικά ζούνε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Προσωπικά μου φαίνεται ότι ενώ το βιβλίο ξεκινάει πολύ ωραία, με ζωντανές περιγραφές, σωστό χτίσιμο χαρακτήρων και πλοκή που εξελίσσεται ομαλά, στο τέλος ο Ζησιάδης θέλει να το κλείσει όπως όπως. Ίσως δεν του βγήκε η ιστορία που ήθελε, πιστεύω ότι το βιβλίο θα μπορούσε να έχει πολύ καλύτερο τέλος.

Από τα 3 μυθιστορήματα του Ζησιάδη, νομίζω ότι αυτό είναι το πιο αδύνατο.

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under ΖΗΣΙΑΔΗΣ, Λεωνίδας, Συγγραφείς

One response to “Μια ερωτική ιστορία στην μεταπολεμική Θεσσαλονίκη

  1. Παράθεμα: Μεσοπόλεμος στην Θεσσαλονίκη (Β’ Μέρος) | Vivlioniki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s